สรุป เลวีนิติ 27

ภาพรวม

  • พระเจ้าทรงสั่งคนอิสราเอล ให้รักษาสัญญาทั้งสิ้นที่พวกเขาได้สัญญากับพระเจ้าเอาไว้

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev27-81444

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 27 เมื่อพระเจ้าทรงสั่งคนอิสราเอลเรื่องกฏเกณฑ์ต่างๆ และบอกถึงพระพรของการเชื่อฟัง กับ โทษของการไม่เชื่อฟังแล้ว ในเลวีนิติบทสุดท้ายนี้ พระองค์ก็พูดถึงการที่พวกเขาต้องรักษาคำสัญญาที่มีไว้กับพระเจ้าเสมอ ดังนี้

– ถ้าใคร​สัญญา ​ที่​จะ​ถวาย​มนุษย์​แด่​พระเจ้า
ก็ให้นำเงินมาให้ปุโรหิตเป็นการทำตามสัญญา โดยกำหนดราคาดังนี้
1. คนอายุ 20-60 ปี​ ผู้ชาย = ​เงิน 50 ​เชเขล ​ผู้​หญิง ​ = ​เงิน 30 ​เชเขล
(1​เชเขล​ ​เงิน​หนัก​ประมาณ 12 กรัม)
2. คนอายุ​ 5-20 ปี ​ ผู้ชาย = ​เงิน 20 ​เชเขล ผู้​หญิง ​ = ​เงิน 10 ​เชเขล
3. คนอายุ​ 1 เดือน​ – 5 ​ขวบ ผู้ชาย = ​เงิน 5 ​เชเขล ผู้​หญิง ​ = ​เงิน 3 ​เชเขล
4. คน​อายุ​ตั้ง​แต่​ 60 ​ปี​ขึ้น​ไป ผู้ชาย = ​เงิน 15 ​เชเขล ผู้​หญิง ​ = ​เงิน 10 ​เชเขล
แต่ถ้าใครยาก​จน​เกิน​กว่า​จะ​ชำระ​ตาม​ที่​​กำหนด​ราคา​ได้
ก็​ให้​ไป​หา​ปุโร​หิต เพื่อให้​ปุโร​หิต​กำหนด​ราคา​ตาม​กำ​ลัง​คน​นั้น

– ถ้าใครสัญญาถวาย​สัตว์​แด่พระเจ้า
ห้าม​​นำ​อะไร​มา​แทน หรือ​เปลี่ยน​ตัว​ที่​ดี​
แต่ถ้า​​สัตว์​นั้นมี​มลทิน​ซึ่ง​ไม่เหมาะ​นำ​มา​ถวาย​แด่​พระ​เจ้า
ก็ให้​ปุโร​หิต​จะ​ตี​ราคาสำหรับสัตว์นั้นแทน

– ถ้าใครสัญญา​ถวาย​บ้าน​หรือที่ดินแด่พระเจ้า
ปุโร​หิต​ต้อง​กำหนด​ราคา​ตาม​สภาพ​บ้านหรือที่ดินนั้น
ถ้า​ผู้​ที่​ถวาย​​ประ​สงค์​จะ​ไถ่​บ้านหรือที่ดิน​ของ​เขาคืน
ก็​ให้​ผู้​นั้น​เพิ่ม​เงิน​อีก​ 1 ใน 5 ของ​ราคา​บ้าน​หรือที่ดินที่​ตี​ค่า​ไว้

– ​ห้าม​ผู้​ใด​สัญญาว่าจะนำ​ลูก​สัตว์​หัว​ปี​มา​ถวาย เพราะ​​สัตว์​หัว​ปีเป็นของพระเจ้าอยู่​แล้ว
– ​สิ่ง​ใด​ที่​ถวาย​ขาด​แด่​พระ​เจ้า จะ​ขาย​หรือ​ไถ่​ไม่​ได้​เลย เพราะ​สิ่ง​ที่​มอบ​ถวาย​แล้ว
แม้​แต่​มนุษย์​ที่​ถูก​มอบ​ถวาย​แล้ว ก็​ไถ่​ถอน​ไม่​ได้
– ทศางค์​หรือสิบลดหนึ่ง ทั้ง​สิ้น​ เป็น​ของ​พระ​เจ้า เป็น​ของ​ถวาย​ที่​บริ​สุทธิ์​แด่​พระเจ้า
– ถ้า​ใคร​ประ​สงค์​จะ​ไถ่​ทศางค์ของ​เขา ก็ทำได้โดยเขา​ต้อง​เพิ่ม​อีก 1 ​ใน 5 ​ของ​ทศางค์​นั้น

เนื้อหาทั้งหมดในพระธรรมเลวีนิตินี้ ​เป็น​พระ​บัญ​ญัติ​ที่​พระเจ้า​ทรง​บัญ​ญัติ​ไว้​กับ​โมเสส​ สำหรับ​คน​อิส​รา​เอล ​บน​ภูเขา​ซีนาย

1. เมื่อสัญญาอะไรกับพระเจ้าแล้ว พระเจ้าประสงค์ให้เรารักษาสัญญานั้น
เราเคยสัญญาว่า
– จะรักภักดี ต่อพระองค์ผู้เดียว
– จะมีชีวิต อยู่เพื่อพระองค์
– จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ เพื่อพระองค์
หรืออะไรทำนองนี้
วันนี้ พระเจ้าประสงค์ให้เรารักษาสัญญานั้น

2. บุตรหัวปี หรือ ผลแรก หรือสิบลด เมื่อนำมาถวายแด่พระเจ้า ไม่ถือว่า เราทำตามสัญญา
เพราะว่า สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ของเรา เป็นของพระเจ้าตั้งแต่แรกแล้ว
แต่เมื่อเรานำมาถวาย ก็เพียงแค่ นำของที่เป็นของของพระเจ้า
ที่ฝากไว้กับเรา มาคืนพระองค์ ตามที่พระองค์สั่งไว้
และที่พระองค์สั่งเช่นนั้น เพื่อพระเจ้าจะได้อวยพระพรแก่เรา นั่นเอง

เมื่อเราถวายสิบลด เราจึงไม่ได้ถวายสิ่งใดแด่พระเจ้าเลย
เพียงแค่นำส่วนของพระองค์ มาคืนแด่พระองค์ แล้วพระองค์ก็ทรงอวยพระพรเรา
ดังนั้น การถวายสิบลด ไม่ใช่สิ่งที่น่าภาคภูมิใจนักหนา แต่ถ้าไม่ถวาย อันนี้ต่างหากที่น่าละอายนักหนา

3. ​สิ่ง​ที่​ถวาย​ขาด​แด่​พระ​เจ้าแล้ว ไม่สามารถเอาคืนได้
เมื่อเราถวายชีวิตของเราแด่พระเจ้าแล้ว
ไม่สมควรอย่างยิ่งที่เราจะดำเนินชีวิต แบบตนเองเป็นเจ้านายตนเอง ไม่ใช่พระเจ้าเป็นเจ้านายและเจ้าของชีวิตของเราทั้งหมด

วันนี้ เรายอมให้พระเจ้าอนุญาตให้สิ่งใดก็ได้ เกิดขึ้นกับเรา ตามแต่พระทัยของพระองค์แล้วหรือยัง?
อะไรจะเกิดขึ้นกับสิ่งนี้ก็ได้ แล้วแต่พระองค์ ผู้เป็นเจ้าของชีวิตของฉัน

คำคม

“ สิ่งที่มอบถวายแด่พระเจ้าอย่างจริงใจ พระองค์จะดูแลสิ่งนั้นอย่างดีที่สุด ”

สรุป เลวีนิติ 26

ภาพรวม

  • พระเจ้าบอกคนอิสราเอล เรื่องพระพรของการเชื่อฟัง และ โทษของการไม่เชื่อฟัง

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev26-81140

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 26 เมื่อพระเจ้าทรงสั่งคนอิสราเอลเรื่องปีสะบาโต และ กฎ​เกณฑ์​และ​กฎ​หมาย​และ​ธรรม​บัญ​ญัติ แล้ว พระองค์จึงบอกถึงพระพรแห่งการเชื่อฟัง และ โทษของการไม่เชื่อฟังดังต่อไปนี้

พระพรแห่งการเชื่อฟัง
เมื่อดำ​เนิน​ตาม​กฎ​เกณฑ์ รักษา​บัญ​ญัติ​ของพระเจ้า และ​ทำ​ตาม
– ​ฝน​ตกตาม​ฤดู​ แผ่น​ดิน​จะ​เกิด​พืช​ผลมากมาย ต้น​ไม้​ใน​ทุ่ง​จะ​บังเกิด​ผล
– จะมีอาหารรับ​ประ​ทาน​​อย่าง​อิ่ม​หนำ
– จะ​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​​อย่าง​ปลอด​ภัย
– จะ​ให้​เกิด​สันติ​ภาพ​ใน​แผ่นดิน ​ไม่​มี​ใคร​ทำ​ให้กลัว
– จะไม่มี​สัตว์​ร้าย​ และ​ดาบ​ ​มาโจมตี​เลย
– ​จะสามารถ​ขับ​ไล่​ศัตรู​ไปได้หมด
– คนแค่ 5 ​คน​จะ​ขับ​ไล่​ศัตรู 100 คน ได้
– จะ​มี​พงศ์​พันธุ์​มาก​มาย
– ​จะ​มีทรัพย์สมบัติมากมาย
– พระเจ้าจะสถิตอยู่ด้วย
– พระองค์จะ​เป็น​พระ​เจ้า​ของ​พวกเขา และพวก​เขา​จะ​เป็น​ประ​ชา​กร​ของ​พระเจ้า

โทษของการไม่เชื่อฟัง
เมื่อไม่​เชื่อ​ฟังพระเจ้า และ​ไม่​ทำ​ตาม​บัญ​ญัติ​ของพระเจ้า ​เบื่อ​หน่าย​กฎ​เกณฑ์​ของพระเจ้า ​และ​ใจเกลียด​ชัง​กฎ​หมาย​ของพระเจ้า จึง​ไม่​ทำ​ตาม​บัญ​ญัติ​ทั้ง​สิ้น แต่​ทำ​ลาย​พันธ​สัญ​ญา​ของ​เรา
– จะมี​ภัย​พิบัติ​เกิด​ขึ้น​ เป็นความ​พินาศ​และ​ความ​เจ็บ​ไข้ ซึ่ง​ทำ​ให้​นัยน์​ตา​ชำ​รุด และ​ทำ​ให้​ชีวิต​ทรุด​โทรม
– ​จะ​หว่าน​พืชแล้ว ​ศัตรู​​จะ​มา​กิน
– ​จะ​แพ้​ศัตรู​
– คน​ที่​เกลียด​ชังพวก​เขา​จะ​ปก​ครอง​อยู่​เหนือพวก​เขา
– จะ​หลบ​หนี​ไป​ ทั้ง​ที่​ไม่​มี​ใคร​ไล่​ติด​ตาม

แล้วถ้า​ยัง​ไม่​ฟัง​พระเจ้าอีก
– จะ​ถูกลง​โทษ 7 ​เท่า​ของ​ความ​ผิด​บาป
– จะ​ปลูกพืชไม่ขึ้น และฝนจะไม่ตก ต้นไม้​ใน​แผ่น​ดิน​ก็​จะ​ไม่​บัง​เกิด​ผล

แล้วถ้า​ยัง​ดำ​เนิน​ขัด​แย้ง​กับพระเจ้า​อยู่ต่อไป​และ​ไม่​ยอม​ฟัง​พระองค์
– ​จะมี​ภัย​พิบัติ​เกิดมาก​ยิ่ง​ขึ้น เป็น​ 7 ​เท่า​ของ​บาป​ของพวก​เขา
– จะมี​สัตว์​ป่า​มา​ทำ​ลายลูกหลานและ​สัตว์​เลี้ยง​ของพวก​เขา
– พวกเขาจะมีคนเหลือรอดเพียงเล็ก​น้อย

​แล้วถ้าแม้ว่าพบ​การ​ตี​สอน​นี้แล้ว ​ก็ยัง​ไม่​หัน​มา​หาพระเจ้า และ​ยัง​ประ​พฤติ​ขัด​แย้ง​พระเจ้าต่อไป
– พระเจ้า​จะ​เฆี่ยน​ตี​เขา​เพราะ​บาป​ของเขา ​ถึง ​7 ​เท่า
– สงครามจะ​มา​เหนือพวกเขา
– โรค​ร้ายจะ​มาถึงพวกเขา
– พวกเขาจะ​ตก​อยู่​ใน​มือ​ของ​ศัตรู
– การกันดารอาหารจะเกิดขึ้นท่ามกลางพวกเขา

​และ​ถ้า​เป็น​อย่าง​นี้​แล้ว​ ​ยัง​ไม่​ยอม​ฟัง​พระเจ้า และ​ยัง​ประ​พฤติ​ขัด​แย้ง​กับพระเจ้าต่อไป
– พระเจ้า​จะ​ลงโทษพวกเขา​เพราะ​บาป​ของพวกเขา ​ถึง ​7 ​เท่า
– การกันดารอาหารจะรุนแรงถึงขนาดต้องกินลูกของตนเอง
– ศพของพวกเขา จะถูกโยน​ศพ​​ลง​เหนือ​ซาก​รูป​เคา​รพ​ของ​พวก​เขา
– และพระเจ้า​จะ​เกลียด​ชัง​พวกเขา
– ​เมือง​ต่างๆ ของ​พวก​เขา​จะพัง​พินาศ​ไป
– สถาน​นมัส​การ​ของ​พวกเขาจะเป็น​ที่​ร้าง
– ​แผ่น​ดิน​ของ​พวก​เขา​จะเป็น​ที่​ร้าง จน​ศัตรู​ตก​ใจ
– พวก​เขาจะ​กระจัด​กระจาย​ไป​อยู่​ท่าม​กลาง​บรรดา​ประ​ชา​ชาติ
แล้ว​แผ่น​ดิน​จะ​ได้​โอ​กาส​มี​สะ​บา​โต​ตลอด​เวลา​ที่​ร้าง​อยู่
และ​พวก​เขา​จะ​เข้า​ไป​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​ศัตรู
– ท่ามกลางดินแดนของศัตรูนั้น พวกเขาจะล้มตายที่นั่น

แต่​ถ้า​พวกเขาจะ ถ่อมใจลง ยอมรับและ​สาร​ภาพ​ความ​ชั่ว​ของพวก​เขา และ​​ของ​บรรพ​บุรุษ ซึ่ง​​ทร​ยศ​ต่อพระเจ้า และ​ที่​ได้​ประ​พฤติ​ขัด​แย้ง​กับพระองค์
– พระเจ้า​จะ​ระลึก​ถึง​พันธ​สัญญา​ที่มีกับบรรพบุรุษของพวกเขา
– พระเจ้าจะ​ไม่​เบื่อ​หน่าย​พวก​เขา
– พระเจ้าจะ​ไม่​เกลียด​ชัง​พวก​เขา​
– พระเจ้าจะทำตามสัญญาที่เคยสัญญาไว้กับพวกเขา คือ ให้อภัยและช่วยกู้พวกเขา

ในการทำตามกฏเกณฑ์ของพระเจ้านั้น พระเจ้าทรงย้ำเป็นพิเศษในเรื่อง การไม่​กราบ​ไหว้รูปเคารพ , การ​รักษา​สะบาโต​ และการ​เคารพ​ต่อ​สถาน​นมัส​การ​

1. เมื่อเราเชื่อฟังพระเจ้า เราจะได้รับพระพรมากมาย
แต่การไม่เชื่อฟังพระเจ้านั้น จะนำความยากลำบากมากมายเข้ามาสู่ชีวิต

ซึ่งการไม่เชื่อฟังนี้ แสดงออกเป็น การ​ไม่​ทำ​ตาม​พระคำของพระเจ้า ​เบื่อ​หน่ายต่อพระคำของพระเจ้า ​และไม่เห็นด้วยกับพระคำของพระเจ้า

วันนี้ เรามีท่าทีเช่นไร ต่อ พระคำของพระเจ้า?

2. ถ้าสังเกตดูให้ดีในบทนี้ จะเห็นว่าการลงโทษของพระเจ้านั้น พระองค์ให้โอกาสกลับใจตลอดเวลา ไม่ว่าอยู่ในขั้นตอนไหนของการลงโทษ ก็สามารถกลับใจได้ทันที
แม้แต่สุดท้ายตกเป็นเชลยในดินแดนของศัตรูแล้ว บ้านเมืองพังพินาศหมดแล้ว
แต่ถ้ากลับใจ พระองค์ก็พร้อมที่จะอภัย และช่วยให้กลับสู่สภาพดี

วันนี้ ไม่ว่าเราจะผิดพลาดพลั้งไปมากมายสักเพียงใด
โอกาสของการกลับใจยังมีอยู่สำหรับเรา
ถ่อมใจลง ยอมรับผิด สารภาพต่อพระองค์
พระเจ้าพร้อมที่จะอภัยแลัจะทรงช่วยให้เรากลับคืนสู่สภาพดี

3. พระเจ้าสั่งให้คนอิสราเอล รักษาปีสะบาโต โดยให้แผ่นดินหยุดพัก 1 ปี ทุก 7 ปี
แต่ว่าตั้งแต่พวกเขาเข้าในแผ่นดินคะนาอัน พวกเขาไม่เคยรักษาปีสะบาโตเลย
คำนวณได้เป็นเวลา 70 ครั้ง ที่เขาไม่ได้รักษาปีสะบาโต

เมื่อเขาไม่เชื่อฟังพระเจ้า ไม่ยอมให้แผ่นดินหยุดพัก
พระเจ้าจึงให้แผ่นดินหยุดพักเสียเอง
สมัยต่อมา พวกเขาต้องตกเป็นเชลยในบาบิโลน ถึง 70 ปี

หากเราไม่ยอมหยุดพัก ตามพระเจ้าสั่ง
พระเจ้าก็มีวิธีทำให้เราได้หยุดพัก โดยวิธีการของพระองค์
ผมเสนอว่า เราพักเองดีกว่า

หากเราไม่ยอมเชื่อฟังพระเจ้า
พระเจ้าจะมีวิธีที่จะทำให้สิ่งนั้นเกิดขึ้นเอง
แต่เราจะขาดพระพร หรืออาจต้องพบกับผลแห่งการไม่เชื่อฟังเสียเอง

วันนี้ จงเลือกทางแห่งการเชื่อฟัง ยำเกรงพระเจ้า เถิด

คำคม

“ ทุกครั้งที่เชื่อฟัง จะได้พระพรเสมอ ”

สรุป เลวีนิติ 25

ภาพรวม

  • พระเจ้าสั่งให้คนอิสราเอล กำหนดปีสะบาโต และปีแห่งอิสรภาพ เมื่อพวกเขาเข้าไปในดินแดนคะนาอันแล้ว

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev25-80786

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 25 นอกจากพระเจ้าจะสั่งเกี่ยวกับเรื่องการดูแลของใช้ในพลับพลาแล้ว พระองค์ยังสั่งเกี่ยวกับเรื่องปีสะบาโต ดังนี้

