แบ่งปันเฝ้าเดี่ยว (สดด. 104:27-30) { ขึ้นกับพระเจ้า }

“เมื่อพระองค์ทรงซ่อนพระพักตร์เสีย มันทั้งหลายก็ลำบากใจ เมื่อพระองค์ทรงเอาลมหายใจมันไปเสีย มันก็ตาย และกลับเป็นผงคลี” สดด. 104:29

แนวคิด :
พระคัมภีร์ตอนนี้บรรยายให้เห็นว่า
• สิ่งมีชีวิตทุกอย่างที่พระเจ้าทรงสร้าง ต้องพึ่งการเลี้ยงดู การดูแลจากพระเจ้า
• วันเวลาของสิ่งมีชีวิตทั้งสิ้นก็อยู่ในการควบคุมและกำหนดของพระองค์ เมื่อพระองค์เอาลมหายใจไปจากสรรพสิ่งเหล่านั้น สรรพสิ่งนั้นก็จะตายไป

การประยุกต์ใช้ :
• เราไม่อาจมีชีวิตอยู่ได้โดยปราศจากการช่วยเหลือจากพระเจ้า เราอาจจะรู้หรือไม่รู้ แต่พระองค์ยังคงเมตตาเรา เราจึงยังดำรงอยู่ได้จนถึงเวลานี้
• มธ. 5:45 ..เพราะว่าพระองค์ทรงให้ดวงอาทิตย์ของพระองค์ ขึ้นส่องสว่างแก่คนดีและคนชั่วเสมอกัน และให้ฝนตก แก่คนชอบธรรมและคนอธรรม
• แค่คนชอบธรรมรับรู้แล้วขอบพระคุณ แต่คนอธรรมทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แล้วอกตัญญู หาขอบพระคุณไม่
• วันใดก็ตามที่พระองค์เห็นสมควรว่า ได้เวลาที่เรา(หรือคนที่เรารัก)ต้องจากโลกนี้ไปแล้ว เรา(หรือคนที่เรารัก)ก็จะจากโลกนี้ไป ในทำนองเดียวกัน ถ้าพระเจ้ายังไม่เห็นสมควร ก็จะไม่มีใคร ภยันอันตรายใดๆ โรคภัยไข้เจ็บใดๆ พรากชีวิตไปจากเรา(หรือคนที่เรารัก) ได้เลย
“ชีวิตของเรา จะเป็นอยู่อย่างไร จะเป็นหรือจะตาย ไม่ขึ้นกับการตะเกียกตะกายของเรา แต่ขึ้นกับพระประสงค์ของพระองค์เท่านั้น”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s