สรุป กันดารวิถี 18

ภาพรวม

  • พระเจ้าทรงกำหนดส่วนแบ่งให้สำหรับปุโรหิตและคนเลวี

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/numbers18-84516

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

กันดารวิถี บทที่ 18 เมื่อพระเจ้าทรงให้ไม้เท้าของอาโรนออกดอก เพื่อบอกคนอิสราเอลให้รู้ว่า พระเจ้าทรงเลือกอาโรนและเผ่าเลวี เท่านั้นสำหรับการปรนนิบัติที่พลับพลา แล้ว

พระเจ้าก็​ตรัส​กับ​อาโรน​ว่า หากอาโรนและ​บุตร​ทั้ง​หลาย​ของ​เขา และคนในเผ่าเลวีทำผิดคำสั่งของพระเจ้าเกี่ยวกับสถานนมัสการ พวกเขาจะ​ต้อง​รับ​โทษ

คน​เผ่า​เลวี​จะมีหน้าที่​ช่วย​เหลืออาโรน ขณะ​ที่​อาโรนและ​บรรดา​บุตร​ของ​เขา ปรนนิบัติในงานที่เกี่ยวกับพลับพลา
แต่​ห้าม​พวก​เขา​เข้า​ใกล้​​เครื่อง​ใช้​ของ​สถาน​นมัส​การ​หรือ​แท่น​บูชา มิฉะนั้น​ทั้ง​พวก​เขา​และ​อาโรน​จะ​ต้อง​ตาย
และ​ห้ามคนอื่น​เข้ามา​ใกล้​พวกเขา ขณะที่พวกเขากำลังปรนนิบัติพระเจ้าที่พลับพลา

อาโรนต้อง​คอย​ทำ​หน้า​ที่​ของ​สถาน​นมัส​การ เพื่อ​พระ​พิโรธ​จะ​ไม่​เกิด​ขึ้น​กับ​คน​อิส​รา​เอล​อีก

อาโรนและ​บรรดา​บุตร​ชาย​นั้น จะทำ​หน้า​ที่​ของ​ปุโร​หิต​ด้วย​กัน เพื่อ​การ​ปรน​นิบัติ​​เกี่ยว​ข้อง​กับ​แท่น​บูชา และ​ที่​อยู่​ภาย​ใน​ม่าน แต่​คน​นอก​ที่​เข้า​มา​ใกล้​จะ​ต้อง​ตาย

อาโรน​และ​บุตร​หลาน​ของ​เขา​เป็น​ส่วน​แบ่ง​ของสิ่งที่คนนำมาถวาย ​ดัง​นี้
ของ​ถวาย​ทั้ง​หมด​ของ​พวก​เขา ธัญ​บูชา​ เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป และ​เครื่อง​บูชา​ชด​ใช้​บาป​ ที่เหลือจากการนำไปเผา เป็นของอาโรนและ​แก่​บุตร​หลาน​ของ​เขา
ซึ่งสิ่งเหล่านี้ เป็น​ของ​บริ​สุทธิ์​ที่​สุด ผู้​ชาย​ทุก​คน​รับ​ประ​ทาน​ได้

เครื่อง​ถวาย​อื่นๆ และ​เครื่อง​โบก​ถวาย​ เป็นของอาโรน​และ​บุตร​ชาย​หญิง​ซึ่ง​อยู่​กับ​เขา​​ ทุก​คน​ที่​สะอาด​ซึ่ง​อยู่​ใน​ครัว​เรือน​ของ​เขา​รับ​ประ​ทาน​ได้

น้ำ​มัน เหล้า​องุ่น ​เมล็ด​พืช​ ผล​รุ่น​แรก และของ​มอบ​ถวาย​ทุก​อย่าง ​ที่​คนอิสราเอล​ถวาย​แด่​พระ​เจ้า​นั้น​ พระเจ้า​ให้​แก่​อาโรน
ทุก​คน​ใน​ครัวเรือน​ของ​เจ้า​ที่สะอาด​รับ​ประ​ทาน​ได้