เมื่อคนอิสราเอล​เข้า​แผ่น​ดิน​คะนาอันแล้ว จงให้​แผ่น​ดิน​นั้น​ถือ​สะ​บา​โต​แด่​พระ​เจ้า โดย
– จง​หว่าน​พืช​ ​ลิด​แขนง​สวน​องุ่น​ และ​เก็บ​ผล​ 6 ​ปี
– แต่​ใน​ปี​ที่​7 นั้น​ ให้เป็น​ปี​สะ​บา​โต จง​ให้​แผ่น​ดิน​หยุด​พัก​สงบ ห้าม​ทำการเกษตร
– สิ่ง​ใด​ที่​งอก​ขึ้น​มา​เอง​นั้น​จะ​เป็น​อาหาร​ของ​ใคร​ก็​ได้ ไม่​เฉพาะ​แต่​เจ้า​ของ​ที่​ดิน​เท่านั้น

ทุก 7 ​ปี​สะ​บา​โต พอถึงปีที่ 50 ให้ถือเป็น ​ปี​บริ​สุทธิ์ และ​ปีประ​กาศ​อิสร​ภาพ
– ให้​เป่า​เขา​สัตว์​ดัง​สนั่น​ใน​วัน​ที่​ 10 ​เดือน​ที่ 7 ซึ่งเป็น​วัน​ลบ​มลทิน ประจำปี
– ใน​ปี​นั้น​ให้งดทำการเกษตร เพราะ​เป็น​ปี​อิสร​ภาพ ​เป็น​ปี​บริ​สุทธิ์​ ให้​รับ​ประ​ทาน​พืช​ผล​ที่​งอก​ขึ้น​เอง​ใน​ปี​นั้น
– ใน​ปีนั้นให้​ทุก​คน​กลับ​ไป​สู่​ภูมิ​ลำเนา​อัน​เป็น​ทรัพย์​สิน​ของ​ตน
– เมื่อมีการ​ซื้อ​ขาย​ที่​ดิน​กัน ให้ถือ​เป็น​การ​ซื้อ​ขาย​กัน​ชั่ว​คราว ไม่​ใช่​ถาวร พอ​ถึง​ปี​อิสรภาพ​ก็ให้คืนที่ดินนั้นแก่เจ้าของเดิมเสีย

พระเจ้าทรงสัญญาว่า หากพวกเขา​ทำ​ตาม​กฎ​เกณฑ์ และ​รักษา​กฎ​หมาย​ของ​พระองค์ และ​ปฏิ​บัติ​ตาม​ทุก​อย่าง พวกเขาจะ​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​นั้น​อย่าง​ปลอด​ภัย แผ่น​ดิน​จะ​อำ​นวย​ผล​ให้พวกเขา​ได้​รับ​ประ​ทาน​อย่าง​อิ่ม​หนำ

ใน​ปี​ที่7 ซึ่งเป็นปีสะบาโต​ ไม่ต้องห่วงว่า​จะ​เอา​อะไร​รับ​ประ​ทาน เพราะพระเจ้า​จะ​บัญชา​พร​ให้​มา​เหนือพวกเขา​ใน​ปี​ที่​6 เพื่อ​จะ​มี​พืช​ผล​พอ​สำหรับ​ 3 ​ปี
เมื่อ​​หว่าน​ใน​ปี​ที่​8 เจ้า​จะ​รับ​ประ​ทาน​ของ​เก่า​ของ​เจ้า​จน​ปี​ที่​9
เมื่อ​เจ้า​ได้​พืช​ผล​ใหม่​เข้า​มา ​ก็​ยัง​รับ​ประ​ทาน​พืช​ผล​เก่า​ไม่หมดเลย

ที่ดินที่ซื้อขายกัน เจ้าของเดิมสามารถนำเงินมาซื้อคืนได้
แต่ถ้าไม่ซื้อคืน พอถึงปีอิสรภาพ ที่ดินนั้นก็จะตกเป็นของเขาอีกครั้งหนึ่ง
การซื้อขายทาส ก็เช่นเดียวกัน ญาติของเขามีสิทธิ์ไถ่ถอนได้
แต่ถ้าไม่มีการไถ่ถอน เมื่อถึงปีอิสรภาพ เขาก็จะกลับการเป็นอิสระ

1. การให้แผ่นดินหยุดพักในปีที่ 7 ปีสะบาโต พระคัมภีร์ใช้คำว่า หยุดพักแด่พระเจ้า
มองในมุมหนึ่ง การหยุดพักแผ่นดินนั้นเป็นประโยชน์ต่อแผ่นดินเอง เป็นการฟื้นฟูดิน ทำให้ ปีต่อมา เพาะปลูกพืชผลงดงามยิ่งขึ้น เป็นประโยชน์ต่อมนุษย์เองมากกว่า

แต่พระคัมภีร์ใช้คำว่า ถวายแด่พระเจ้า เพราะพระเจ้าทรงสั่งให้ทำเช่นนั้น แม้การสั่งนั้นจะเป็นประโยชน์ต่อมนุษย์เองก็ตาม
แต่การเชื่อฟังคำสั่งของพระเจ้า ถือว่านั่นเป็นการทำถวายพระเจ้า
ทำให้ผู้ที่กระทำได้ทั้งประโยชน์และยังได้รับพระพรอีกด้วย
พระเจ้าทรงแสนดี

2. เมื่อคนอิสราเอลเชื่อฟังพระเจ้า เขาไม่จำเป็นต้องกังวลกับปัญหาที่จะตามหลังจากการเชื่อฟังเลย เพราะพระเจ้าจะเป็นผู้จัดการปัญหานั้นให้เอง

พวกเขาคิดว่า ถ้า ปีที่ 7 หยุดทำเกษตรแล้วจะเอาอะไรกิน?
แต่พระเจ้าทรงทำให้ปีที่6 ของพวกเขาเกิดผลเป็น 3 เท่า มากเกินพอจนกระทั่งปีที่ 9 ได้พืชผลใหม่มาแล้ว อันเก่าที่เหลือตั้งแต่ปีที่ 6 ยังไม่หมดเลย

วันนี้ เมื่อเราเชื่อฟังพระเจ้า ไม่ต้องกังวลกับปัญหาที่ตามมา เพราะพระเจ้าจะรับผิดชอบเอง

3. ปีที่ 50 ปีประ​กาศ​อิสร​ภาพ เป็นปีที่เล็งถึงการเสด็จมาของพระเยซู
พระเยซูเองก็อ้างอิงถึงปีนี้ เมื่อพูดถึงพระราชกิจของพระองค์ ใน ลก. 4:18-19
“พระ​วิญ​ญาณ​ของ​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​สถิต​กับ​ข้าพ​เจ้า
เพราะ​ว่า​พระ​องค์​ทรง​เจิม​ตั้ง​ข้าพ​เจ้า​ไว้
เพื่อ​นำ​ข่าว​ดี​มา​ยัง​คน​ยาก​จน
พระ​องค์​ทรง​ใช้​ข้าพ​เจ้า​มา​ประ​กาศ​อิสร​ภาพ​แก่​พวก​เชลย
ประ​กาศ​แก่​คน​ตา​บอด​ว่า​จะ​ได้​เห็น​อีก
ปล่อย​ผู้​ถูก​บีบ​บัง​คับ​ให้​เป็น​อิสระ
และ​ประ​กาศ​ปีแห่ง​ความ​โปรด​ปราน​ของ​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า”

พระเยซูมาประกาศอิสรภาพแก่มนุษย์ทั้งหลายที่ตกเป็นทาสของบาป
ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป โดยทางพระเยซูคริสต์ เขาไม่จำเป็นต้องตกเป็นทาสของความบาป
ทาสของความทุกข์ระทมอีกต่อไป
ปัแห่งความโปรดปรานของพระเจ้ามาถึงเราทุกคนแล้ว
ขอบคุณพระเจ้า

คำคม

“ พระเยซูมาปลดปล่อยเราเป็นอิสระแล้ว เราไม่จำเป็นต้องตกเป็นทาสอีกต่อไป ”

สรุป เลวีนิติ 24

ภาพรวม

  • พระเจ้าสั่งให้ปุโรหิตคอยดูแลคันประทีปและขนมปังในวิทธิสุทธิสถาน ให้อยู่ในสภาพเรียบร้อยตลอดเวลา

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev24-80609

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 24 หลังจากที่พระเจ้าทรงสั่งคนอิสราเอลเรื่องการถือเทศกาลต่างๆแล้ว พระองค์ได้ตรัสเกี่ยวกับ การดูแลพลับพลาดังนี้

ในห้องวิสุทธิสถานในพลับพลานั้น
– ให้เติม​ตะเกียงด้วยน้ำมัน​มะกอก​ เพื่อ​​ประทีป​ส่อง​แสง​อยู่​เสมอ
– ทุกๆ วัน​สะ​บา​โต​ ให้​เอา​ขนม​ปังปิ้งก้อนละ 2 กิโลกรัม 12 ​ก้อน วาง​บน​โต๊ะ​ทอง​คำ​บริ​สุทธิ์ เป็น 2 ​แถว แถว​ละ​ 6 ​ก้อน​
– ให้เอา​กำยาน​บริ​สุทธิ์​ใส่​ไว้​ทุก​แถว ​คู่​กับ​ขนม​ปัง

ครั้ง​นั้น​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ได้​เหยียด​หยาม​พระ​นาม​และ​ได้​แช่ง​ด่า
เขา​จึง​นำ​ตัว​เขา​มา​ให้​โมเสส
พระเจ้า​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า
จง​นำ​ผู้​ที่​แช่ง​ด่า​นั้น​ออก​มา​จาก​ค่าย ให้​บรรดา​ผู้​ที่​ได้​ยิน​คำ​แช่ง​ด่า เอา​มือ​ของ​ตน​วาง​ไว้​บน​ศีรษะ​ของ​เขา
และ​ให้​ชุม​นุม​ชน​เอา​หิน​ขว้าง​เขา​ให้​ตาย
โมเสสก็ทำตามนั้น

พระเจ้ายังตรัสสั่งอีกว่า
ผู้​ที่​ฆ่า​คน​ตาย​จะ​ต้อง​ถูก​ลง​โทษ​ถึง​ตาย
ชีวิต​แทน​ชีวิต
กระดูก​หัก​แทน​กระ​ดูก​หัก
ตา​แทน​ตา
ฟัน​แทน​ฟัน
ซึ่งไม่ได้หมายถึงสั่งให้แก้แค้น
แต่หมายถึง ห้ามลงโทษเกินกว่าความผิดที่เขาได้ทำ
เช่น เขาทำให้เราฟันหัก ก็เลยฆ่าเขาเสียเลย แบบนี้ทำเกินกว่าความผิดของเขา

1. ปุโรหิตมีหน้าที่ดูแลให้ตะเกียงในพลับพลาของพระเจ้า ส่องสว่างอยู่ตลอดเวลา
เหมือนเราทั้งหลายที่เป็นปุโรหิตของพระเจ้า มีหน้าที่ให้แสงสว่างของพระคริสต์ ส่องสว่างในชีวิตของเราตลอดเวลา

2. โทษของการหมิ่นประมาทพระเจ้า หรือเหยียดหยามพระเจ้า มีโทษถึงตาย ขณะอยู่ในโลกนี้
แล้วคนเหล่านั้นที่หมิ่นประมาทพระเจ้า ในปัจจุบันนี้
เขาจะต้องเผชิญกับความน่าสะพรึงกลัวเพียงใด ในวันที่เขาต้องยืนอยู่ต่อพระพักตร์พระเจ้าผู้ทรงพิพากษาในวันพิพากษา

คำคม

“ พระเจ้าทรงเข้มงวดและปราณีต ผู้ยำเกรงพระเจ้าจะเข้าใจสิ่งนี้ ”

สรุป เลวีนิติ 23

ภาพรวม

  • พระเจ้าทรงกำหนดให้คนอิสราเอลถือเทศกาล 7 เทศกาล ได้แก่ 1) เทศกาล​ปัสกา 2) เทศกาล​กิน​ขนม​ปัง​ไร้​เชื้อ 3) วัน​ถวาย​ผล​แรก 4) เทศกาล​สัปดาห์ 5) เทศกาล​เสียง​แตร 6) วัน​ลบ​มลทิน 7) เทศกาล​อยู่​เพิง

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev23-80386

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 23 นอกจากพระเจ้าตรัส​กับ​โมเสส​เรื่องการใช้ของถวายที่บริสุทธิ์แล้ว พระองค์ยังตรัสเกี่ยวกับเรื่องเทศกาลต่างๆดังนี้

เทศ​กาล​เลี้ยง​ตาม​กำหนด​แด่​พระ​เจ้านั้น​ คนอิสราเอลจะ​ต้อง​ประ​กาศ​ว่า​เป็น​ การ​ประ​ชุม​บริ​สุทธิ์ โดยทำ​ดัง​ต่อไปนี้

วันสะบาโต
– จง​ทำ​การ​งาน​ใน​ 6 ​วัน แต่​วัน​ที่ 7 นั้น ​เป็น​สะ​บา​โต​แห่ง​การ​หยุด​พัก​สงบ
– เป็น​วัน​ประ​ชุม​บริ​สุทธิ์
– ห้าม​ทำ​การ​งาน​ใดๆ

​วันประ​ชุม​บริ​สุทธิ์
– วันใดที่ประกาศว่าเป็น วันประชุมบริสุทธิ์ ให้เพื่อ​ถวาย​สิ่ง​​แด่​พระเจ้า คือ​เครื่อง​บูชา​ด้วย​ไฟ เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​และ​ธัญ​บูชา ทั้ง​เครื่อง​สัตว​บูชา​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา

​เทศ​กาล​ปัส​กา
– ใน​เวลา​เย็น​วัน​ที่ 14 ​เดือน​ที่​ 1 ให้ถือ​เป็น ​วัน​​ปัส​กา​

เทศ​กาล​กิน​ขนม​ปัง​ไร้​เชื้อ
– ​ใน​วัน​ที่​15 ​เดือน​ที่​ 1 ให้ถือเป็น วัน​เทศ​กาล​กิน​ขนม​ปัง​ไร้​เชื้อ
-​ ให้​​รับ​ประ​ทาน​ขนม​ปัง​ไร้​เชื้อ​ และถวาย​เครื่อง​บูชา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระ​เจ้า ทั้ง 7 วัน
– ใน​วัน​แรก​ และวันที่ 7 จง​มี​การ​ประ​ชุม​บริ​สุทธิ์ ห้าม​ทำ​งาน​ประจำ
(วันที่ 2 คนอิสราเอลจะเริ่มเก็บเกี่ยวพืชผล)

วัน​ถวาย​ผล​แรก
– ​เมื่อเก็บเกี่ยว​พืช​ผลได้เมื่อใด จง​เอา​พืช​ผล​ส่วน​หนึ่ง​ที่​เก็บ​เกี่ยว​ใน​รุ่น​แรก​นำ​ไป​ให้​ปุโร​หิต
– ปุโร​หิต​จะ​ทำ​พิธี​โบก​ถวาย​แด่​พระ​เจ้า ใน​วัน​รุ่ง​ขึ้น​หลัง​วัน​สะ​บา​โต (หรือก็คือวันอาทิตย์หลังปัสกา นั่นเอง)
– แล้วในวันนั้นจง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ ด้วยลูก​แกะ​ผู้​อายุ​ 1 ​ปี​ และถวาย​เครื่อง​ธัญ​บูชา​ ​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ แด่​พระ​เจ้า
– ห้าม​รับ​ประ​ทาน​ผลที่เก็บเกี่ยวมา จน​กว่า​จะ​มีพิธีถวายผลแรกแด่พระ​เจ้า​

เทศกาลสัปดาห์ หรือ เทศกาล​ฉลอง​การ​เก็บ​เกี่ยว หรือ ​เทศกาลเพ็นเทคอสต์​
​- หลังจากถวายผลแรกแล้ว นับ​ไป​ให้​ได้​ 50 ​วัน ​จง​นำ​เมล็ด​ใหม่​มา​ถวาย​แด่​พระเจ้า
– จง​นำ​ขนม​ปัง​ 2 ​ก้อน ​มา​ทำ​พิธี​โบก​ถวาย เป็น​ผล​รุ่น​แรก​ถวาย​แด่​พระ​เจ้า
– จง​นำ​ลูก​แกะ​อายุ 1 ปี 7 ​ตัว​ โค​หนุ่ม 1 ​ตัว​ แกะ​ผู้​ 2 ​ตัว ธัญ​บูชา​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา มา​เป็น​เครื่อง​บูชา​ถวาย​แด่​พระ​เจ้า
– จง​ถวาย​แพะ​ผู้​ 1 ตัว​ ถวาย​เป็น​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป และ​ลูก​แกะ​ผู้​อายุ​ 1 ​ปี​ 2 ​ตัว​ ถวายเป็น​เครื่อง​ศานติ​บูชา
– ​ใน​วัน​​นั้น ​จง​ประ​กาศ​ให้​มี​การ​ประ​ชุม​บริ​สุทธิ์ ห้าม​ทำ​งาน​ประจำ​ใดๆ

เทศกาลเสียงแตร
– ใน​วัน​ที่​ 1 ​ของ​เดือน​ที่​7 ​จง​ถือ​เป็น​วัน​หยุด​พัก​สงบ​ 1 วัน
-​ เป็น​วัน​ประ​ชุม​บริ​สุทธิ์ เป็นวันประ​กาศ​เป็น​ที่​ระลึก​ด้วย​เสียง​แตร
– ​จง​นำ​เครื่อง​บูชา​ด้วย​ไฟ​ถวาย​แด่​พระเจ้า

วันลบมลทินบาป
– ใน​วัน​ที่​ 10 ​ของ​เดือน​ที่ 7 ​นี้​ ให้ถือเป็น​ วัน​ลบ​มลทิน
– ​เป็น​วัน​ประ​ชุม​บริ​สุทธิ์​ และ​จง​ปฏิ​เสธ​ความ​ปรารถ​นา​ของ​ตน และ​นำ​เครื่อง​บูชา​ด้วย​ไฟ​ถวาย​แด่​พระเจ้า
– ห้าม​ทำ​งาน​ทุก​อย่าง
– เริ่มตั้ง​แต่ เย็น​ใน​วัน​ที่​ 9 ถึง เย็น​ใน​วัน​ที่​ 10 ​
– วันนั้น ถ้าใคร​ไม่​ปฏิ​เสธ​ความ​ปรารถ​นา​ของ​ตน​เอง ​ให้​ไล่​ผู้​นั้น​ออก​จาก​ชน​ชาติ​ของ​ตน
– วันนั้น ถ้าใครทำ​งาน​ใดๆ พระเจ้า​จะ​ทำ​ลาย​ผู้​นั้น​เสีย​

