สรุป เลวีนิติ 27

ภาพรวม

  • พระเจ้าทรงสั่งคนอิสราเอล ให้รักษาสัญญาทั้งสิ้นที่พวกเขาได้สัญญากับพระเจ้าเอาไว้

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev27-81444

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 27 เมื่อพระเจ้าทรงสั่งคนอิสราเอลเรื่องกฏเกณฑ์ต่างๆ และบอกถึงพระพรของการเชื่อฟัง กับ โทษของการไม่เชื่อฟังแล้ว ในเลวีนิติบทสุดท้ายนี้ พระองค์ก็พูดถึงการที่พวกเขาต้องรักษาคำสัญญาที่มีไว้กับพระเจ้าเสมอ ดังนี้

– ถ้าใคร​สัญญา ​ที่​จะ​ถวาย​มนุษย์​แด่​พระเจ้า
ก็ให้นำเงินมาให้ปุโรหิตเป็นการทำตามสัญญา โดยกำหนดราคาดังนี้
1. คนอายุ 20-60 ปี​ ผู้ชาย = ​เงิน 50 ​เชเขล ​ผู้​หญิง ​ = ​เงิน 30 ​เชเขล
(1​เชเขล​ ​เงิน​หนัก​ประมาณ 12 กรัม)
2. คนอายุ​ 5-20 ปี ​ ผู้ชาย = ​เงิน 20 ​เชเขล ผู้​หญิง ​ = ​เงิน 10 ​เชเขล
3. คนอายุ​ 1 เดือน​ – 5 ​ขวบ ผู้ชาย = ​เงิน 5 ​เชเขล ผู้​หญิง ​ = ​เงิน 3 ​เชเขล
4. คน​อายุ​ตั้ง​แต่​ 60 ​ปี​ขึ้น​ไป ผู้ชาย = ​เงิน 15 ​เชเขล ผู้​หญิง ​ = ​เงิน 10 ​เชเขล
แต่ถ้าใครยาก​จน​เกิน​กว่า​จะ​ชำระ​ตาม​ที่​​กำหนด​ราคา​ได้
ก็​ให้​ไป​หา​ปุโร​หิต เพื่อให้​ปุโร​หิต​กำหนด​ราคา​ตาม​กำ​ลัง​คน​นั้น

– ถ้าใครสัญญาถวาย​สัตว์​แด่พระเจ้า
ห้าม​​นำ​อะไร​มา​แทน หรือ​เปลี่ยน​ตัว​ที่​ดี​
แต่ถ้า​​สัตว์​นั้นมี​มลทิน​ซึ่ง​ไม่เหมาะ​นำ​มา​ถวาย​แด่​พระ​เจ้า
ก็ให้​ปุโร​หิต​จะ​ตี​ราคาสำหรับสัตว์นั้นแทน

– ถ้าใครสัญญา​ถวาย​บ้าน​หรือที่ดินแด่พระเจ้า
ปุโร​หิต​ต้อง​กำหนด​ราคา​ตาม​สภาพ​บ้านหรือที่ดินนั้น
ถ้า​ผู้​ที่​ถวาย​​ประ​สงค์​จะ​ไถ่​บ้านหรือที่ดิน​ของ​เขาคืน
ก็​ให้​ผู้​นั้น​เพิ่ม​เงิน​อีก​ 1 ใน 5 ของ​ราคา​บ้าน​หรือที่ดินที่​ตี​ค่า​ไว้

– ​ห้าม​ผู้​ใด​สัญญาว่าจะนำ​ลูก​สัตว์​หัว​ปี​มา​ถวาย เพราะ​​สัตว์​หัว​ปีเป็นของพระเจ้าอยู่​แล้ว
– ​สิ่ง​ใด​ที่​ถวาย​ขาด​แด่​พระ​เจ้า จะ​ขาย​หรือ​ไถ่​ไม่​ได้​เลย เพราะ​สิ่ง​ที่​มอบ​ถวาย​แล้ว
แม้​แต่​มนุษย์​ที่​ถูก​มอบ​ถวาย​แล้ว ก็​ไถ่​ถอน​ไม่​ได้
– ทศางค์​หรือสิบลดหนึ่ง ทั้ง​สิ้น​ เป็น​ของ​พระ​เจ้า เป็น​ของ​ถวาย​ที่​บริ​สุทธิ์​แด่​พระเจ้า
– ถ้า​ใคร​ประ​สงค์​จะ​ไถ่​ทศางค์ของ​เขา ก็ทำได้โดยเขา​ต้อง​เพิ่ม​อีก 1 ​ใน 5 ​ของ​ทศางค์​นั้น

เนื้อหาทั้งหมดในพระธรรมเลวีนิตินี้ ​เป็น​พระ​บัญ​ญัติ​ที่​พระเจ้า​ทรง​บัญ​ญัติ​ไว้​กับ​โมเสส​ สำหรับ​คน​อิส​รา​เอล ​บน​ภูเขา​ซีนาย

1. เมื่อสัญญาอะไรกับพระเจ้าแล้ว พระเจ้าประสงค์ให้เรารักษาสัญญานั้น
เราเคยสัญญาว่า
– จะรักภักดี ต่อพระองค์ผู้เดียว
– จะมีชีวิต อยู่เพื่อพระองค์
– จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ เพื่อพระองค์
หรืออะไรทำนองนี้
วันนี้ พระเจ้าประสงค์ให้เรารักษาสัญญานั้น

2. บุตรหัวปี หรือ ผลแรก หรือสิบลด เมื่อนำมาถวายแด่พระเจ้า ไม่ถือว่า เราทำตามสัญญา
เพราะว่า สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ของเรา เป็นของพระเจ้าตั้งแต่แรกแล้ว
แต่เมื่อเรานำมาถวาย ก็เพียงแค่ นำของที่เป็นของของพระเจ้า
ที่ฝากไว้กับเรา มาคืนพระองค์ ตามที่พระองค์สั่งไว้
และที่พระองค์สั่งเช่นนั้น เพื่อพระเจ้าจะได้อวยพระพรแก่เรา นั่นเอง

เมื่อเราถวายสิบลด เราจึงไม่ได้ถวายสิ่งใดแด่พระเจ้าเลย
เพียงแค่นำส่วนของพระองค์ มาคืนแด่พระองค์ แล้วพระองค์ก็ทรงอวยพระพรเรา
ดังนั้น การถวายสิบลด ไม่ใช่สิ่งที่น่าภาคภูมิใจนักหนา แต่ถ้าไม่ถวาย อันนี้ต่างหากที่น่าละอายนักหนา

3. ​สิ่ง​ที่​ถวาย​ขาด​แด่​พระ​เจ้าแล้ว ไม่สามารถเอาคืนได้
เมื่อเราถวายชีวิตของเราแด่พระเจ้าแล้ว
ไม่สมควรอย่างยิ่งที่เราจะดำเนินชีวิต แบบตนเองเป็นเจ้านายตนเอง ไม่ใช่พระเจ้าเป็นเจ้านายและเจ้าของชีวิตของเราทั้งหมด

วันนี้ เรายอมให้พระเจ้าอนุญาตให้สิ่งใดก็ได้ เกิดขึ้นกับเรา ตามแต่พระทัยของพระองค์แล้วหรือยัง?
อะไรจะเกิดขึ้นกับสิ่งนี้ก็ได้ แล้วแต่พระองค์ ผู้เป็นเจ้าของชีวิตของฉัน

คำคม

“ สิ่งที่มอบถวายแด่พระเจ้าอย่างจริงใจ พระองค์จะดูแลสิ่งนั้นอย่างดีที่สุด ”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s