ลูก​หัว​ปี​ของ​สัตว์ที่นำมาถวาย ให้เอา​ไขมัน​ของ​มัน​เผา​เป็น​เครื่อง​บูชา​ด้วย​ไฟ​ แต่​เนื้อ​ของ​มัน​จะ​เป็น​ของอาโรน

พระเจ้าตรัส​กับ​อาโรน​ว่า เขา​และบุตรหลาน รวมทั้งคนเลวี จะ​ไม่​ได้​รับ​มร​ดก​ใน​แผ่น​ดิน​ของคนอิสราเอล และ​จะ​ไม่​มี​ส่วน​แบ่ง​ใดๆ ท่าม​กลาง​คนอิสราเอลเลย แต่พระเจ้าเอง​จะเป็น​ส่วน​แบ่ง​ของ​เขา​และ​เป็น​มร​ดก​ของ​เขา​

ทศางค์​ทั้ง​หมด ใน​อิส​รา​เอล​ พระเจ้าประทานแก่​คน​เลวี​เป็น​มร​ดก เป็น​ค่า​ตอบ​แทน​งาน​ที่​พวกเขา​​ทำ​งาน​ที่​พลับพลา
และให้คนเลวี นำ​ร้อย​ละ​สิบ​จาก​ทศางค์​นั้น​ถวาย​แด่​พระ​เจ้า ​โดยนำไปมอบให้​แก่​อาโรน​ปุโร​หิต
ตั้ง​แต่​นี้​ไป​คน​อิส​รา​เอล​จะ​ไม่​เข้า​มา​ใกล้​พลับพลา มิฉะนั้นจะ​รับ​โทษ​บาป​ถึง​ตาย

เมื่อคนเลวีได้รับของถวายแล้ว อย่า​ทำ​สิ่ง​บริ​สุทธิ์​ของ​คน​อิส​รา​เอลเหล่านั้น​ให้​มล​ทิน​ มิฉะนั้นจะต้อง​ตาย

1. เมื่ออาโรนและบุตรของเขา กับคนเลวี มีหน้าที่ดูแลพลับพลา ดังนั้นพวกเขาจะต้องรับโทษ หากทำผิดเกี่ยวกับเรื่องของพลับพลา
แต่ขณะเดียวกัน พวกเขาก็จะได้รับประโยชน์ คือ ของถวายต่างๆ จากการทำงานในพลับพลานั้น

การรับใช้พระเจ้า จะนำพระพรมากมายมาสู่ชีวิตและครอบครัว เมื่อเรารับใช้พระเจ้าด้วยท่าทีที่ถูกต้อง
ขณะเดียวกัน จะนำปัญหามากมายมาสู่ชีวิต หากเรารับใช้ด้วยท่าทีที่ไม่เหมาะสม

2. คนเลวี แม้ไม่ได้ เพาะปลูก หรือ เลี้ยงสัตว์ แต่ก็ยังมีพืชและเนื้อสัตว์ รับประทานอยู่เสมอ
เพราะได้รับจากของที่คนอิสราเอลมาถวายแด่พระเจ้า
สิ่งเหล่านั้น ไม่ใช่ คนอิสราเอลให้เลวี แต่คนอิสราเอลถวายแด่พระเจ้า แล้วพระเจ้าให้คนเลวี

การถวายสิ่งใดแด่ผู้มีส่วนในการรับใช้พระเจ้า
คนที่คิดว่า เขาถวายแด่พระเจ้า คนนั้นจะไม่รู้สึกว่าเป็นบุญคุณต่อผู้รับใดๆเลย
เพระสิ่งที่ผู้รับได้รับนั้น ไม่ใช่ของผู้ถวาย แต่เป็นของที่พระเจ้าประทานให้แก่ผู้รับ
คนที่คิดเช่นนี้ จะได้รับพระพร สมกับผู้ที่ถวายแด่พระเจ้าพึงจะได้รับ