เทศกาลอยู่เพิง
– ใน​วัน​ที่​ 15​ เดือน​ที่​ 7 เป็น​วัน​เทศ​กาล​อยู่​เพิง​ถวาย เป็นเวลา 7 ​วัน
– เป็นวันประชุม​บริ​สุทธิ์​ใน​วัน​แรก และวันที่ 8 ห้าม​ทำ​งาน​ประจำ​ใดๆ
– จง​นำ​เครื่อง​บูชา​ด้วย​ไฟ​ถวาย​แด่​พระเจ้า ทั้ง 8 ​วัน
– ​จง​มี​เทศ​กาล​เลี้ยง​แด่​พระ​เจ้า 7 วัน โดยใน​วัน​แรก​ และ​ใน​วัน​ที่​ 8 ​ก็​ให้​หยุด​พัก​สงบ
– จง​อยู่​ใน​เพิง​ 7 วัน ทุก​คน​ให้​เข้า​อยู่​ใน​เพิง เพื่อระลึกถึงตอนที่พระเจ้าทรงพา​คน​อิส​รา​เอล​ออก​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์​

1. วันปัสกา คือ วันที่ 14 เดือน 1 ซึ่งแต่ละปี จะเป็นวันจันทร์,วันอังคาร,หรืออื่นๆ แล้วแต่ปี
และวันถัดมา จะเป็นวันแรกของเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ (วันใหญ่)
แล้ววันต่อมา คนอิสราเอลจะเริ่มเก็บเกี่ยว และนำมาให้ปุโรหิต
หากปีใด วันเริ่มเก็บเกี่ยวไม่ตรงกับวันอาทิตย์ ปุโรหิตก็จะรอจนถึงวันอาทิตย์ แล้วถวายผลแรกแด่พระเจ้า

ยิ่งกว่าพอดี
ในปีที่พระเยซูถูกตรึงตายบนไม้กางเขนนั้น
วันปัสกา เป็นวันศุกร์พอดี พระเยซูสิ้นพระชนม์วันศุกร์ พระองค์เป็นลูกแกะปัสกา
วันใหญ่ เป็นวันเสาร์พอดี
วันถวายผลแรก จึงเป็นวันอาทิตย์พอดี พระเยซูทรงฟื้นพระชนม์วันอาทิตย์ เป็นผลแรกแห่งการเป็นขึ้นมาจากความตาย

ขยับปีแค่นิดเดียว พระเยซู จะไม่ได้ ฟื้นคืนพระชนม์ใน วันถวายผลแรก

พระเจ้าทรงกำหนดไว้ในแผนการของพระองค์ก่อนแล้ว ล่วงหน้า 1,500 ปี

สิ่งที่เกิดขึ้นกับเราวันนี้ ทั้งหมดอยู่ในแผนการอันลึกซึ้งและซับซ้อนของพระเจ้า ผู้ทรงรักเราอย่างที่สุด

คำคม

“ เราวางใจในแผนการอันไม่ผิดพลาดของพระเจ้า สำหรับเราได้เสมอ ”

สรุป เลวีนิติ 22

ภาพรวม

  • พระเจ้าทรงสั่งปุโรหิตทั้งหลายเกี่ยวกับเรื่องของที่ประชาชนนำมาถวายแด่พระเจ้า

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev22-80222

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 22 นอกจากพระเจ้าจะสั่งเรื่องความบริสุทธิ์ของปุโรหิตแล้ว พระเจ้ายังบอกให้โมเสสสั่งอาโรนและบุตรหลานของเขา ในเรื่องการใช้ของถวายที่บริสุทธิ์ดังนี้

– ถ้าคนในตระกูลของปุโรหิตคนใด ​เข้า​ใกล้​ของ​ถวายบริสุทธิ์​ ขณะ​ที่​เขา​มี​มลทิน​ คนนั้นจะตาย
​- ห้ามคนในตระกูลของปุโรหิต ที่​เป็น​โรค​เรื้อน​หรือ​มี​สิ่ง​ไหล​ออก​ มา​รับ​ประ​ทาน​ของ​ถวาย​ที่​บริ​สุทธิ์ จน​กว่า​เขา​จะ​สะอาด
– คนในตระกูลของปุโรหิตที่แตะต้องสิ่งมลทิน ต้อง​เป็น​มลทิน​ไป​จน​ถึง​เวลา​เย็น และ​จะ​รับ​ประ​ทาน​ของ​ถวาย​บริ​สุทธิ์​ไม่​ได้ นอก​จาก​เขา​จะ​อาบ​น้ำ​ชำระ​ตัว​เสีย​ก่อน
– ห้าม​คน​ภาย​นอกตระกูลของปุโรหิต ​รับ​ประ​ทาน​ของ​ถวาย​ที่​บริ​สุทธิ์ ไม่ว่าจะเป็น​ผู้​มา​อาศัยหรือ​ลูก​จ้าง​ ของครอบครัวก็ตาม แต่​ถ้าเป็น​ทาสที่ซื้อ​มา​ด้วย​เงิน หรือเป็น​ผู้​เกิด​ใน​ครัว​เรือน​ของ​ปุโร​หิต​ สามารถรับ​ประ​ทาน​อาหาร​นั้น​ได้
– บุตร​สาว​ของ​ปุโร​หิตที่แต่ง​งาน​ไปแล้ว จะ​รับ​ประ​ทาน​เครื่อง​ถวาย​ที่​บริ​สุทธิ์​นั้น​ไม่​ได้
ยกเว้นเธอจะเป็น​แม่​ม่าย​ ​และ​ไม่​มี​บุตร และ​กลับ​มา​อยู่​บ้าน​บิดา​
– ถ้า​คน​ใด​รับ​ประ​ทาน​ของ​ถวาย​บริ​สุทธิ์​โดย​ไม่​เจต​นา เขา​จะ​ต้อง​เพิ่ม​ค่า​ของ​นั้น​ 1 ​ใน​ 5 และ​มอบ​ของ​ถวาย​บริ​สุทธิ์​นั้น​แก่​ปุโร​หิต
– ห้าม​ปุโร​หิต​ทำให้​ของ​ถวาย​ที่​บริ​สุทธิ์​ เป็น​มลทิน

– เมื่อ​คน​ใด​ถวาย​เครื่อง​บูชา แด่พระเจ้า ​สัตว์ที่ถวายต้อง​ปราศ​จาก​ตำหนิ
มิฉะนั้น​เครื่อง​บูชาที่ถวาย​จะ​ไม่​เป็น​ที่​โปรด​ปรานแด่พระเจ้า

– ​เมื่อจะนำลูกแรกเกิดของ ​โค หรือ​แกะ หรือ​แพะ​ มาถวาย ให้มัน​อยู่​กับ​แม่ 7 วัน ก่อน
แล้วค่อยนำมาถวายในวันที่ 8
– ห้าม​ฆ่า​มัน​พร้อม​กับ​ลูก​ของ​มัน​ใน​วัน​เดียว​กัน
– ห้าม​ทำ​ให้​พระนาม​บริ​สุทธิ์​ของพระเจ้า​เป็น​ที่​เหยียด​หยาม โดยไม่ยอมรักษา​บัญ​ญัติ​ของ​พระเจ้า​และ​ไม่ยอมทำ​ตาม

1. ของที่คนอิสราเอลนำมาถวายพระเจ้าถือว่าเป็นของบริสุทธิ์ ปุโรหิตต้องปฏิบัติต่อของเหล่านั้นอย่างระมัดระวัง

ของธรรมดาๆ เมื่อเราถวายแด่พระเจ้าแล้ว สิ่งนั้นกลายเป็นสิ่งมีค่ายิ่งในสายพระเนตรของพระเจ้า
เมื่อเราถวายชีวิตของเรา เวลาของเรา ความสามารถของเรา แด่พระเจ้า ไม่ว่ามันจะเล็กน้อยสักเพียงใด
ถ้าเราถวายด้วยจริงใจ สิ่งเหล่านั้นมีค่ายิ่งในสายพระเนตรของพระเจ้า

2. ดูเหมือนกฏเกณฑ์เรื่องการถวายลูกสัตว์แรกเกิดและการฆ่าแม่พร้อมลูกของมันนั้น
เป็นกฏแห่งความรักและเมตตา
จำเป็นที่จะต้องมีการถวายเครื่องบูชา
ขณะเดียวกันก็มีพระเมตตาอยู่กฏเหล่านั้น

3. คนอิสราเอลทำ​ให้​พระนาม​บริ​สุทธิ์​ของพระเจ้า​เป็น​ที่​เหยียด​หยาม เมื่อพวกเขาไม่ยอมรักษา​บัญ​ญัติ​ของ​พระเจ้า​และ​ไม่ยอมทำ​ตามคำสั่งของพระองค์
ในทางตรงกันข้าม พวกเขาถวายเกียรติแด่พระเจ้า เมื่อพวกเขารักษากฏเกณฑ์ของพระเจ้าและเชื่อฟังคำสั่งของพระองค์

วันนี้ ชีวิตของเราทำให้พระนามของพระเจ้าเป็นที่ยกย่อง หรือ ถูกเหยียดหยาม

คำคม

“ เราถวายเกียรติแด่พระเจ้าได้ ด้วยการเชื่อฟังพระองค์ ”

สรุป เลวีนิติ 21

ภาพรวม

  • พระเจ้าทรงสั่งเกี่ยวกับกฏเกณฑ์เรื่องความบริสุทธิ์ของปุโรหิต

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev21-79986

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 21 เมื่อพระเจ้าสั่งเรื่องการลงโทษผู้ละเมิดกฏของความบริสุทธิ์แล้ว พระองค์ยังสั่งเรื่องความบริสุทธิ์ของปุโรหิตดังนี้

ปุโรหิตทุกคน
– ห้ามทำ​ตัว​เป็น​มลทิน​ด้วย​เรื่อง​ศพ​ใน​หมู่​ญาติ​ของ​ตน
ยกเว้นเป็น มารดา บิดา บุตร​ชาย​หญิง พี่​ชาย​น้อง​ชาย หรือ​พี่​สาว​น้อง​สาว​พรหม​จารี(ที่ยังไม่ได้แต่งงาน)
– ห้าม​โกน​ศีรษะ​หรือ​กัน​เครา หรือ​เชือด​เนื้อ​ตัว​เอง
– ห้ามแต่ง​งาน​กับ​หญิง​โส​เภณี​ หรือ​หญิง​มี​มลทิน​ หรือ​​หญิง​ที่​หย่า​จาก​สามี จะ​ต้อง​แต่ง​งาน​กับ​หญิง​พรหม​จารี​เท่า​นั้น
– บุตร​สาว​ของ​ปุโร​หิต​คน​ใด ​ไป​เป็น​หญิง​โส​เภ​ณี จะ​ต้อง​เผา​เธอ​เสีย​ด้วย​ไฟ

มหาปุโร​หิต​ ผู้​ถูก​เจิม​ศีรษะ​ด้วย​น้ำ​มัน
– ห้าม​ปล่อย​ผม​หรือ​ฉีก​เสื้อ​ตำแหน่ง​ของ​ตน
– ห้าม​เข้า​ไป​ถูก​ต้อง​ศพ​ แม้​ว่า​ศพ​นั้น​เป็น​บิดา​หรือ​มารดา
– ห้าม​ออก​ไป​จาก​สถาน​นมัส​การ หรือ​ทำ​สถาน​นมัส​การ​ให้​เป็น​มลทิน

ห้าม​คนในตระกูลของปุโรหิตที่พิการ​เข้า​ไป​ถวาย​เครื่องบูชาแด่พระ​เจ้า​ ไม่​ว่า​เป็น​คน​ตา​บอด ​หรือ​เป็น​คน​เขยก หรือ​ที่​หน้า​มี​แผลเป็น​หรือ​แขน​ขา​ยาว​เกิน หรือ​มี​เท้า​พิการ​ หรือ​มือ​พิการ หรือ​หลัง​ค่อม หรือเป็นคน​แคระ หรือ​ตา​พิการ หรือ​เป็น​ขี้​กลาก​ หรือเป็น​หิด หรือ​​มี​ลูก​อัณฑะ​ฝ่อ
คนที่พิการเหล่านี้​จะ​รับ​ประ​ทานของถวาย ที่เป็นส่วนของ​ปุโรหิต​ได้ ทั้ง​ของ​ที่​บริ​สุทธิ์​ที่​สุด​และ​ของ​บริ​สุทธิ์
แต่​ห้าม​เขา​เข้า​มา​ใกล้​ม่าน​หรือ​ใกล้​แท่น​บูชา

1. ใน ข้อที่ 6 กล่าวว่า การ​ถวาย​เครื่อง​บูชา​แด่พระเจ้า เป็น​เหมือนการถวายอาหารแด่​พระ​เจ้า​
ไม่ได้หมายความว่าพระเจ้าต้องการอาหารจากคนอิสราเอล
แต่หมายความว่า พวกเขาต้องทำอย่างบริสุทธิ์ ปราศจากมลทิน เหมือนกับการถวายอาหารแด่จอมกษัตริย์

เพราะพระเจ้าของเราเป็นพระเจ้าผู้บริสุทธิ์ การกระทำใดๆที่กระทำถวายแด่พระเจ้าต้องบริสุทธิ์
ซึ่งมนุษย์ผู้เป็นคนบาปไม่สามารถทำสิ่งที่บริสุทธิ์อย่างแท้จริงได้
แต่โดยทางพระเยซูคริสต์ เราได้รับการชำระให้บริสุทธิ์แล้ว
ดังนั้นคำอธิษฐานของเรา ในนามของพระเยซู จึงเป็นสิ่งที่บริสุทธิ์ที่พระบิดาจะทรงรับฟังและตอบคำอธิษฐานของเรา

2. ปุโรหิตเป็นผู้นำฝ่ายวิญญาณของชุมชน ดังนั้นปุโรหิตจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องรักษาความบริสุทธิ์เพื่อเป็นแบบอย่างแก่ประชาชน

ผู้นำฝ่ายวิญญาณจำเป็นต้องเป็นแบบอย่างที่ดีแก่สมาชิกในด้านต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านฝ่ายวิญญาณ

3. คนในตระกูลของปุโรหิตที่พิการ ไม่ได้ถูกลงโทษ เพราะไม่ใช่ความผิดของพวกเขาที่พิการ
พวกเขาจึงสามารถรับประทานของถวายในส่วนที่เป็นของปุโรหิตได้ตามปกติ
แต่ขณะเดียวกัน การถวายแด่พระเจ้าต้องบริสุทธิ์ ไร้ตำหนิ
ดังนั้นพวกเขาจึงถูกห้ามไม่ให้ เข้ามาทำหน้าที่ต่างๆของปุโรหิต

พระเจ้าทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตา แต่ขณะเดียวกันก็เข้มงวดในมาตรฐานของพระองค์

คำคม

“ เราต้องดำเนินชีวิตในความบริสุทธิ์ เพราะพระเจ้าของเราบริสุทธิ์ ”

สรุป เลวีนิติ 20

ภาพรวม

  • พระเจ้ากำหนดบทลงโทษแก่คนอิสราเอลที่ไม่เชื่อฟังกฏเกณฑ์ของพระองค์

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev20-79881

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 20 เมื่อพระเจ้าบอกคนอิสราเอลเกี่ยวกับกฏเกณฑ์ต่างๆแล้ว พระองค์ทรงตรัสกับพวกเขาถึงโทษของการไม่เชื่อฟังกฏเหล่าน้้นดังนี้

ผู้ต้องรับโทษ​ถึง​ตาย โดยให้​ราษฎร​เอา​หิน​ขว้าง​เขา​เสีย​ให้​ตาย​ ได้แก่
1. ผู้เอาลูก​ลูกหลาน​ของ​ตน​ ไปเผาบูชายันต์ให้แก่​พระ​โมเลค
แต่​ถ้าประชาชน​หลับ​หู​หลับตา เรื่องนี้เสีย ไม่​ขว้าง​เขา​ให้​ตาย​
พระเจ้าจะจัดการกับเขา และ​ครอบครัว​ของ​เขาเอง
2. ผู้​ที่​แช่ง​บิดา​หรือ​มารดา​ของ​ตน
3. ผู้ที่เป็นชู้กับภรรยาของเพื่อนบ้าน
4. ผู้ที่เป็นชู้กับภรรยาของบิดา หรือกับลูกสะใภ้​
5. ชายผู้ที่มีเพศสัมพันธ์กับผู้ชาย
6. ผู้สม​สู่​กับ​สัตว์​เดียรัจฉาน
7. ผู้​ที่​เป็น​คน​ทรง​หรือ​พ่อ​มด​แม่​มด

ผู้ต้องรับโทษ​ถึง​ตาย โดยเผาเสียด้วยไฟ ได้แก่
ชาย​ที่​รับทั้งแม่และลูกมาเป็น​ภรรยา​ของตน ให้​เผา​ทั้ง​ชาย​นั้น​และ​หญิง​ทั้ง​สอง​นั้น​เสีย​ด้วย​ไฟ

ผู้ต้องรับโทษ​ ด้วยการอเปหิ​เขา​เสีย​จาก​ชน​ชาติ​ของ​ตน​ ได้แก่
1. ผู้​ใฝ่หา​คน​ทรง​ผี​หรือ​พ่อ​มด​แม่​มด เล่น​ชู้​กับ​เขา
2. ผู้กระทำล่วงละเมิดทางเพศกับพี่สาว​หรือ​น้องสาว​ของ​ตน
3. ชายและหญิงผู้มีเพศสัมพันธ์กันขณะที่ฝ่ายหญิง​มี​ประจำเดือน

ผู้ต้องรับโทษ โดยพระเจ้าจะทรงให้เขาเป็นหมัน ได้แก่
1. ผู้ที่มีเพศสัมพันธ์​กับป้าของตน
2. ผู้ล่วงละเมิดทางเพศต่อพี่สะใภ้หรือน้องสะใภ้ของตน

คนอิสราเอลต้องไม่​ประพฤติ​ตาม​ธรรม​เนียม​ของ​คนคะนาอัน
แล้วพระเจ้าจะ​ให้ เป็น​แผ่นดิน​ที่​มี​น้ำนม​และ​น้ำผึ้ง​ไหล​บริบูรณ์ แก่พวกเขาเป็นกรรมสิทธิ์

1. พระเจ้าทรงขับไล่คนคะนาอันออกจากดินแดนคะนาอัน เพราะพวกเขากระทำสิ่งชั่วร้ายและน่าเกลียดน่าชัง
ดังนั้นพระเจ้าจึงสั่งคนอิสราเอลว่า อย่าทำตามธรรมเนียมของพวกเขา เพราะการกระทำเหล่านั้นเป็นสิ่งที่พระเจ้าไม่พอพระทัย

คนอิสราเอล เป็นประชากรของพระเจ้า สมควรกระทำสิ่งที่พระเจ้าพอพระทัย ไม่ใช่ทำตามอย่างประชาชาติอื่น
เราทั้งหลายผู้เป็นประชากรของพระเจ้า ก็สมควรกระทำสิ่งที่พระเจ้าพอพระทัย ไม่ใช่ทำตามอย่างค่านิยมในโลกนี้

2. พระเจ้าทรงกำหนดโทษสำหรับการไม่เชื่อฟังแต่ละอย่างเอาไว้แล้ว
แต่หากประชาชนอิสราเอลไม่ลงโทษตามที่พระเจ้าสั่งไว้
พระเจ้าเองจะเป็นผู้ลงโทษผู้กระทำผิดเหล่านั้น

