สรุป โยบ 30

ภาพรวม

  • โยบบรรยายถึงความการตกต่ำของตนเอง ซึ่งทำให้เขาทุกข์โศกเศร้าและร้องไห้

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

โยบ บทที่ 30 เมื่อโยบพูดถึงชีวิตของตนเองในสมัยก่อนที่จะพบกับภัยพิบัติในชีวิตแล้ว

โยบก็กล่าวต่อไปว่า

แต่เมื่อมาถึงเวลา​นี้ แม้แต่พวก​คนที่อายุน้อย​กว่าโยบ ก็​ยังเยาะ​เย้ย​โยบ
ซึ่งคนพวกนี้ เมื่อก่อนแม้แต่​พ่อ​ของพวก​เขา
ยังไม่เหมาะที่​จะ​ให้​อยู่​กับ​สุนัข​เ​ของโยบด้วยซ้ำไป
ดังนั้นพวกเขาเหล่านั้น ยิ่งมีค่าน้อยกว่านั้นสักเท่าใด

พวกเขาไม่มีประโยชน์อะไรเลย
เมื่อ​หิว​โหย พวกเขา​ก็แทะ​ดิน ​ใบ​ไม้ และ​ราก​ไม้ ​มา​เป็น​อา​หาร
พวกเขา​ถูก​ขับ​ไล่​ออก​ไป เพราะผู้คนรังเกียจ
พวกเขาไปอยู่ใน​โพรง​ดิน​ ใน​ซอก​หิน และ​พุ่ม​ไม้
พวกเขาเป็น​คน​โง่​เขลา และไม่มีใครต้อนรับ

แต่​บัด​นี้ ขนาดคนเหล่านั้นก็ยังร้อง​เพลง​ล้อ​เลียน​ของ​โยบ
พวกเขา​สะอิด​สะ​เอียน และ​เหิน​ห่าง​จาก​โยบ
(ซึ่งโดยปกคิคนทั้งหลายจะสะอิดสะเอียนพวกเขา)
พวกเขา​​ถ่ม​น้ำ​ลาย​ใส่​หน้า​โยบ

เพราะ​พระเจ้าทรง​ให้​โยบตก​ต่ำ
จนพวกเขาทำแก่โยบอย่างไม่​ยั้ง​คิด​

พวกคนหนุ่มๆก็จู่​โจม​โยบ
พวกเขาบุกเข้ามาทำลายสิ่งที่เป็นของโยบ
เกียรติและความเจริญของโยบก็หมดไป เหลือไว้แต่ความสยดสยอง

บัด​นี้ โยบเต็มไป​ความ​ทุกข์​ใจ และ​ความ​เจ็บ​ปวด ไม่​หยุด​หย่อน​เลย
เขา​กลาย​เป็น​เหมือน​ผง​คลี​และ​ขี้​เถ้า

เมื่อโยบ​ร้อง​ทูล​พระ​องค์ แต่​พระ​องค์​ไม่​ทรง​ตอบ​ พระ​องค์​แค่ก็​เพียง​ทอด​พระ​เนตร​เฉยๆ
พระ​องค์​กลับ​ทรง​โหด​ร้าย​ต่อโยบ และ​ทรงข่ม​เหง​โยบ

แม้แต่คน​ยังไม่​ยื่น​มือ​ออก​ตี​ผู้​ที่​บอบ​ช้ำ
เมื่อ​เขา​ร้อง​ขอ​ความ​ช่วย​เหลือ​ ใน​ยาม​หายนะ
ดังนั้นพระเจ้าคงไม่ทำเช่นนั้นเป็นแน่

โยบได้​ร้อง​ไห้​เพื่อ​ผู้​ทุกข์​ยาก​และผู้​ขัด​สน​
แต่​เมื่อ​มาถึงคราวของโยบ เขา​มอง​หา​สิ่ง​ดี สิ่ง​ร้าย​ก็​มา​ถึง
เขา​ยืน​ร้อง​ขอ​ความ​ช่วย​เหลือ ​ใน​ที่​ชุม​นุม​ชน
แต่ไม่มีใครช่วยได้
เพราะ​ฉะนั้นเขาจึงเต็มไปด้วยการ​ร้อง​ไห้

1. โยบผู้เคยมีเกียรติและได้รับการยกย่องอย่างยิ่ง
บัดนี้แม้แต่พวกคนที่สังคมรังเกียจ ก็ยังรังเกียจและสะอิดสะเอียนโยบ
โยบจึงรู้สึกตก​ต่ำอย่างที่สุด

ทั้งหมดนี้โยบรู้ว่าเกิดขึ้นเพราะพระเจ้าทรงอนุญาตให้เกิดขึ้น
โยบจึงรู้สึกไม่เข้าใจว่า ทำไมพระเจ้าทรงโหดร้ายต่อเขาเช่นนี้

ถึงกระนั้นเขาก็ยังร้องทูล ขอพระเมตตาจากพระเจ้า
ซึ่งต่อมาในที่สุดเขาก็เข้าใจและรับพระเมตตา

วันนี้ แม้ว่าเรายังไม่เข้าใจว่า
ทำไมเหตุการณ์เช่นนี้ถึงเกิดขึ้นกับเรา มากมายขนาดนี้ได้?
แต่ขอให้เรายังคงไว้วางใจในพระเจ้า และพึ่งพระเมตตาของพระองค์
ซึ่งในที่สุดแล้วเราจะไม่ผิดหวังเลย

2. ยามที่โยบทุกข์ใจ โยบก็ร้องไห้
แต่อีกไม่นานนัก การร้องไห้นั้นก็จะกลับกลายเป็นความชื่นชมยินดี

วันนี้เราอาจจะกำลังร้องไห้
แต่ถ้าเรายังคงไว้วางใจในพระเจ้าต่อไป
อีกไม่นานเราก็จะพบกับเสียงหัวเราะแห่งความชื่นบาน

คำคม

“ ไม่ว่าจะตกต่ำเพียงใด หากยังไว้วางใจในพระเจ้า อีกไม่นานจะถูกยกชูขึ้น ”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s