แต่คนที่คิดว่า เขาเป็นผู้ให้แก่ผู้รับ คนนั้นก็จะรู้สึกว่าเขามีบุญคุณต่อผู้รับ
คนที่คิดเช่นนั้น จะได้รับพระพร สมกับผู้ที่มีเมตตาบริจาคของแก่เพื่อนบ้าน

3. คนเลวี ต้องถวายสิบลดแด่พระเจ้าด้วย
เป็นการดีที่ผู้รับใช้พระเจ้า จะถวายสิบลดเช่นกัน

4. ใน กดว. 18:20 น่าสนใจมาก ที่ กล่าวไว้ว่า
และ​พระ​ยาห์​เวห์​ตรัส​กับ​อาโรน​ว่า “เจ้า​จะ​ไม่​ได้​รับ​มร​ดก​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​พวก​เขา และ​จะ​ไม่​มี​ส่วน​แบ่ง​ใดๆ ท่าม​กลาง​พวก​เขา​เลย เรา​เอง​จะเป็น​ส่วน​แบ่ง​ของ​เจ้า​และ​เป็น​มร​ดก​ของ​เจ้า​ท่าม​กลาง​คน​อิส​รา​เอล”

อาโรนจะไม่มีส่วนในมรดกหรือส่วนแบ่งใดๆท่ามกลางคนอิสราเอลเลย
รวมถึงพระพรต่างๆ ที่พระเจ้าจะอวยพระพรคนอิสราเอล เช่น ปลูกพืชเกิดผลมากมาย หรือ เลี้ยงสัตว์ได้ลูกดกมากมาย
ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะ พระเจ้าทรงเป็นส่วนแบ่งและเป็นมรดกของเขา

ก.หากประยุกต์แบบเบื้องต้น ก็คือ
ผู้รับใช้พระเจ้า จะไม่ได้รับสิทธิ รับพระพรเจริญก้าวหน้าในการประกอบธุรกิจ เพราะพระเจ้าจะทรงเลี้ยงดูเขาเอง
เขาไม่ควรดิ้นรนด้วยตนเอง แต่ควรมุ่งเน้นในการปรนนิบัติรับใช้พระเจ้าเป็นหลัก
ทำให้นึกถึงคนฉลาดและขยันอย่าง อ.เปาโล ในยามที่อยู่เมืองโครินธ์ (กจ. 18:1-4)
ขณะที่เขากำลังรอเงินบริจาคจากมาซิโดเนียซึ่งทิโมธีกำลังจะนำมา
เขาจึงทำอาชีพเย็บเต็นท์ ในช่วงสั้นๆ ดูเหมือนธุรกิจเขาไม่ได้ประสบความสำเร็จมากมายนักในช่วงนั้น

ผู้รับใช้เต็มเวลาสามารถทำธุรกิจไปด้วยได้ แต่คงไม่รุ่งเท่ากับการทำธุรกิจของฆราวาสคริสเตียน
ขณะเดียวกัน งานรับใช้ก็คงไม่เกิดผลมากเท่ากับ เมื่อตัวเขาเองทุ่มเทพลังทั้งหมดสำหรับการรับใช้พระเจ้าเพียงอย่างเดียว

ข. หากจะประยุกต์ในฝ่ายวิญญาณ ก็คือ
ไม่ว่าเราจะต้องสูญเสียอะไรก็ตามในการปรนนิบัติพระเจ้า
นั่นก็คุ้มค่า เพราะว่า สิ่งที่ได้รับมามีค่ามากกว่าสิ่งที่สูญเสียไปมากนัก
ปุโรหิตสูญเสียมรดกในแผ่นดิน แต่ได้พระเจ้าเป็นส่วนแบ่งมรดกของเขา

คนที่ต้องสูญเสียทุกสิ่ง เพราะเหตุการปรนนิบัติรับใช้พระเจ้า
แท้จริงแล้ว เขาไม่ได้สูญเสียอะไรเลย

คำคม

“ เสียบางสิ่ง แต่ได้พระเจ้า ก็เท่ากับได้ทุกสิ่ง ”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s