วันนี้ หากมีคนชั่วร้ายบางคนที่ยังลอยนวล
เป็นเพราะพระเจ้ายังให้โอกาสแก่พวกเขาเพื่อที่จะกลับใจ
แต่เมื่อเวลามาถึงหากพวกเขายังไม่กลับใจ
พวกเขาจะต้องรับโทษอย่างยุติธรรมจากพระเจ้าผู้ทรงยุติธรรม

ดังนั้นเราไม่จำเป็นต้องเดือดเนื้อร้อนใจไป
แต่หากเราเองกำลังดำเนินไปในทางแห่งการไม่เชื่อฟัง
จงรีบกลับใจ ขณะที่ยังมีโอกาส

3. ถ้าสังเกตดูให้ดี จะเห็นว่าการพิพากษาของพระเจ้า ช่างเด็ดขาดและรุนแรง
ขนาดการพิพากษาเกี่ยวกับเรื่องบนโลกนี้ ยังน่าสะพรึงกลัวเพียงนี้
แล้วคิดดูสิ การพิพากษาในวันพิพากษานั้นจะน่าสะพรึงกลัวมากสักเพียงใด
คนบาปที่ต้องไปยืนต่อหน้าพระเจ้า ผู้ทรงพิพากษานั้น น่าหวาดเสียวจริงๆ

คำคม

“ การพิพากษาของพระเจ้าน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก สำหรับคนบาปทั้งหลาย ”

สรุป เลวีนิติ 19

ภาพรวม

  • พระเจ้าทรงสั่งคนอิสราเอลเกี่ยวกับกฏเรื่องความบริสุทธิ์ต่างๆ

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev19-79737

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 19 นอกจากพระเจ้าจะสั่งคนอิสราเอลเรื่องเกี่ยวกับเพศสัมพันธ์แล้ว พระองค์ยังสั่งเกี่ยวกับเรื่องความบริสุทธิ์ต่างๆ ดังนี้


คน​อิส​รา​เอล​ต้อง​บริ​สุทธิ์ เพราะ​พวกเขาเป็นประชากรของ​พระ​เจ้า​ผู้​บริ​สุทธิ์ ดังนั้น
– พวกเขา​ต้อง​เคารพ​มารดา​และ​บิดา​ของ​ตน
– ​ต้อง​รักษา​บรรดา​สะ​บา​โต​
– ต้องไม่​หัน​ไป​นับ​ถือ​รูป​เคา​รพ
– ต้องถวาย​ศานติ​บูชา​แด่​พระ​เจ้า และทำตามกฏแห่งการถวายเครื่องบูชาที่พระเจ้าได้สั่งเอาไว้
– ต้องไม่เก็บเกี่ยวพืชผลจนหมด ต้องเหลือ​ไว้​ให้​คน​ยาก​จน​และ​คน​ต่าง​ด้าว​บ้าง
– ต้องไม่​ลัก​ทรัพย์ ไม่​โกง ไม่​มุสา​ต่อ​กัน
– ต้องไม่​สาบาน​เท็จ
– ต้องไม่บีบ​คั้น​เพื่อน​บ้าน​หรือ​ปล้น​เขา
– ต้อง​ไม่ประวิงเวลาจ่ายค่าแรง​ลูก​จ้าง​
– ต้องไม่​แช่ง​คน​หู​หนวก
– ต้องไม่​วาง​ของ​ให้​คน​ตา​บอด​สะดุด
– ต้องไม่​พิพาก​ษาอย่างไม่ยุติ​ธรรม
– ต้องไม่​ลำ​เอียง​เข้า​ข้าง​คน​จน​หรือ​เห็น​แก่​หน้า​ผู้​เป็น​ใหญ่
– ต้องไม่​ปอง​ร้าย​ต่อ​ชีวิต​ของ​เพื่อน​บ้าน
– ต้องไม่​เกลียด​ชัง​พี่​น้อง ​อยู่​ใน​ใจ
– ต้องช่วย​ตัก​เตือน​เพื่อน​บ้าน​เมื่อเขาทำผิด
– ต้องไม่แก้​แค้น​หรือ​ผูก​พยา​บาท
– ต้อง​รัก​เพื่อน​บ้าน​เหมือน​รัก​ตน​เอง
– ต้อง​รักษา​กฎ​เกณฑ์​ของ​พระเจ้า
– ต้องไม่​ผสม​พันธุ์​สัตว์​ต่าง​ชนิด​กัน
– ต้องไม่​หว่าน​พืช​สอง​ชนิด​ปน​กัน​
– ต้อง​ไม่ใช้​เครื่อง​แต่ง​กาย​ที่​ทำ​ด้วย​ผ้า​สอง​ชนิด​ปน​กัน
​- ต้อง​ไม่รับ​ประ​ทานผลของต้นไม้ที่ปลูกไว้ 3 ปีแรก
– ต้องถวายผลที่เก็บได้ในปีที่ 4 แด่พระเจ้า พอ​ปี​ที่​ 5 ก็​รับ​ประ​ทาน​ผล​ไม้​นั้น​ได้
– ต้อง​ไม่รับ​ประ​ทาน​เนื้อ​สัตว์​ที่​มี​เลือด​ใน​เนื้อ​นั้น
– ต้องไม่เป็น​หมอดู​หรือ​เป็น​หมอ​ผี
– ต้องไม่กัน​ผม​ที่​จอน​หู​หรือ​กัน​เครา เหมือนคนต่างชาติ
– ต้องไม่​เชือด​เนื้อ​ของ​เจ้า​เพราะ​เหตุ​มี​คน​ตาย
– ต้องไม่สัก​เป็น​เครื่อง​หมาย​ใดๆ ลง​ที่​ตัว​เจ้า
– ต้องไม่ทำ​ให้​บุตร​สาว​ของ​ตน​เป็น​​หญิง​โส​เภ​ณี
– ต้อง​เคา​รพ​ต่อ​สถาน​นมัส​การ​ของพระเจ้า
– ต้องไม่ไป​หา​คน​ทรง​หรือ​พ่อ​มด​แม่​มด
– ต้องให้เกียรติและ​เคารพ​ผู้​อา​วุ​โส
– ต้อง​ยำ​เกรง​พระ​เจ้า​
– ต้องไม่​ข่ม​เหงคนต่างด้าว
– ต้องไม่​พิ​พาก​ษา แบบไม่​เที่ยง​ตรง

จง​รักษา​กฎ​เกณฑ์​ทั้ง​หมด​ของ​พระเจ้า และ​ทำ​ตาม​เรา

1. กฏเกณฑ์ของพระเจ้า เป็นกฏเกณฑ์แห่งความรัก
พระองค์ประสงค์ให้เราผูกพันกับพระองค์ด้วยความรัก เหมือนภรรยาที่สัตย์ซื่อต่อสามีผู้รักเธอสุดหัวใจ
พระองค์ประสงค์ให้เรารักเพื่อนบ้าน สำแดงความรักที่เราได้รับจากพระองค์ออกมาเป็นการกระทำด้วยความรักต่อเพื่อนบ้าน

วันนี้ เราสนิทกับพระเจ้ามากขึ้นกว่าเมื่อวานหรือไม่?
วันนี้ เรารักเพื่อนบ้านมากขึ้นกว่าเมื่อวานแล้วหรือยัง?

คำคม

“ กฎของพระเจ้าทั้งหมด สรุปได้คำเดียว คือ รัก ”

สรุป เลวีนิติ 18

ภาพรวม

  • พระเจ้าสั่งคนอิสราเอลเกี่ยวกับกฎเรื่องการมีเพศสัมพันธ์

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev18-79498

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 18 หลังจากที่พระเจ้าทรงสั่งคนอิสราเอลเรื่องการฆ่าสัตว์เพื่อถวายบูชาแล้ว พระองค์ทรงตรัสสั่งเกี่ยวกับกฏเรื่องเพศสัมพันธ์ไว้ดังนี้

ห้ามคนอิสราเอล​ทำ​เหมือน​ที่​ทำ​กัน​ใน​แผ่น​ดิน​อียิปต์ หรือที่​ทำ​กัน​ใน​แผ่น​ดิน​คา​นา​อัน
แต่ให้พวกเขาทำตามกฏเกณฑ์ของพระเจ้า ดังต่อไปนี้
ห้ามมีเพศสัมพันธ์กับคนต่อไปนี้
1. ญาติ​สนิท​ของ​ตน​
2. แม่ของตน
3. ภรรยาของพ่อ
4. ​พี่สาว​หรือ​น้อง​สาว​ของ​ตน
5. ​หลานของตน
6. ลูกพี่ลูกน้องของตน
7. ​อา​ หรือ​ ​ป้า หรือ น้า ของตน
8. ป้า​สะใภ้​หรือ​อา​สะใภ้​ ของ​ตน
9. ลูก​สะใภ้​ ของ​ตน
10. พี่สะใภ้ หรือ น้องสะใภ้ของตน
11. ลูกสาวหรือหลานสาว ของ​สตรี​คน​ใด​ที่​ตนเคยมีเพศสัมพันธ์ด้วย
12. พี่สาว​หรือ​น้อง​สาว​ของ​ภรรยา​ ใน​ขณะ​ที่​ภรรยา​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่
13. ​สตรี​คน​ใด​ที่กำ​ลัง​มี​ประจำ​เดือน
14. ภรรยา​ของ​เพื่อน​บ้าน​ของ​ตน

นอกจากนี้ห้ามทำตามคนต่างชาติในเรื่องต่อไปนี้
1. ห้าม​ถวาย​ลูก​หลาน​ ​ให้​พระ​โมเลค​โดย​ให้​ลุย​ไฟ
2. ห้าม​ผู้​ชายมีเพศสัมพันธ์​กับ​ผู้​ชาย​ด้วย​กัน
3. ห้าม​สม​สู่​กับ​สัตว์

คนต่างชาติทำสิ่งที่น่ารังเกียจเหล่านี้ พวกเขาจึงต้องถูกขจัดออกไปจากแผ่นดิน
ดังนั้น คนอิสราเอลไม่ควรทำตามอย่างพวกเขา เพื่อจะไม่ต้องถูกขจัดออกไปจากแผ่นดินที่พระเจ้าทรงประทานให้นั้น

1. พระเจ้าทรงเรียกอิสราเอลให้เป็นชนชาติบริสุทธิ์ แยกออกจากคนต่างชาติ
พระองค์ประสงค์ให้พฤติกรรมของพวกเขาแตกต่างจากคนต่างชาติ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องการประพฤติอันน่ารังเกียจในสายพระเนตรของพระเจ้า

วันนี้เราเป็นประชากรของพระเจ้าแล้วเราไม่สมควรดำเนินชีวิตตามอย่างคนในโลกนี้อีกต่อไปแต่ควรดำเนินชีวิตตามน้ำพระทัยของพระเจ้า

2. เรื่องเพศสัมพันธ์เป็นเรื่องสวยงามงดงามเป็นพระพรที่พระเจ้าประทานให้แก่มนุษย์
แต่มารซาตานพยายามหลอกลวงผู้คนบิดเบือนความงดงามเหล่านั้น
โดยล่อลวงให้มนุษย์ใช้เพศสัมพันธ์อย่างน่ารังเกียจอย่างวิปลาส
ผิดแผกไปจากที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้แต่เดิม

เราทั้งหลายผู้เป็นประชากรของพระเจ้าสมควรที่จะใช้เรื่องเพศสัมพันธ์อย่างถูกต้อง
เพื่อเป็นการถวายเกียรติแด่พระเจ้าและเพื่อให้เรื่องเพศสัมพันธ์ของเรานั้น
เป็นพระพรต่อตัวเราและคนในครอบครัว

3. ในพระคัมภีร์ตอนนี้ชี้ให้เห็นว่าเรื่อง ​เผาบูชายันต์​ลูก​หลาน ​ให้​แก่รูปเคารพ , การมีเพศสัมพันธ์​กับ​เพศเดียวกัน และการ​สม​สู่​กับ​สัตว์ นั้น ล้วนแต่เป็นสิ่งที่น่ารังเกียจอย่างยิ่งในสายพระเนตรของพระเจ้าทั้งสิ้น

เราควรหลีกหนีให้ห่างไกลจากการกระทำเหล่านี้ และควรเตือนสติคนที่เรารักหากพวกเขากำลังเดินไปในหนทางเหล่านี้

คำคม

“ เรื่องเพศเป็นเรื่องที่งดงามและเป็นพระพร เมื่อเราใช้มันอย่างถูกต้อง ”

สรุป เลวีนิติ 17

ภาพรวม

  • พระเจ้าทรงสอนคนอิสราเอลเกี่ยวกับการฆ่าสัตว์เพื่อถวายเป็นเครื่องบูชา

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev17-79346

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 17 หลังจากที่พระเจ้าสั่งคนอิสราเอลเรื่องวันลบล้างบาปแล้ว พระองค์ก็ทรงตรัสเกี่ยวกับการฆ่าสัตว์เพื่อถวายบูชาดังนี้

คน​​ใด​ผู้​อาศัย​อยู่​ท่าม​กลางคนอิสราเอล
– ฆ่า​โค​ หรือ​ลูก​แกะ หรือ​แพะ​ เพื่อถวายบูชา แต่ไม่​ได้​นำ​มา​ที่​ประตู​พลับพลา​
– ถวาย​เครื่อง​บูชาและ​ไม่​ได้​นำ​เครื่อง​สัตว​บูชา​นั้น​มา​ที่​ประตูพลับพลา
– ​รับ​ประ​ทาน​เลือด
ก็​ให้​ไล่​คน​ผู้​นั้น​ออก​จาก​ชน​ชาติ​อิสราเอล

ส่วนคนใด
– รับ​ประ​ทาน​สัตว์​ที่​ตาย​เอง หรือ​ที่​ถูก​สัตว์​อื่น​กัด​ตาย
ต้อง​ซัก​เสื้อ​ผ้า​และ​อาบ​น้ำ และ​เป็น​มลทิน​อยู่​จน​ถึง​เวลา​เย็น

1. การถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้า ต้องทำด้วยวิธีการของพระเจ้าเท่านั้น ไม่ใช่กระทำตามใจปรารถนาของตนเอง

ในการรับใช้พระเจ้า เราต้องทำตามคำสั่งของพระเจ้า ไม่ใช่ทำตามอำเภอใจของตนเอง

2. พระเจ้าสงวนเลือดเอาไว้ สำหรับให้คนอิสราเอลใช้ในการลบล้างบาป
จึงไม่สมควรอย่างยิ่งที่คนอิสราเอล จะนำมาใช้เป็นอาหาร
พระเจ้าประทานเนื้อมากมายให้รับประทานอยู่แล้ว

แยกออกเพื่อพระเจ้า คือ สิ่งนั้นใช้เพื่อพระเจ้าเท่านั้น ไม่สมควรใช้เพื่อการอื่นๆ
ชีวิตของเราถูกแยกออกมา เพื่อจะใช้ถวายเกียรติแด่พระเจ้าเท่านั้น
เราสมควรใช้ทุกการกระทำและคำพูดของเราถวายพระเกียรติแด่พระองค์

3. คำว่า “ถวายปีศาจแพะ” ซึ่งหมายถึง การถวายเครื่องบูชาแก่วิญญาณชั่วในทะเลทราย ตามธรรมเนียมของคนต่างชาติในสมัยนั้น
ปรากฏคำนี้อีกครั้ง ใน 2พศด. 11:15 “และ​เย​โร​โบ​อัม​ทรง​แต่ง​ตั้ง​ปุ​โร​หิต​ของ​พระ​องค์​ขึ้น​สำ​หรับ​ปูช​นีย​สถาน​สูง​ทั้ง​หลาย สำ​หรับ​ปีศาจ​แพะ และ​สำ​หรับ​รูป​ลูก​วัว​ที่​พระ​องค์​ทรง​สร้าง​ขึ้น”

เราไม่ควรทำตามอย่างคนในโลกนี้ หากสิ่งนั้นขัดกับพระคำของพระเจ้า

คำคม

“ รับใช้พระเจ้า ต้องทำตามวิธีของพระเจ้า ”

สรุป เลวีนิติ 16

ภาพรวม

  • พระเจ้ากำหนดวันที่ 10 ​เดือน​ที่​ 7 ของทุกปี เป็นวันลบล้างบาป ที่มาหปุโรหิตจะสามารถเข้าเฝ้าพระเจ้าในอภิสุทธิสถานได้ในวันนั้น เพื่อลบล้างบาปของชุมชนอิสราเอล

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev16-79114

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 16 นอกจากพระเจ้าจะสั่งคนอิสราเอลเกี่ยวกับเรื่องการดำเนินการสำหรับผู้ที่มีสิ่งไหลออกจากร่างกายแล้ว พระองค์ตรัสเกี่ยวกับเรื่องวันลบล้างบาป ดังนี้

ห้าม​เข้า​ไป​ใน​อภิสุทธิสถาน ไม่งั้นจะต้อง​ตาย
แต่ปุโรหิตจะเข้าไปได้ปีละ 1 ครั้ง ในวันที่ 10 ​เดือน​ที่​ 7 โดยต้องทำดังนี้
– ให้​เอา​วัว​หนุ่ม 1​ตัว​ ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​ไถ่​บาปสำหรับปุโรหิต
– ให้เอาแกะ​ผู้​ 1 ตัว​ ถวายเป็น​เครื่อง​เผา​บูชาสำหรับปุโรหิต
– ​ให้​นำ​แพะ​ผู้​ 2 ​ตัว ​ถวายเป็น​เครื่องบูชา​ไถ่​บาป​แก่ชุมนุม​ชน​อิสราเอล
– ให้นำ​แกะ​ผู้​ 1 ตัว​ ถวายเป็น​เครื่อง​เผา​บูชา​แก่​ชุมนุม​ชน​อิสราเอล
– ให้​ปุโรหิตอาบน้ำแล้ว​สวม​เสื้อ​ประจำตำแหน่ง
– แล้ว​นำ​แพะ​ 2 ตัว​นั้น​ไป​ถวาย​พระ​เจ้า​ที่​ประตู​พลับพลา
– แล้วจับฉลาก ตัวหนึ่งจะตก​เป็นเครื่องบูชาแด่​พระ​เจ้า และ​อีก​ตัวหนึ่ง​จะถูกปล่อยเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร
– ให้ปุโรหิตถวายเครื่องบูชาทั้งของคนและของชุมชนอิสราเอล แด่พระเจ้า
– แล้วใช้เลือด​ประพรม​ที่​หน้า​พระ​ที่​นั่ง​กรุณา​​และ​ที่​ข้างหน้า​พระ​ที่​นั่ง​กรุณา​

ในวันนั้น เมื่อปุโรหิตเข้าไปในพลับพลา อย่า​ให้​มี​ผู้ใด​อยู่​ใน​พลับพลา จนกว่า​เขา​จะ​ออกมา​
วันนั้นให้เป็นวันสะบาโต ​ชุมชนทั้งหมด​ต้อง​บังคับ​ใจ​ตนเอง​ไม่​กระทำ​การ​งาน​สิ่ง​ใด ทั้งคน​ต่างด้าว​ที่​อาศัย​อยู่​คนอิสราเอลด้วย
ให้​ทำ​การ​ลบ​มลทิน​บาป​เช่นนี้เพื่อ​คน​อิสราเอล​ปี​ละ​ครั้ง เพราะ​บาป​ทั้งสิ้น​ของ​พวกเขา

1. พระเจ้าทรงกำหนดวันลบล้างบาป ให้แก่คนอิสราเอล ปีละ 1 ครั้ง เป็นวันเดียวที่จะมีคนเข้าไปในห้องอภิสุทธิสถานได้ ในยามที่พระสิริของพระเจ้าอยู่เหนือพลับพลา คนนั้้นคือ มหาปุโรหิต
(ไม่รวมช่วงเวลาที่เมฆแห่งพระสิริลอยขึ้นเพื่อให้เดินทางต่อ เพราะช่วงเวลาขนย้าย คนเลวีและปุโรหิต เข้าไปได้เพื่อขนย้ายสิ่งของ)

มหาปุโรหิตที่จะเข้าไป ปีละครั้งนั้น ต้องชำระตัวให้สะอาด ต้องถวายเครื่องบูชาชำระบาปทั้งสิ้นของตนและของครอบครัว
เห็นได้ชัดว่า การที่จะเข้าเป้าต่อจำเพาะพระพักตร์ของพระเจ้า แบบไม่ตายนั้น ยากเย็นเหลือเกิน

ขอบคุณพระเจ้า โดยการสิ้นพระชนม์ของพระเยซูคริสต์เพื่อเราทั้งหลาย ม่านที่กั้นในพระวิหารนั้นได้ขาดออกแล้ว บัดนี้เราสามารถเข้าเฝ้าพระเจ้าได้ เสมอทุกที่ ทุกเวลา

พระเจ้าไม่ได้ลดมาตรฐานการเข้าเฝ้าพระองค์ลงเลยแม้แต่น้อย
ผู้ที่จะเข้าเฝ้าพระเจ้าได้นั้น ต้องเป็นผู้บริสุทธิ์ หมดจดปราศจากตำหนิ
วันนี้ที่เรา เข้าเฝ้าพระเจ้าได้ ไม่ใช่เพราะเราทำความดีใดๆ
แต่โดยทางพระเยซูคริสต์ เราจึงบริสุทธิ์ปราศจากตำหนิ ริ้วรอยมลทินใดๆแล้ว
เราจึงสามารถเข้าเฝ้าพระเจ้าผู้บริสุทธิ์ได้

วันนี้ ให้เราเห็นคุณค่าสิ่งที่เราได้รับมา ด้วยการใช้สิทธิในการเข้าเฝ้าพระเจ้าได้นี้
เข้าเฝ้าพระองค์บ่อยที่สุดเท่าที่เราจะทำได้เถิด

คำคม

“ เราได้สิทธิพิเศษในการเข้าเฝ้าพระเจ้าแล้ว จงใช้สิทธินั้นเถิด ”

สรุป เลวีนิติ 15

ภาพรวม

  • พระเจ้าทรงสั่งคนอิสราเอลเกี่ยวกับ ​ผู้​มี​สิ่ง​ไหล​ออก​ และ​ชาย​ที่​มี​น้ำ​กาม​ไหล​ออก และ​หญิง​ที่​มี​ประ​จำ​เดือนไหลออก

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev15-78780

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 15 เมื่อพระเจ้าสั่งโมเสสเรื่องการชำระให้พ้นมลทินของโรคเรื้อนแล้ว พระเจ้าก็สั่งโมเสสและอาโรน เกี่ยวกับเรื่องการดำเนินการกับคนที่มีสิ่งไหลออกจากร่างกาย ดังนี้

ถ้าใครมี​สิ่ง​ไหล​ออก​จาก​ร่าง​กาย ซึ่งหมายถึง มีของเหลวไหลออกจากอวัยวะสืบพันธุ์อย่างผิดปกติ สิ่ง​นี้ถือว่า​เป็น​มลทิน​ของ​เขา
– ใคร​ที่​แตะ​ต้อง​เตียง​ของ​เขา​
– ใครแตะต้องสิ่ง​ที่เขาได้​นั่งมา​ก่อน
– ใครที่​แตะ​ต้อง​ร่าง​กาย​ของ​เขา
– ใครที่โดนน้ำลายของเขา
ต้อง​ซัก​เสื้อ​ผ้า​ของ​ตน​และ​อาบ​น้ำ และ​จะ​เป็น​มลทิน​ไป​จน​ถึง​เวลา​เย็น

– ภาชนะ​ดิน​ทุก​ใบ​ซึ่งคนที่มี​สิ่ง​ไหล​ออก​จาก​ร่าง​กายแตะ​ต้อง​ให้​ทุบ​เสีย
– ​ภาชนะ​ไม้​ทุก​อย่าง​ซึ่ง​เขาแตะ​ต้อง​ให้​ชำระ​เสีย​ด้วย​น้ำ

หลังจากสิ่งไหลออกหมดแล้ว
ให้​นับไปอีก​ 7​วัน
จากนั้นเมื่อ​เขา ซัก​เสื้อ​ผ้า และ​อาบ​น้ำ​ด้วย​น้ำ​สะอาดแล้ว
เขา​จึง​จะ​สะอาด

ใน​วัน​ที่​ 8 ​ให้​เขา​นำ​นก​เขา​ 2 ​ตัว หรือ​นก​พิราบ​ 2 ​ตัว ​มา​​ให้​แก่​ปุโร​หิตที่​ประตูพลับพลา
ให้​ปุโร​หิต​ ใช้​นก​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่อง​ถวาย​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป
และ​นก​อีก​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว
แล้วเขาจึงรับการลบมลทิน

ซึ่งกฏนี้ใช้กับหญิงที่มีประจำเดือนไหลออกแบบผิดปกติด้วยเช่นกัน

สำหรับผู้หญิงที่มีประจำเดือน ตามปกติ ทุกเดือนที่มีประจำเดือน เธอจะเป็นมลทินไป 7 วัน

ส่วนชายที่มีน้ำกามไหลออก ไม่ว่าระหว่างที่มีเพศสัมพันธ์กับผู้หญิงหรือไม่ก็ตาม
ให้​เขา​อาบ​น้ำ และ​เป็น​มลทิน​ไป​จน​ถึง​เวลา​เย็น

1. คนที่​มีสิ่ง​ไหล​ออก​จาก​อวัยวะสืบพันธุ์อย่างผิดปกติ นั้น น่าจะเป็นอาการติดเชื้อ คล้ายๆกับหนองใน
กฎที่กำหนดขึ้นมาว่าเขาเป็นมลทินนั้น จึงกำหนดเพื่อรักษาสุขอนามัยของคนในชุมชน
ไม่ให้เกิดการแพร่กระจายของเชื้อ
แต่พระเจ้าไม่จำเป็นต้องอธิบายให้คนอิสราเอลฟัง
เพียงพวกเขาเชื่อฟังเท่านั้น ก็จะได้รับพระพร แม้จะไม่เข้าใจก็ตามว่า ทำไมมันถึงเรียกว่าเป็นมลทิน

กฎเกณฑ์ของพระเจ้านั้นดีเลิศ เพื่อประโยชน์แก่เรา ทั้งที่เราเข้าใจแล้ว และยังไม่เข้าใจ
แต่ไม่ว่าเราเข้าใจแล้วหรือยัง ทุกข้อเมื่อเราเชื่อฟังทำตาม จะนำประโยชน์และพระพรมาสู่เราอย่างแน่นอน

2. จากบทนี้ทำให้เราเข้าใจหัวอกของ หญิงที่โลหิตตก 12 ปี ใน มก. 5:25 มากยิ่งขึ้น
ว่านางดำเนินชีวิตยากลำบากเพียงใด เมื่อทุกคนในเมืองถือว่า นางเป็นคนที่เป็นมลทินไม่อยากเข้าใกล้

คนที่เป็นมลทิน มา นานแสนนาน เมื่อได้มาพบกับพระเยซูคริสต์ เธอก็สะอาด

3. เหตุที่พระเจ้ากำหนดให้ผู้หญิงที่มีประจำเดือน เป็นมลทินไป 7 วัน เพื่อให้เธอได้รับการพักผ่อน หลังจากเสียเลือดไปมาก
เมื่อเป็นมลทิน จะหยิบจับอะไรก็ไม่สะดวก ดังนั้นจะเป็นหน้าที่ของคนอื่นๆในบ้านช่วยงนเธอ
ส่วนเธอก็จะได้รับการพักผ่อน เพื่อฟื้นฟูร่างกาย
และสามีก็ไม่อาจบังคับให้เธอหลับนอนกับเขาได้ อีกด้วย
ช่างเป็นกฏเกณฑ์ที่อ่อนโยน มีเมตตา และเข้าอกเข้าใจผู้หญิงเหลือเกิน

คำคม

“ กฎเกณฑ์ของพระเจ้านั้นดีรอบคอบ เป็นพระพรแก่ทุกคนที่ปฎิบัติตาม ”

สรุป เลวีนิติ 14

ภาพรวม

  • พระเจ้าตรัสสั่งโมเสสให้สอนคนอิสราเอลเกี่ยวกับการชำระตนเองหรือบ้านเรือน ให้พ้นจากมลทินของโรคเรื้อน

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev14-78343

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 14 เมื่อพระเจ้าบอกกับโมเสสและอาโรนเรื่องการตรวจอาการของโรคเรื้อนแล้ว
พระองค์ก็ตรัสกับโมเสสเรื่อง การชำระโรคเรื้อน ดังนี้

สำหรับการชำระคน​เป็น​โรค​เรื้อน
เมื่อเขาหายแล้ว ให้​พา​เขา​มา​พบปุโร​หิต
โดย​ให้​ปุโร​หิต​ออก​ไป​นอก​ค่าย แล้ว​ตรวจให้
ถ้า​ผู้​ป่วย​หาย​จาก​โรค​เรื้อน​แล้วจริงๆ

ก็​ให้เขา​ให้​นำ​นก​ที่​สะอาด 2 ​ตัว ไม้​สน​สีดาร์​กับ​ด้าย​สี​แดง และ​ต้น​หุสบ​ ​มาให้​ปุโร​หิต​
​แล้วให้เขา​ฆ่า​นก​ตัว​หนึ่ง​บน​น้ำ​สะอาด​ที่​บรรจุ​ใน​ภาชนะ​ดิน
จากนั้นก็ให้​ปุโร​หิต​เอา​นกอีก​ตัวหนึ่ง ​กับ​ไม้​สน​สีดาร์ ด้าย​สี​แดง ต้น​หุสบ
จุ่ม​ใน​เลือด​ของ​นก​ที่​ถูก​ฆ่า​บน​น้ำ​สะอาด​นั้น
แล้วให้​ปุโร​หิต​ประ​พรม​คน​นั้น​ 7 ครั้ง
แล้ว​ประ​กาศ​ว่า “เขา​สะอาด”
จากนั้นให้​ปล่อย​นก​ตัว​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​นั้น​ ไป​เสีย

ให้คนนั้น​ซัก​เสื้อ​ผ้า​ของ​ตน โกน​ผม​กับ​ขน​ทั้ง​หมด​เสีย แล้วอาบ​น้ำ
เขา​ก็​จะ​สะอาด

แล้วก็​ให้​เขา​เข้า​ค่าย​ได้ แต่​ให้​นอน​อยู่​นอก​เต็นท์​ 7 วัน
พอ​วัน​ที่​ 7 ก็​ให้​เขา​โกน​ผม​ ​โกน​เครา​และ​โกน​ขน​คิ้ว ให้​หมด
แล้ว​ให้​ซัก​เสื้อ​ผ้า และ​อาบ​น้ำ
แล้ว​เขา​ก็​จะ​สะอาด

ใน​วัน​ที่ 8 ​ให้​เขา​เอา​ลูก​แกะ​ผู้ ปราศ​จาก​ตำหนิ​ 2 ​ตัว​ และ​ลูก​แกะ​เมีย​อายุ​ 1 ​ปี​ ​ปราศ​จาก​ตำหนิ 1 ตัว และ​แป้ง​อย่าง​ดี​เคล้า​น้ำ​มัน​ 3 กิโล​กรัม กับ​น้ำ​มัน 1/3 ​ลิตร
มาให้​ปุโร​หิต​ ที่​ประตู​พลับพลา
เพื่อให้​ปุโร​หิต​ ใช้ลูก​แกะ​ผู้​นั้น​ 1 ตัว​ และ น้ำ​มัน 1/3 ​ลิตร ถวาย​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชด​ใช้​บาป
และลูก​แกะ​ผู้อีกตัวนั้น ใช้เป็น​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป
​และลูกแกะตัวเมีย​เป็น​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว

ให้ปุโร​หิต​​นำ​เลือด​ของ​เครื่อง​บูชา​ชด​ใช้​บาป​ มา​เจิม​ปลาย​หู​ข้าง​ขวา​ และ​​นิ้ว​หัว​แม่​มือ​ขวา​และ​นิ้ว​หัว​แม่​เท้า​ขวา​ของคนนั้น
และนำ​​น้ำ​มัน​บางส่วน ประ​พรม​ ตัวปุโรหิตเอง 7 ​ครั้ง​
แล้วเอา​มา​เจิม​ที่​ปลาย​หู​ข้าง​ขวา​ ที่​นิ้ว​หัว​แม่​มือ​ขวา​ ​นิ้ว​หัว​แม่​เท้า​ขวา และศรีษะ ของคนนั้น

แล้วปุโร​หิต​จะ​ถวาย​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป
ภาย​หลัง​ปุโร​หิตก็ถวาย​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว ​ธัญ​บูชา
และ​เขา​ก็​จะ​สะอาด

แต่ถ้า​ผู้​นั้น​เป็น​คน​ยาก​จน​และ​ไม่​สา​มารถ​ถวาย​ได้​ตาม​นั้น
ก็ให้ใช้ ​นก​เขา2 ​ตัว หรือ​นก​พิราบ 2 ตัว มาแทน ลูก​แกะ​ผู้ 1 ​ตัว​ และ​ลูก​แกะ​เมีย​ 1 ตัว​ ได้

เรื่องการชำระบ้านเรือน
เมื่อคนอิสราเอลเข้า​ไป​ใน​แผ่น​ดิน​คา​นา​อันแล้ว
ถ้าบ้านหลังใด มี​เชื้อ​เรื้อน​เกิดขึ้น
ให้เจ้าของ​บ้าน​นั้น​มา​บอก​แก่​ปุโร​หิต​
แล้ว​ปุโร​หิต​จะ​​ให้​เขา​ขน​ของ​ออก​จาก​บ้าน​ให้​หมด
แล้วจะ​เข้าไป​ตรวจ​เชื้อ

ถ้า​เชื้อ​นั้น​อยู่​ที่​ผนัง​บ้าน ลึก​กว่า​ผิว​ผนัง
ให้​ปิด​บ้านนั้น 7 ​วัน
แล้วให้​ปุโร​หิต​จะ​กลับ​มา​ตรวจ​ดู​อีก
ถ้า​เชื้อ​นั้น​ลาม​ไป​ใน​ผนัง​บ้าน
​ให้​เอา​หิน​ก้อน​ที่​ติด​เชื้อ​นั้น​ออก​เสีย นำ​ไป​โยน​ทิ้ง​ภาย​นอก​เมือง
และ​สั่ง​ให้​ขูด​ข้าง​ใน​บ้าน​ให้ทั่ว แล้วเอาผง​ที่​ขูด​ออก​มา ​ไป​ทิ้ง​เสีย​​ภาย​นอก​เมือง
แล้ว​ให้​หา​หิน​อื่น​มา​ใส่แทน และ​เอา​ปูน​อื่น​มา​โบก​ผนัง​บ้าน​นั้น

แต่ถ้าต่อมา ยัง​เกิด​เชื้อ​ขึ้น​ใน​บ้าน​นั้น​อีก
ให้ปุโร​หิต​ไป​ตรวจ​ดู หาก​พบว่า​เชื้อ​ยัง​ลาม​ไป​ใน​บ้าน​อีก
ให้​เขา​พัง​บ้าน​นั้น​เสีย แล้วนำ​หิน ไม้ และ​ปูน​ของ​บ้าน​นั้น​ ไปทิ้ง​ภาย​นอก​เมือง

ถ้าใครที่​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ ขณะที่ปิด​อยู่
ผู้​นั้น​จะ​เป็น​มลทิน​จน​ถึง​เวลา​เย็น
ผู้​ที่​นอน หรือรับประทาน​ใน​บ้าน​นั้น ต้อง​ซัก​เสื้อ​ผ้า​ของ​เขา

แต่​ถ้า​ปุโร​หิต​มา​ตรวจ แล้วพบว่าเชื้อ​นั้น​ไม่​ได้​ลาม​ไป​ใน​บ้าน
ปุโร​หิต​ก็​จะ​ประ​กาศ​ว่า​บ้าน​นั้น​สะอาด
และเพื่อ​จะ​ชำระ​บ้าน​นั้น
ให้​เขา​นำ​นก 2 ​ตัว กับ​ไม้​สน​สีดาร์ ด้าย​สี​แดง และ​ต้น​หุสบ​มา
มาให้ปุโรหิตทำพิธี​ประ​พรม​บ้าน​นั้น

1. การชำระให้สะอาดพ้นจากมลทินของโรคเรื้อนนั้น จะมีนกตัวหนึ่งตาย และนกอีกตัวหนึ่งมีชีวิตใหม่

เป็นภาพของการชำระเราให้พ้นบาป แล้วกลายเป็นคนใหม่นั้น
พระคริสต์จำเป็นต้องสิ้นพระชนม์
และจำเป็นต้องเป็นขึ้นมาจากความตาย
เพื่อเราผู้อยู่ในพระองค์จะตายจากบาปเหมือนพระองค์สิ้นพระชนม์
และจะเป็นขึ้นมามีชีวิตใหม่ เหมือนพระองค์ทรงเป็นขึ้นมาจากความตาย

แต่เนื่องจากไม่สามารถทำให้นกที่ตายฟื้นได้ จึงใช้นก 2 ตัวเป็นสัญลักษณ์แทนสิ่งที่กล่าวไปข้างต้น

2. ถ้าสังเกตดูจะพบว่า การชำระต้องให้พ้นจากมลทินของโรคเรื้อนนี่ช่างยุ่งยาก มากมายหลายขั้นตอนเหลือเกิน
นี่ขนาดว่า พิธีกรรมเหล่านี้เป็นเพียงเงาของของจริง คือการชำระมนุษย์ให้พ้นมลทินบาป
ขนาดเงา ยังยุ่งยากขนาดนี้ แล้วคิดดูสิ ของจริงจะยุ่งยากขนาดไหน

แต่ขอบคุณพระเจ้า ที่ขั้นตอนยุ่งยาก หรือพูดอีกอย่างว่าเป็นไปไม่ได้เลยนั้น
พระเยซูทรงกระทำให้เราเสร็จเรียบร้อยแล้ว
เหลือเพียงแต่เราเชื่อวางใจในพระเยซูเท่านั้น บาปของเราก็จะได้รับการอภัย
ชีวิตของเราก็จะได้รับการชำระพ้นจากมลทินบาปทั้งสิ้นได้

3. การจัดการกับบ้านที่มีเชื้อนั้น หากพบว่ามีเชื้อเรื้อน ต้องทำลายทิ้ง แล้วขนซากไปทิ้งนอกค่าย
ชี้ให้เห็นว่า การจัดการกับบาปนั้น ต้องให้สิ้นซาก ไม่ให้โอกาสมันที่จะกลับมาลุกลามได้อีก

หากเราต้องการกลับใจจากบาปใดๆ ต้องหันหลังให้กับโอกาสทั้งหลายที่ อาจจะชักจูงเราให้กลับไปทำบาปนั้นได้

คำคม

“ พระเยซูตายและเป็นขึ้นมาจากความตาย เพื่อเราจะพ้นบาปและมีชีวิตใหม่ ”

สรุป เลวีนิติ 13

ภาพรวม

  • พระเจ้าสั่งโมเสสและอาโรนเกี่ยวกับเรื่องวิธีจัดการกับอาการของโรคเรื้อนต่างๆ

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev13-77964

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 13 หลังจากพระเจ้าสั่งโมเสสเรื่องหญิงหลังคลอดบุตรแล้ว พระองค์ได้ตรัสสั่งโมเสสและอาโรน เรื่องอาการของโรคเรื้อนไว้ดังนี้

ใครที่มีอา​การ​บวม​หรือ​ผื่น​หรือ​ด่าง​ขึ้น​ที่​ผิว​หนัง หรือมีอาการผื่นคัน ​ให้​พา​ผู้​นั้น​มา​หา​​ปุโร​หิต เพื่อตรวจดู

ถ้าคนนั้นมีขนงอกออกมาบนรอยนั้น ​และโรค​นั้น​อยู่​ลึก​กว่า​ผิว​หนัง​ลง​ไป แสดงว่าเขาเป็นโรคเรื้อน

ถ้าไม่เข้าข่ายข้างต้น ให้​ปุโร​หิต​กัก​ตัว​ผู้​ป่วย​ไว้​ 7 ​วัน
แล้วถ้าโรค​นั้น​ทรง​อยู่ ​ไม่​ลาม​ออก​ไป​ตาม​ผิว​หนัง
ก็​ให้​ปุโร​หิต​กัก​ตัว​เขา​ต่อ​ไป​อีก 7 ​วัน
ถ้า​บริ​เวณ​ที่​เป็น​โรค​นั้น​จาง​ลง และ​โรค​ไม่​ได้​ลาม​ออก​ไป​ตาม​ผิว​หนัง
แสดงว่าไม่ใช่โรคเรื้อน

ถ้าใครที่ถูกตรวจแล้วพบว่ามีลักษณะดังกล่าว ให้​ปุโร​หิต​ประ​กาศ​ว่า เขา​เป็น​มลทิน เขาเป็นโรคเรื้อน

ถ้าใครที่ถูกตรวจแล้วพบว่าไม่ใช่โรคเรื้อน ให้​ปุโร​หิต​ประ​กาศ​ว่า เขา​สะอาด​แล้ว ให้​เขา​ซัก​เสื้อ​ผ้า แล้ว​เขา​ก็​จะ​สะอาด
แต่ถ้าคนที่ถูกประกาศว่าสะอาดแล้ว โรคกลับเป็นลุกลามขึ้นมาอีก ก็ต้องกลับมาหาปุโรหิตให้ตรวจดูใหม่อีกครั้ง

คน​ที่​เป็น​โรค​เรื้อน​ ให้สวม​เสื้อ​ผ้า​ที่​ขาด ให้​ปล่อย​ผม
และ​ให้​เขา​ปิด​ริม​ฝี​ปาก​บน​ไว้​แล้ว​ร้อง​ว่า ‘มลทิน มลทิน’
เขา​จะ​เป็น​มลทิน​อยู่​ตลอด​เวลา​ที่​เขา​เป็น​โรค
เขา​จะ​ต้อง​อยู่​แต่​ลำพัง​ภาย​นอก​ค่าย

สำหรับเครื่อง​แต่ง​กาย​ต่างๆ ที่มี​รอย​เหมือน​เชื้อ​เรื้อน จะ​ต้อง​นำ​ไป​แสดง​ต่อ​ปุโร​หิต
ให้​ปุโร​หิต​ตรวจ​เชื้อ​นั้น และ​ให้​กัก​สิ่ง​ที่​มี​เชื้อ​นั้น​ไว้​ 7 ​วัน
พอ​ครบ 7 วัน ก็​ให้​ตรวจ​ดู​เชื้อ​นั้น​อีก ถ้า​เชื้อ​นั้น​ลุกลาม​
ให้​เขา​เผา​เครื่อง​แต่ง​กาย​นั้น​เสีย ไม่​ว่า​มันจะแพงแค่ไหนก็ตาม

ถ้าเชื้อ​นั้น​ไม่​ได้ลุก​ลาม ก็​ให้​ปุโร​หิต​บัญชา​ให้​เขา​ซัก​สิ่ง​ที่​มี​เชื้อ​นั้น​เสีย และ​ให้​กัก​ไว้​อีก 7 ​วัน
เมื่อครบ 7 วัน ถ้า​บริ​เวณ​ที่​มี​เชื้อ​ไม่​เปลี่ยน​สี ให้เอา​ไฟ​เผาเครื่องแต่งกายนั้นเสีย
แต่ถ้าสี​จาง​ลง​หลัง​จาก​ซัก​แล้ว ก็​ให้​ฉีก​บริ​เวณ​นั้น​ออก​เสีย​จาก​เครื่อง​แต่ง​กาย​
แต่ถ้าฉีกออกแล้วยัง​ปรา​กฏ​ขึ้น​อีก​ ให้เอา​ไฟเผา​เครื่องแต่งกายนั้นเสีย

ถ้า​ซัก​แล้ว​เชื้อ​นั้น​หมด​ไป ก็​ให้​ซัก​อีก​เป็น​ครั้ง​ที่​ 2 แล้ว​จะ​สะอาด

1. โรคเรื้อน เปรียบเสมือนบาป ยิ่งเก็บไว้ยิ่งลุกลาม และจะทำลายชีวิตของคนที่มีมัน
มีแต่ปุโรหิตเท่านั้นมีสิทธิประกาศว่า ใครเป็นโรคเรื้อน หรือใครสะอาดแล้ว
แม้แต่โมเสสเอง ก็ไม่ได้สิทธินี้
ดังนั้นเมื่อปุโรหิตประกาศแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลง หรือคัดค้านได้

พระเยซูทรงเป็นมหาปุโรหิตของเรา
เมื่อพระเยซูประกาศว่า เราสะอาดแล้ว บริสุทธิ์แล้ว ชอบธรรมแล้ว พ้นจากบาปแล้ว
ก็ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงคำประกาศนั้นได้

2. เมื่อปุโรหิตประกาศว่า คนนั้นสะอาดแล้ว หรือ เสื้อผ้านี้สะอาด
ก็ยังคงต้องให้คนนั้นอาบน้ำ หรือ ซักเสื้อผ้า นั้นอีกรอบ

เหมือนเราผู้ได้รับการประกาศแล้วว่า สะอาดแล้ว พ้นมลทินบาปแล้ว
ควรดำเนินชีวิตใหม่ในทางชอบธรรม ให้สมกับที่พระเยซูได้ประกาศแล้วว่า เราเป็นคนชอบธรรมแล้ว

3. คนที่เป็นโรคเรื้อน ต้องถูกอัปเปหิออกไปนอกค่าย
เหมือนกับในวันพิพากษา
ใครก็ตามที่สะอาดแล้ว ชอบธรรมแล้ว จะได้อยู่ในแผ่นดินของพระเจ้า
แต่ใครก็ตามที่มีบาป จะต้องถูกขับออกไปยังที่ที่มีการร้องไห้ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

4. คนที่สะอาด แม้จะรอไปอีก 7 วัน หรือ 14 วัน แผลนั้นก็จะไม่ลุกลาม แต่จะค่อยๆลดลง
แต่คนที่มีเชื้อ ยิ่งนานวัน แผลจะยิ่งลุกลาม หนักขึ้น

คนที่ได้รับการชำระให้สะอาดแล้วจริงๆ โดยพระโลหิตของพระเยซูคริสต์
ยิ่งวันเวลาผ่านไป เขาจะยิ่งทำบาปลดน้อยลงไปเรื่อยๆ
เพราะพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงเปลี่ยนแปลงเขาใหม่ให้ดีขึ้นเรื่อยๆ

แต่คนที่ไม่ได้รับการชำระจริงๆ เขาแค่คิดไปเองว่าเขาได้รับการชำระแล้ว
ในช่วงต้นๆ อาจดูเหมือน เชื้อบาปไม่ได้ลุกลามมากขึ้น
แต่พอวันเวลาผ่านไปสักพัก ลายชักออก
จะหวนกลับไปทำบาปเดิมๆ และนับวันจะยิ่งหนักขึ้นเรื่อยๆ
หากใครที่เป็นเช่นนั้น
ไม่ต้องพยายามทำตัวให้เป็นคนดีขึ้น เพราะไม่มีทางทำได้หรอก
แต่ที่ต้องทำคือ รีบเข้ามาหาพระเยซู ต้อนรับพระองค์เป็นเจ้านายในชีวิตอย่างแท้จริง
สารภาพบาปกับพระองค์ แล้วเชื่ออย่างไม่สงสัยเลยว่า
โดยพระโลหิตของพระเยซูคริสต์ บาปของเราได้รับการชำระแล้ว
เพียงเท่านี้ หากทำอย่างจริงใจจริงๆ การเปลี่ยนแปลงจากภายในจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

คำคม

“ เมื่อพระเยซูประกาศว่า เราสะอาดแล้ว เราก็สะอาดแล้วอย่างสมบูรณ์ ”

สรุป เลวีนิติ 12

ภาพรวม

  • พระเจ้าทรงสั่งโมเสสให้สอนคนอิสราเอลเกี่ยวกับกฎของหญิงที่คลอดบุตร

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev12-77540

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 12 หลังจากที่พระเจ้าสั่งโมเสสและอาโรนให้สอนประชาชนเกี่ยวกับสัตว์สะอาดและสัตว์มลทินแล้ว พระเจ้าก็​ตรัส​กับ​โมเสส ให้สอนประชาชนเกี่ยวกับหญิงที่คลอดบุตรดังนี้

ถ้า​หญิง​​คลอด​บุตร​เป็น​ชาย นาง​จะ​เป็น​มลทินไป 7 ​วัน
ใน​วัน​ที่​ 8 ให้​ตัด​หนัง​ปลาย​องค​ชาต​ของ​เด็ก​นั้น เพื่อ​เข้า​สุหนัต
แล้วให้​นางพัก​อีก​ 33 ​วัน​ เพื่อ​ชำระ​โล​หิต​ของ​นาง

​ถ้า​นาง​คลอด​บุตร​เป็น​หญิง นาง​จะ​เป็น​มลทินไป 14 วัน
แล้วให้​นาง​พัก​อีก​ 66 ​วัน​ เพื่อ​ชำระ​โล​หิต​ของ​นาง

และ​เมื่อ​​ครบ​กำหนดแล้ว
ให้หญิงที่คลอดบุตร​ไป​หา​ปุโร​หิต​ที่​พลับพลา
นำ​ลูก​แกะ​อายุ 1 ​ปี​ 1 ตัว ไป​เป็น​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว
และ​นก​พิราบ​ 1 ตัว​ หรือ​นก​เขา​ 1 ตัว​ ​เป็น​เครื่อง​บู​ชา​ลบ​ล้าง​บาป

ให้​ปุโร​หิต​นำ​ถวาย​แด่​พระ​เจ้าและ​ลบ​มลทิน​ให้​นาง
แล้ว​นาง​จะ​สะอาด​ใน​เรื่อง​โลหิต​ตก​ของ​นาง

แต่ถ้า​นาง​ไม่​สามารถ​ถวาย​ลูก​แกะ​​ได้
ก็​ให้​นาง​นำ​นก​เขา​ 2 ​ตัว​หรือ​นก​พิราบ​ 2 ​ตัว มาแทน
ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว
และ​อีก​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป

กฎเรื่องหญิงที่คลอดบุตรนั้นเป็นกฏที่เต็มไปด้วยพระเมตตา และเต็มไปด้วยความเข้าใจ
1. หญิงที่คลอดบุตร ถูกประกาศว่าเป็นมลทิน ดังนั้น พวกเธอจึงไม่สามารถจับต้องหรือทำงานใดๆ ได้พักอย่างเต็มที่
ไม่ว่าแม่สามี หรือสามี จะไม่อยากให้พัก ก็ทำอะไรไม่ได้
รวมทั้ง สามีก็เข้าหลับนอนกับเธอไม่ได้ เพราะสมัยนั้นภรรยาถือเป็นสมบัติของสามี สามีจะทำอะไรก็ได้
แต่เพราะเธอเป็นมลทิน จึงเข้าหลับนอนกับเธอไม่ได้

2. หญิงที่คลอดบุตรเป็นชาย คงได้รับการเอาอกเอาใจ มากกว่า หญิงที่คลอดบุตรเป็นหญิง
เพราะสมัยนั้นให้ความสำคัญกับลูกชายมากกว่าลูกสาว
พระเจ้าทรงเห็นใจหญิงที่คลอดบุตรเป็นหญิง จึงทรงกำหนดให้ได้พักนานกว่า

3. การถวายเครื่องบูชา เพื่อการประกาศอย่างเป็นทางการว่าเธอพ้นมลทินเรื่องการคลอดบุตรแล้วนั้น
ปกติต้องใช้ลูกแกะ 1 ตัวและนก 1 ตัว
แต่กฏของพระเจ้า เห็นใจคนยากจนสามารถนำนกมา 2 ตัวแทนก็ได้
จำเป็นต้องทำ แต่ถ้าทำไม่ไหวก็ลดต้นทุนได้ แต่ยังไงก็ต้องทำ

คำคม

“ พระเจ้าทรงเข้มงวด แต่เต็มเปี่ยมด้วยพระเมตตา และความเห็นใจ ”

สรุป เลวีนิติ 11

ภาพรวม

  • พระเจ้าทรงสั่งโมเสสและอาโรน ให้สอนประชาชนอิสราเอลเกี่ยวกับสัตว์ที่รับประทานได้และรับประทานไม่ได้

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev11-77119

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 11 หลังจากที่นาดับกับอาบีฮู บุตรของอาโรนเสียชีวิตแล้ว

พระ​เจ้า​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ ให้สอนคนอิสราเอล เกี่ยวกับ สัตว์ที่รับประทานได้ และรับประทานไม่ได้ สิ่งสะอาดและสิ่งมลทิน ดังนี้
สัตว์ที่รับ​ประ​ทาน​ได้​ ได้แก่
– สัตว์​ที่​แยก​กีบ มี​กีบ​ผ่า และ​เคี้ยว​เอื้อง​ด้วย
– สัตว์​น้ำ​ที่​มี​ครีบ​และ​มี​เกล็ด
-แมลงที่มี​ขา​พับ​ใช้​กระ​โดด

สัตว์ที่รับ​ประ​ทานไม่​ได้​ ได้แก่
– สัตว์​ที่​เคี้ยว​เอื้อง ​หรือ ​แยก​กีบ​อย่าง​เดียวเช่น อูฐ, ตัว​กระ​จง​ผา, กระ​ต่าย, หมู
– สัตว์น้ำที่​ไม่​มี​ครีบ​และ​เกล็ด
– สัตว์ปีกบางชนิด ได้แก่ นก​อิน​ทรี นก​แร้ง นก​ออก นก​เหยี่ยว​หาง​ยาว เหยี่ยว​ดำ​ นก​กา​ นก​กระ​จอก​เทศ นก​เค้าโมง นก​นาง​นวล เหยี่ยว​นก​เขา​ นก​เค้าแมว​เล็ก นก​อ้าย​งั่ว นก​ทึด​ทือ นก​อีโก้ง นก​กระ​ทุง แร้ง​เล็ก นก​กระ​สา​ดำ นก​กระ​สา นก​หัว​ขวาน และ​ค้าง​คาว
– แมลง​มี​ปีก​ที่​คลาน​สี่​ขา เช่น ตั๊ก​แตน​ปา​ทัง​ก้า​ จิ้ง​หรีด​ จัก​จั่น และ​ตั๊ก​แตนต่างๆ
– สัตว์เล็ก​ที่​เคลื่อน​ไป​เป็น​ฝูงๆ บน​แผ่น​ดิน​ชนิด เช่น อี​เห็น หนู ตัว​เงิน​ตัว​ทอง ตุ๊ก​แก ตะกวด แย้ จิ้ง​เหลน และ​กิ้ง​ก่า
– สัตว์​เหล่า​นี้ นอกจากห้าม​รับ​ประทาน​เนื้อ​ของมันแล้ว ยัง​ห้าม​แตะ​ต้อง​ซาก​ของ​มันด้วย
– คน​ที่รับประทานสัตว์เหล่านี้ หรือ​แตะ​ต้อง​ซาก​ของ​มัน​จะต้อง​ซัก​เสื้อ​ผ้า​ของ​ตน และ​เป็น​มลทิน​ไป​จน​ถึง​เวลา​เย็น
– ​ถ้าซากของ​มัน​ตก​ลง​ไป​ใน​ภาชนะ​ดิน หรือ เตา​อบ​หรือ​ฐาน​เตา สิ่ง​นั้น​จะ​เป็น​มลทิน จง​ทุบ​สิ่งนั้น​เสีย
– ถ้า​ซาก​สัตว์​ตก​ใส่​เมล็ด​พืช​ที่​ใช้​หว่าน เมล็ด​พืช​นั้น​นับ​ว่า​สะอาด
แต่ถ้า​เท​น้ำ​ใส่​เมล็ด​พืช​นั้น แล้ว​ซาก​สัตว์​​ตก​ใส่​เมล็ด​พืช​นั้น ก็​เป็น​มลทิน​

อย่าให้คนอิสราเอล​ทำ​ให้​ตัว​เอง​เป็น​ที่​พึง​รัง​เกียจ​ด้วย​บรรดา​สัตว์เหล่านี้
คนอิสราเอลควร​ชำระ​ตัว​ให้​บริ​สุทธิ์​เพื่อ​พวกเขา​จะ​บริ​สุทธิ์ เพราะ​พระเจ้า​บริ​สุทธิ์

1. ในการแยกสัตว์สะอาดที่รับประทานได้ กับ สัตว์มลทิน ห้ามรับประทานนั้น
ถ้าดูในแง่ของสุขอนามัย จะเห็นได้ว่า พระเจ้าห้ามกินสัตว์ที่มีโอกาสแพร่เชื้อโรคหรือติดเชื้อโรคได้ง่าย
เช่น หมู แร้ง หนู ฯลฯ
ตอนนั้น คนอิสราเอลกำลังอยู่ในถิ่นทุรกันดาร น้ำก็ไม่มีมากนัก ระบบสาธารณสุข และสุขอนามัย ก็ยังไม่ทันสมัยเหมือนในปัจจุบัน
ดังนั้น การสั่งห้ามกินสัตว์เหล่านี้ล้วนแต่เพื่อความปลอดภัยของพวกเขา
แต่ดูเหมือนพระเจ้าไม่ได้อธิบายเหตุผลให้พวกเขาฟัง เพราะไม่จำเป็นต้องอธิบาย
พระองค์เพียงสั่งเท่านั้น เพื่อให้โอกาสพวกเขา ได้รับพระพรแห่งการเชื่อฟัง แม้ว่ายังไม่เข้าใจก็ตาม

วันนี้ อาจมีบางอย่างที่เราไม่เข้าใจ แต่เรารู้ว่าพระเจ้าประสงค์ให้เราทำเช่นนั้น
พระองค์จงใจเปิดโอกาสให้เราได้รับพระพรแห่งการเชื่อฟัง ทั้งที่ไม่เข้าใจ
จงไว้ใจในพระเจ้า เชื่อฟังพระองค์ ถึงแม้ว่าเรายังไม่เข้าใจก็ตาม แล้วเราจะพบว่าพระเจ้าไว้ใจได้ การเชื่อฟังนั้นเป็นผลดีต่อเราเองและยังนำพระพรยิ่งใหญ่มาสู่ชีวิตของเราอีกด้วย

2. พระเจ้าของเราเป็นพระเจ้าผู้บริสุทธิ์ เราผู้เป็นประชากรของพระองค์ สมควรอย่างยิ่งที่จะดำเนินชีวิตในทางบริสุทธิ์
ประชากรของพระเจ้า ผู้จงใจไม่ดำเนินชีวิตในทางบริสุทธิ์ พวกเขากำลังดูหมิ่นพระเจ้า

คำคม

“ ทุกคำสั่งของพระเจ้า ก็เพื่อประโยชน์แก่เรา ”

สรุป เลวีนิติ 10

ภาพรวม

  • นาดับกับอาบีฮู บุตรของอาโรน นำไฟที่พระเจ้าห้าม มาใช้เผาเครื่องบูชา จึงถูกไฟคลอกตาย

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev10-76912

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 10 เมื่ออาโรนและบุตรของเขา พร้อมแล้วสำหรับการปฎิบัติหน้าที่ โมเสสจึงมอบหมายให้เขาเริ่มถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้า

ปรากฏว่านา​ดับ​กับ​อา​บีฮู​บุตร​ของ​อาโรน ได้​นำ​กระ​ถาง​ไฟ​ของ​ตน​มา จุดไฟเองแล้วใส่​เครื่อง​หอม​ลง​ไป
ซึ่งเป็นการนำ​ไฟ​ที่​พระเจ้า​ห้าม ​มา​เผา​ถวาย​บูชา​แด่​พระเจ้า
ไฟ​ก็​พุ่ง​ขึ้น​มา​จาก​ที่​พระเจ้าทรง​ประ​ทับ​ เผา​ผลาญ​เขา​ทั้ง​สองจน​ตาย​

โมเสส​จึง​บอก​อาโรน​ว่า
พระเจ้า​ตรัสแล้ว​ว่า ท่าม​กลาง​ผู้​ที่​อยู่​ใกล้พระองค์ พระองค์​จะ​สำ​แดง​ความ​บริ​สุทธิ์​ของพระองค์
เมื่อ​อาโรนได้ยิน​ก็​นิ่ง​อยู่

โมเสส​เรียก​มิ​ชา​เอล​และ​เอล​ซา​ฟาน​ ลูกพี่ลูกน้องของ​อาโรน
ให้หาม​ศพของทั้งสองออก​ไป​นอก​ค่าย​

โมเสส​พูดกับ อาโรน เอ​เล​อา​ซาร์​และ​อิธา​มาร์​บุตร​ของ​อาโรน​ ว่า
อย่าไว้ทุกข์ และอย่า​ออก​นอก​ประตู​พลับพลา เพื่อพวกเขา​จะ​ไม่​ต้อง​ตาย
แต่​วงศ์​วาน​อิส​รา​เอลจะ​ไว้​ทุกข์ เนื่องจาก​พระ​เจ้า​ได้​ทรง​เผา​ผลาญ​ก็​ได้
พวก​เขา​ก็​ทำ​ตาม​คำ​ของ​โมเสส

พระ​เจ้าตรัส​กับ​อาโรน​ว่า
เมื่ออาโรน​หรือ​บุตร​ของเขา​จะ​เข้า​ไป​ใน​พลับพลา ห้าม​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​หรือ​สุรา เพื่อ​เจ้า​จะ​ไม่​ต้อง​ตาย
จง​แยก​แยะ​ระหว่าง​ของ​บริ​สุทธิ์​กับ​ของ​สามัญ ของ​ที่​เป็น​มลทิน​กับ​ของ​ที่​ไม่​เป็น​มลทิน
และ​สอน​คน​อิส​รา​เอล​ให้​รู้​กฎ​เกณฑ์​ทั้ง​หมดที่พระเจ้าทรงบัญชา

โมเสส​กล่าว​แก่​ อาโรน เอ​เล​อา​ซาร์​และ​อิธา​มาร์ บุตร​ของ​อาโรน​ ว่า
เมื่อมีการถวายธัญบูชา ให้​เอา​ธัญ​บูชา​ซึ่ง​เหลือ​จาก​การ​บูชา​ด้วย​ไฟ​
มา​รับ​ประ​ทาน​ที่​ริม​แท่น​บูชา​โดย​ไม่​ใส่​เชื้อ
ให้รับ​ประ​ทาน​ใน​วิสุทธิ​สถาน

ส่วน​เนื้อ​อก​ที่​โบก​ถวาย​และ​เนื้อ​ขา​ที่​มอบ​ถวาย​แล้ว​นั้น
ให้รับ​ประ​ทาน​ใน​ที่​สะอาด ทั้ง​อาโรนและคนในครอบครัวของอาโรนก็​รับ​ประ​ทาน​ได้

เนื้อ​ขา​และ​เนื้อ​อก​ที่​โบก​ถวาย​มา​ และ​ไขมัน​ของ​เครื่อง​บูชา​ด้วย​ไฟให้ตก​เป็น​ของอาโรน​และ​บุตร​ทั้ง​หลาย​ของ​เขา

​ต่อมามีการถวายแพะตัวหนึ่ง​เป็น​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป
ปรากฏว่า​เอ​เล​อา​ซาร์​และ​อิธา​มาร์ บุตร​ชาย​ของ​อาโรน ไม่กินส่วนที่เป็นของพวกเขา แต่เผาแพะ​ตัว​นั้น​​เสีย​
โมเสสจึง​โกรธพวกเขา

อาโรน​จึง​กล่าว​แก่​โมเสส​ว่า
แพะตัวนั้น ซึ่งเป็นส่วนของเขา​
เขาได้​ถวาย​เป็นเครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป​และ​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ของ​เขา​​แล้ว
ดังนั้นจึงไม่สามารถ​รับ​ประ​ทาน​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาปของตนเองได้
เมื่อ​โมเสส​ได้​ฟัง​ ก็​พอใจ

1. นาดับกับอาบีฮู ได้รับการฝึกฝน เตรียมพร้อม ถึง 7 วัน 7 คืน แล้ว เพื่อจะสามารถปรนนิบัติพระเจ้าอย่างถูกต้อง
ดังนั้นสิ่งที่พวกเขาทำ โดยนำไฟมาเอง ไม่ใช้ไฟที่จุดแล้วในพลับพลานั้น แสดงว่า จงใจขัดขืน จงใจไม่เชื่อฟังคำสั่งของพระเจ้าอย่างชัดเจน

การจงใจลบหลู่ในเรื่องความบริสุทธิ์ของพระองค์นั้น เป็นเรื่องที่ไม่อาจประนีประนอมได้
เมื่อเราได้รับการชำระให้บริสุทธิ์แล้วโดยความเชื่อในพระเยซูคริสต์
อย่าให้เราลบหลู่ความบริสุทธิ์นั้น โดยการละทิ้งความเชื่อในพระองค์

2. โมเสสสั่งให้อาโรน ,เอ​เล​อา​ซาร์ ​และ​อิธา​มาร์ ไม่ต้องไว้ทุกข์ให้กับ นาดับกับอาบีฮู เพราะพวกเขากำลังปฎิบัติหน้าที่ในพลับพลาอยู่ และเพราะว่าการกระทำของนาดับกับอาบีฮู เป็นดูหมิ่นพระเจ้า ดังนั้นการไว้ทุกขให้พวกเขา เป็นการกล่าวโทษพระเจ้าผู้ทรงให้เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น ทั้งที่เหตุการณ์นี้เกิดเพราะการกระทำของนาดับกับอาบีฮูเป็นต้นเหตุเอง

ทุกการกระทำของผู้รับใช้พระเจ้า จุดศูนย์กลางจะอยู่ที่พระเจ้า
แม้การไว้ทุกข์หรือไม่ไว้ทุกข์นั้น ก็เพื่อที่จะถวายพระเกียรติแด่พระองค์

3. ของถวายต่างๆที่เหลือจากการถวาย พระเจ้าทรงมอบให้แก่อาโรนและครอบครัวของเขา
พระเจ้าทรงเลี้ยงดูผู้รับใช้พระเจ้า ด้วยงานที่เขาปรนนิบัติรับใช้พระองค์

4. เรื่องของแพะที่ถวายนั้น ชี้ให้เห็นว่า เรื่องการปรนนิบัติพระเจ้านั้น
เป็นงานที่ละเอียดอ่อน และต้องกระทำอย่างปราณีตเป็นอย่างมาก

ในการปรนนิบัติรับใช้พระเจ้า เราไม่ควรทำแบบลวกๆ
แต่ความทำอย่างปราณีต เต็มกำลัง เต็มความสามารถเท่าที่เราจะทำได้

คำคม

“ การรับใช้พระเจ้า ไม่ใช่งานอดิเรก ที่จะทำเล่นๆ แต่ต้องทำอย่างสุดกำลัง ”

สรุป เลวีนิติ 9

ภาพรวม

  • โมเสสให้อาโรนเริ่มทำหน้าที่ถวายเครื่องบูชา​ลบ​ล้าง​บาป เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​และ​ศานติ​บูชา แด่พระเจ้า

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev09-76778

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 9 หลังจากที่โมเสสได้เจิมตั้งอาโรนและบุตรของอาโรนเป็นปุโรหิตแล้ว ก็ให้พวกเขาอยู่ในบริเวณพลับพลาต่อจนครบ 7 วัน

เมื่อถึงวัน​ที่ 8 โมเสส​ก็​สั่งให้อาโรน​ไป​นำ​
– ลูก​โคไร้ตำหนิ​มา 1 ตัว มาเป็น​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป
– แกะ​ผู้​ไร้ตำหนิ 1 ตัว มาเป็น​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว
และให้คน​อิส​รา​เอลนำ
– ​แพะ​ผู้ไร้ตำหนิ​ 1 ตัว มาเป็น​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป
– ลูก​โคไร้ตำหนิ​ 1 ตัว​​กับ​ลูก​แกะไร้ตำหนิ​ 1 ตัว​ มาเป็น​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว
– ​โค​ผู้​ไร้ตำหนิ 1 ตัว​​และ​แกะ​ผู้ไร้ตำหนิ 1 ​ตัว​ มา​เป็น​ศานติ​บูชา
– พืช​เคล้า​น้ำ​มัน มาเป็นเครื่องธัญบูชา

เมื่อพวกเขานำมาแล้ว โมเสส​จึง​สั่ง​อาโรน
ถวาย​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป และ​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ของ​อาโรนและประชาชน รวมทั้งถวายศานติบูชาด้วย
เมื่อถวายเสร็จแล้ว​อาโรน ก็​ยก​มือ​ขึ้น​อวย​พร​ประ​ชา​ชน
และ​ก็ลง​มา​จาก​การ​ถวาย​เครื่อง​บูชา​

โมเสส​กับ​อาโรนก็​เข้า​ไป​ใน​พลับพลา
และเมื่อ​เขา​ทั้ง​สอง​ออก​มาจากพลับพลา ก็​อวย​พร​ประ​ชา​ชน
แล้วพระ​รัศมี​ของ​พระ​เจ้า ก็​ปรา​กฏ​แก่​ประ​ชา​ชน​ทั้ง​หมด
เปลว​เพลิง​จาก​พระ​เจ้าพลุ่ง​ออก​มา​เผา​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​และ​ไขมัน​ซึ่ง​อยู่​บน​แท่น
เมื่อ​ประ​ชา​ชน​ทั้ง​หลาย​เห็น​ก็​โห่​ร้อง​และ​ซบ​หน้า​ลง

1. ในบทที่ 8 ก่อนที่การสถาปนาปุโรหิตสำเร็จเสร็จสิ้นลง คนที่ถวายเครื่องบูชาคือโมเสส
แต่เมื่อการสถาปนาเสร็จแล้ว โมเสสก็ไม่ถวายเครื่องบูชาเองอีก แต่มอบให้เป็นหน้าที่ของอาโรนทั้งหมด

ผู้นำที่ดีจะเข้ามาทำ เมื่อทีมงานยังไม่พร้อมที่จะทำ
ผู้นำที่ดีจะยินดี ปล่อยให้ทีมงานทำเอง โดยไม่ก้าวก่าย เมื่อพวกเขาพร้อมแล้วที่จะทำ

2. สิ่งที่โมเสสทำได้ คือเจิมอาโรน และอวยพรประชาชน
สิ่งที่อาโรนทำได้ คือ ถวายเครื่องบูชา และอวยพรประชาชน
แต่สิ่งที่พวกเขาทำไม่ได้ คือ ให้พระรัศมีของพระเจ้ามาปรากฎ และให้เปลว​เพลิง​จาก​พระ​เจ้าพลุ่ง​ออก​มา​เผา​เครื่อง​บูชา
ซึ่งสิ่งที่พวกเขาทำไม่ได้นี้ พระเจ้าทรงกระทำเอง

ในการปรนนิบัติรับใช้พระเจ้า เพียงแต่เราทำอย่างเต็มที่ในส่วนที่พระเจ้ามอบหมายให้เราทำ เท่าที่เราทำได้
ที่เหลือพระเจ้าจะทรงเป็นผู้กระทำเองเพื่อให้งานรับใช้นั้นเกิดผลเป็นพระพรมากมายและถวายเกียรติแด่พระองค์

คำคม

“ เมื่อเราทำส่วนของเราอย่างเต็มที่แล้ว ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพระองค์ ”

สรุป เลวีนิติ 8

ภาพรวม

  • โมเสสได้ทำการเจิมตั้งอาโรนและบุตรของอาโรน ให้เป็นปุโรหิต ตามที่พระเจ้าทรงบัญชา

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev08-76682

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 8 หลังจากที่พระเจ้าทรงสั่งคนอิสราเอลเกี่ยวกับกฎเรื่องเครื่องบูชาและกฏอื่นๆแล้ว จึงทรงสั่งให้โมเสสทำการเจิมตั้งปุโรหิต ซึ่งสอดคล้องกับใน อพย. 29:1-37 โมเสสก็ทำตามดังนี้

– ให้​อาโรน​และ​บรรดา​บุตร​ของ​เขา​ เตรียมสิ่งต่อไปนี้ มาที่ประตูพลับพลา
1. เสื้อ​ตำแหน่ง
2. น้ำ​มัน​เจิม
3. โค​ซึ่ง​เป็น​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป 1 ตัว
4. แกะ​ผู้ 2 ​ตัว
5. ​ขนม​ปัง​ไร้​เชื้อ​ 1 ตะกร้า

– ​ให้ชุมนุม​ชน​ทั้ง​หมด​ให้​ประ​ชุม​กัน​ที่นั่น
– ให้​อาโรน​และ​บุตร​ทั้ง​หลาย​ของ​เขา​มา​ชำระ​กาย​ด้วย​น้ำ แล้ว​สวม​เสื้อ​ตำแหน่งให้พวกเขา
– แล้วโมเสส​นำ​น้ำ​มัน​เจิม​ มา​เจิม​พลับ​พลา​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​นั้น ชำระ​ให้​บริ​สุทธิ์
– แล้วโมเสสก็​เท​น้ำ​มัน​เจิม​บาง​ส่วน​ลง​บน​ศีรษะ​ของ​อาโรน แล้ว​เจิม​เขา เพื่อ​ชำระ​ให้​บริ​สุทธิ์

– จากนั้นก็ ให้อาโรน​และ​บุตร​ทั้ง​หลาย​ของ​เขา​​เอา​มือ​ วาง​บน​หัว​ของ​โค
– แล้วโมเสส​ก็​ฆ่า​โค​ตัว​นั้น​เสีย
– จากนั้นก็เอา​นิ้ว​จุ่ม​เลือด​ไป​เจิม​เชิง​งอน​ทุก​ด้าน​ของ​แท่นบูชา แล้ว​เท​เลือด​ที่​ฐาน​ของ​แท่น
– แล้วโมเสสก็​นำ​ไขมัน​ของเครื่อง​ใน​และไต​สอง​ไต เผา​​บน​แท่น
– แต่​หนัง , เนื้อ ​และ​มูล​ของ​ของ​โค ได้นำไป​เผา​เสีย​ด้วย​ไฟ​ภาย​นอก​ค่าย

– จากนั้นก็ให้ อาโรน​กับ​บุตร​ทั้ง​หลาย​ของ​เขา​เอา​มือ​ ​วาง​บน​หัว​ของ​แกะ​
– แล้วโมเสส​ก็ฆ่า​แกะ​นั้น
– แล้วเอา​เลือด​ประ​พรม​ที่​ทุก​ด้าน​ของแท่น​บูชา
– แล้ว​เผา​แกะนั้น​ทั้ง​ตัว​ ตามกฎของการถวายเครื่อง​บูชาเผาทั้งตัว(ลนต.1)

– จากนั้น ให้อาโรน​และ​บุตร​ทั้ง​หลาย​ของ​เขา​เอา​มือ​​วาง​บน​หัว​แกะอีกตัวหนึ่ง
– แล้วโมเสสก็​ฆ่า​แกะ​นั้น
– เอา​เลือด​เจิม​ปลาย​หู​ข้าง​ขวา นิ้ว​หัว​แม่​มือ​ขวา และ​ที่​นิ้ว​หัว​แม่​เท้า​ขวา​ของ​อาโรน และบุตร​ทั้ง​หลาย​ของ​อาโรน​- แล้วโมเสสก็​เอา​เลือด​ประ​พรม​​ทุก​ด้าน​ของ​แท่น
– แล้วโมเสส​จึง​นำ​ไขมันของ​เครื่อง​ใน, ไต​สอง​ไต,​ ​ขา​ข้าง​ขวาของแกะนั้น และ​​ขนม​ไร้​เชื้อ 1 ก้อน​, ​ขนม​ปัง​เคล้า​น้ำ​มัน​ 1 ก้อน, ขนม​แผ่น​ 1​หนึ่ง ​นำมา​วาง​ใน​มือ​ของ​อาโรน แล​บุตร​ทั้ง​หลาย​ของ​เขา แล้วให้พวกเขาโบก​ถวาย​​แด่​พระ​เจ้า
– แล้ว​โมเสส​ก็​นำ​ของ​เหล่า​นั้น ​เผา​เสีย​บน​แท่นบูชา พร้อม​กับ​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว เป็น​เครื่อง​บูชา​เพื่อ​การ​สถาปนา

– แล้วโมเสส​เอา​เนื้อ​อก​โบก​ถวาย​แด่​พระเจ้า เนื้อแกะ​ส่วนนี้เป็น​ของ​โมเสส
– แล้ว​โมเสส​นำ​น้ำ​มัน​เจิม​และ​เลือด​ซึ่ง​อยู่​บน​แท่น ประ​พรม​อาโรนกับบุตรของเขา ​และ​ประพรมเสื้อ​ตำแหน่ง​ของ​พวกเขา

– โม​เสส​สั่ง​อา​โรน​และ​บุตร​ทั้ง​หลาย​ของ​เขา​ว่า ให้​ต้ม​เนื้อ​ที่​ประตู​พลับพลา และ​รับ​ประ​ทาน​​ที่​นั่น​กับ​ขนม​ปัง​ซึ่ง​อยู่​ใน​ตะกร้าที่นำมา และเนื้อ​และ​ขนม​ปัง​ที่​เหลือ​นั้น ให้​เผาเสีย​ด้วย​ไฟ
– โมเสสให้พวกเขาอยู่ในบริเวณพลับพลา ตลอด​ 7 ​วัน ห้ามออกไปไหน เพราะการ​สถา​ปนา​ ​กิน​เวลา​ 7 วัน

1. ก่อนที่ปุโรหิตจะเป็นตัวแทนของประชาชน ทำพิธีลบล้างบาปของประชาชน
ตัวปุโรหิตเอง ต้องรับการลบล้างบาปก่อน เพราะตัวแทนต้องบริสุทธิ์

เนื่องจากมนุษย์ทุกคนเป็นคนบาป จึงไม่มีมนุษย์คนใด สามารถเป็นตัวแทนผู้อื่น เพื่อขอลบล้างมลทินบาปของเขาได้เลย
พิธีลบล้างบาปในพระคัมภีร์เดิม จึงเป็นเพียงเงาของสิ่งที่จะมาภายหลัง
เหมือนใน ฮบ. 10:1 ที่กล่าวไว้ว่า “เพราะ​เหตุ​ที่​ธรรม​บัญ​ญัติ​เป็น​เพียง​เงา​ของ​สิ่ง​ประ​เสริฐ​ทั้ง​หลาย​ที่​จะ​มา​ใน​ภาย​หลัง ไม่​ใช่​ตัว​จริง …”
และใน คส. 2:17 ที่กล่าวว่า “สิ่ง​เหล่า​นี้​เป็น​เพียง​เงา​ของ​สิ่ง​ที่​มา​ใน​ภาย​หลัง แต่​ตัว​จริง​คือ​พระ​คริสต์”

ตัวจริงคือ พระเยซูคริสต์ผู้ปราศจากบาป พระองค์ผู้เดียวเท่านั้น สามารถเป็นตัวแทนของเรา เพื่อขอลบล้างบาปของเราได้

2. พระเจ้าสั่งให้อาโรนและบุตรของเขา อยู่บริเวณพลับพลา ถึง 7 วัน เป็นการติวเข้ม ซักซ้อม ให้คุ้นเคยกับเครื่องมือเครื่องใช้ต่างๆในพลับพลา และพิธีกรรมต่างๆ เพราะหลังจากนี้ไป พวกเขาจะต้องเป็นผู้ปรนนิบัติจำเพาะพระพักตร์ของพระเจ้า

เมื่อพระเจ้าจะใช้ใครทำอะไร พระองค์จะติวเข้ม จัดเตรียมเขาให้พร้อมสำหรับงานที่พระเจ้าทรงให้เขาทำเสมอ

เหมือนโมเสส ถูกส่งไปซ้อมเลี้ยงแกะแสนดื้อ ในถิ่นทุรกันดารมาแล้วถึง 40 ปี ก่อนจะพร้อมนำคนอิสราเอลผู้แสนดื้อ

วันนี้พระเจ้ากำลังเตรียมชีวิตของเรา เพื่อในอนาคตพระเจ้าจะทรงใช้เราทำบางสิ่งบางอย่าง อย่างถวายเกียรติแด่พระเจ้าและเป็นพระพรมากมาย

คำคม

“ พระเจ้ากำลังเตรียมเราวันนี้ เพื่อเป็นพระพรยิ่งใหญ่ในวันข้างหน้า ”

สรุป เลวีนิติ 7

ภาพรวม

  • พระเจ้าทรงสั่งคนอิสราเอลเกี่ยวกับ กฎเรื่อง​เครื่อง​บูชา​ชด​ใช้​บาป , ​กฎ​เรื่อง​เครื่อง​ศานติ​บูชา​ และกฎเรื่องส่วนแบ่งของปุโรหิต

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev07-76593

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 7
นอกจากที่พระเจ้าได้สั่งคนอิสราเอล และปุโรหิต เกี่ยวกับกฎเกณฑ์เรื่อง การชดใช้คืน ธัญบูชา และเครื่องบูชาลบล้างบาป แล้ว พระองค์ยังสั่งเรื่องกฎอื่นๆดังนี้

​กฎ​เรื่อง​เครื่อง​บูชา​ชด​ใช้​บาป
– ให้​พวก​เขา​ฆ่า​สัตว์​ที่​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชด​ใช้​บาป​ใน​ที่​สำหรับ​ฆ่า​สัตว์
– และ​ให้​นำ​เลือด​สัตว์​นั้น​ประ​พรม​​ทุก​ด้าน​ของ​แท่นบูชา
– และ​ให้​เอา​ไขมันหุ้มเครื่องใน​และไตของ​สัตว์​นั้น เผา​ถวาย​บูชา​เสีย​ทั้ง​หมด
– ให้​ผู้​ชาย​ทุก​คน​ที่​เป็น​ปุโร​หิต​รับ​ประ​ทาน ของถวาย​ใน​วิสุทธิ​สถาน

กฎเรื่องส่วนแบ่งของปุโรหิต
– ปุโรหิตที่ถวายเครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป หรือเครื่องบูชาชดใช้บาป ปุโร​หิต​ผู้​นั้นจะ​ได้​เครื่อง​บูชา​นั้น
– ปุโร​หิตที่​ถวาย​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ของ​ผู้​ใด ปุโร​หิต​ผู้​นั้น​จะ​ได้​หนัง​ของ​เครื่อง​บูชานั้น
– ปุโรหิตผู้ถวาย​ธัญ​บูชา​ ปุโร​หิต​ผู้​นั้น​จะ​ได้เครื่องธัญบูชา​ทั้ง​หมด​ซึ่ง​เตรียม​ใน​กระทะ​หรือ​ที่​เหล็ก​
– ปุโรหิตผู้ถวายศานติบูชา ​ปุโร​หิต​ผู้​นั้น​จะ​ได้เนื้อ​อก​และขา​ขวา​ของ​สัตว์​นั้น

​กฎ​เรื่อง​เครื่อง​ศานติ​บูชา​
– ถ้านำ​ถวาย​เพื่อ​ขอบ​พระ​คุณ นอกจากสัตว์ที่นำมาแล้ว ให้​เขา​ถวาย​ขนม​ไร้​เชื้อที่ทำจากแป้งอย่างดี ​เคล้า​น้ำ​มัน และ ขนม​ปัง​ใส่​เชื้อ ​มา​ถวาย​พร้อมกันด้วย
– แป้งเหล่านี้​จะ​เป็น​ส่วน​ของ​ปุโร​หิต​ผู้​ทำพิธี
– ส่วน​เนื้อ​สัตว์ นอกเหนือจากส่วนของปุโรหิต ​ จะเป็นของเขา เขา​จะ​ต้อง​รับ​ประ​ทาน​เสีย​ใน​วัน​ถวาย​บูชา ไม่​ให้​เหลือ​ไว้​จน​ถึง​วัน​รุ่ง​ขึ้น
– ถ้า​นำถวายเพื่อ​แก้​บน หรือ​เป็น​เครื่อง​บูชา​ตาม​ใจ​สมัคร ให้​เขา​รับ​ประ​ทาน​ใน​วัน​ถวาย​บูชา และ​ใน​วัน​รุ่ง​ขึ้น​เขา​ยัง​รับ​ประ​ทาน​ส่วน​ที่​เหลือ​ได้
– แต่ถ้ายังเหลือ​ถึง​วัน​ที่​สาม ให้​เผา​เสีย​ด้วย​ไฟ

การกระทำที่จะถูกลงโทษขับออกจากชุมชน ได้แก่
– การ​รับ​ประ​ทาน​เนื้อ​สัตว​บูชา​ซึ่ง​เป็น​ศานติ​บูชา​ โดย​ที่​ตน​ยัง​มี​มลทิน​ติด​ตัว​อยู่
– การ​แตะ​ต้อง​สิ่ง​ที่​เป็น​มลทิน​ แล้ว​มา​รับ​ประ​ทาน​เนื้อ​ของ​ศานติ​บูชา​
– การรับ​ประ​ทาน​ไขมัน​ของ​สัตว์​ซึ่ง​เป็น​เครื่อง​บูชา​
– การรับ​ประ​ทาน​เลือด​

– พระเจ้าทรงสั่งไม่ให้ปุโรหิตทำงานอะไร นอกจากงานปรนนิบัติในพลับพลา
ขณะเดียวกัน พระเจ้าก็วางกฎเพื่อเลี้ยงดูปุโรหิตเหล่านั้นและครอบครัวของพวกเขา ด้วยเครื่องบูชาที่ประชาชนนำมาถวาย

เมื่อพระเจ้าสั่งให้เราทำอะไรบางอย่าง พระเจ้าจัดเตรียมสิ่งที่จำเป็นสำหรับเราไว้เสมอ
เราไว้วางใจในพระองค์ได้ พระเจ้าวางแผนไว้อย่างรอบคอบเสมอ

– การทำผิดบางอย่างโทษรุนแรงถึงขั้นขับออกจากชุมชนอิสราเอล
ซึ่งความผิดเหล่านั้น เป็นความผิดเกี่ยวกับการจงใจละเมิดกฎแห่งความบริสุทธิ์ที่พระเจ้าได้บัญชาไว้

สิ่งที่พระเจ้าถือว่าสำคัญมากสำหรับประชากรของพระเจ้า คือเรื่องความบริสุทธิ์
ความบริสุทธิ์ หมายถึง แยกออกเพื่อพระเจ้า

เราผู้เป็นของพระเจ้า ต้องให้ความสำคัญอย่างยิ่งยวด ในการดำเนินแยกออกจากค่านิยมแห่งโลกนี้ มาดำเนินในทางของพระเจ้า

คำคม

“ เมื่อเราทำตามที่พระเจ้าสั่ง พระองค์จะรับผิดชอบเราเอง ”

สรุป เลวีนิติ 6

ภาพรวม

  • พระเจ้าได้สั่งคนอิสราเอล และปุโรหิต เกี่ยวกฎเกณฑ์ต่างๆเรื่อง การชดใช้คืน และการถวายเครื่องบูชา

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev06-76410

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 6
ก่อนหน้านี้พระเจ้าสั่งอิสราเอลเกี่ยวกับเรื่องเครื่องบูชาต่างๆ และในบทนี้พระเจ้าได้สั่งเพิ่มเติมเกี่ยวกับกฎเกณฑ์ต่างๆดังนี้

กฎเรื่องการชดใช้คืน
ใคร​ทำ​บาป​ ต่อ​เพื่อน​บ้าน​ใน​เรื่อง​ต่างๆเช่น ​การโกงของ​ฝากหรือของ​ประ​กัน, โจร​กรรม, การ​บีบ​บัง​คับ, ​การพบ​สิ่ง​ที่​หาย​ไป​แล้ว​แต่​ไม่​ยอม​รับ, การสาบาน​​เท็จ หรือ​ทำ​ความผิด​ใดๆ ทำนองนี้
หากคนนั้น​สำนึก​ผิด​แล้ว ก็​ให้​ผู้​นั้น​คืน​ของ​ที่​ได้​มาอย่างไม่ถูกต้อง โดย​คืน​ให้​เต็ม​ตาม​จำนวน และ​ให้​เพิ่ม​อีก​20%
แล้วก็ให้​ผู้​นั้น​นำ​แกะ​ตัว​ผู้​ มามอบแก่ปุโรหิต เพื่อถวายเป็น​เครื่อง​บูชา​ชด​ใช้​บาป​ถวาย​แด่​พระ​เจ้า หรือ​นำ​เงิน​ที่​มี​ค่า​เท่า​กับ​แกะ​ตัว​ผู้​ตาม​การ​ประ​เมิน​ราคาก็ได้
ปุโร​หิต​จะ​ลบ​ล้าง​บาป​ของ​เขา​เฉพาะ​พระ​พักตร์​พระ​เจ้า
แล้ว​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย​ใน​สิ่ง​ที่​เขา​ได้​ทำ​ไป

กฎ​เรื่อง​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว
– ​ต้อง​เผาเครื่องบูชา​บน​แท่น​ตลอด​คืน​จน​รุ่ง​เช้า
– ​​ไฟ​บน​แท่น​เผา​เครื่อง​บูชา​ลุก​อยู่​ตลอด​เวลา ห้าม​ให้​ไฟ​ดับ​เป็น​อัน​ขาด โดยปุโร​หิตต้องคอย​ใส่​ฟืน​ทุก​เช้า
– มูล​เถ้า​ของการเผา ให้ออก​ไป​ทิ้งนอก​ค่าย​

​กฎ​ของ​การ​ถวาย​ธัญ​บูชา
– ให้​ปุโร​หิต​คน​หนึ่ง​หยิบ​แป้ง​อย่าง​ดี​กำมือ​หนึ่ง​จาก​ธัญ​บูชากับ​น้ำ​มัน​ที่​วาง​ไว้​และ​เครื่อง​กำยาน​ทั้ง​หมด​ซึ่ง​อยู่​บน​ธัญ​บูชา และ​เผา​ส่วน​นี้​บน​แท่น​เป็น​ส่วน​อนุ​สรณ์
– ส่วน​ที่​เหลือ​ให้​อาโรน​และ​บรรดา​บุตร​ของ​เขา​รับ​ประ​ทาน โดยให้​ทำเป็น​ขนม​ปังไร้​เชื้อ​รับ​ประ​ทาน​ใน​วิสุทธิ​สถาน หรือ​ใน​ลาน​พลับพลา

​เครื่อง​บูชาสำหรับการเจิมปุโรหิต
– ในวันที่จะ​เจิมปุโรหิตนั้น ให้ปุโรหิตนำแป้ง​อย่าง​ดี​ 1 กิโล​กรัม ​เคล้า​กับ​น้ำมัน​จน​เข้า​กัน​ดีแล้ว​ทอด​บน​เหล็ก เป็น​ธัญ​บูชา​แด่พระเจ้า ​ให้​ถวาย​ตอน​เช้า​ครึ่ง​หนึ่ง ตอน​เย็น​ครึ่ง​หนึ่ง
– ธัญ​บูชา​ของ​ปุโร​หิต​ทุก​อย่าง​ให้​เผา​จน​หมด ห้าม​รับ​ประ​ทาน

​กฎ​การ​ถวาย​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้างบาป
– ​ให้​ฆ่า​สัตว์​ที่​เป็น​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป​ใน​ที่​สำหรับ​ฆ่า​สัตว์​
– ให้​ปุโร​หิต​ผู้​ถวาย​เครื่อง​บูชา จะ​รับ​ประ​ทาน​สัตว์​นั้น ​ใน​วิสุทธิ​สถาน หรือใน​ลานพลับพลา
– ผู้​ใด​แตะ​ต้อง​เนื้อ​สัตว์​นั้น​จะ​บริ​สุทธิ์
– แต่​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป​ของปุโรหิตเอง หรือของชุมนุมชนอิสราเอล ซึ่ง​ปุโร​หิต​นำ​เลือด​เข้า​ไป​ใน​วิสุทธิ​สถาน​นั้น(ลนต. 4:6 ,17) เนื้อของเครื่องบูชาเหล่านี้ ห้าม​รับ​ประ​ทาน แต่​ให้​เผา​ไฟ​เสีย

กฎการทำความสะอาด
– เมื่อ​ประ​พรม​และ​มี​เลือด​ติด​เสื้อของปุโรหิต ก็​ให้​ซัก​เสื้อ​ตำแหน่ง​ส่วน​ที่​มี​เลือด​ติด​นั้น​ใน​วิสุทธิ​สถาน
– ​ภาชนะ​ที่ใช้​ต้ม​เนื้อ​นั้น ถ้าเป็นดิน เมื่อใช้เสร็จก็ให้ทุบให้​แตก ถ้าเป็น​ทอง​สัม​ฤทธิ์​ก็​ให้​ขัด​และ​ล้าง​เสีย​ด้วย​น้ำ

– เมื่อทำผิดต่อผู้อื่น การเพียงแค่สำนึกผิดเท่านั้นไม่เพียงพอ ต้องแก้ไขในความผิดพลาด ที่ทำให้ผู้อื่นได้รับความเสียหายด้วย และเราไม่ได้ทำผิดต่อมนุษย์เท่านั้น แต่ได้ทำผิดต่อพระเจ้าด้วย

ดังนั้นวันนี้ หากเราทำผิดต่อผู้ใด นอกจากรู้สึกผิดหรือเสียใจแล้ว เราควรรีบเข้ามาหาพระเจ้าสารภาพต่อพระองค์ แล้วเราควรแก้ไขข้อผิดพลาดนั้นด้วยการทำอะไรบางอย่างต่อคนที่เราทำให้เขาเดือดร้อนด้วย

– หน้าที่ประการหนึ่งของปุโรหิต คือ ต้องคอยเติมฟืนในแท่นเผาบูชาทุกเช้า และคอยดูแลไม่ให้ไฟบนแท่นดับไป
เล็งถึงการพร้อมอยู่เสมอที่จะให้ประชาชน มาหาพระเจ้าและได้รับการอภัย

พระเยซูทรงกระทำเช่นนั้นแก่เราทั้งหลาย พระองค์พร้อมเสมอที่จะให้เราเข้ามาหาพระองค์ เพื่อสารภาพบาปแล้วรับการอภัยจากพระเจ้า

วันนี้ หากเราผิดพลาดพลั้งบาปไป อย่ารอช้า รีบกลับมาหาพระเจ้า สารภาพบาปต่อพระองค์แล้วรับการอภัย เริ่มต้นชีวิตใหม่เถิด

– เครื่องถวายบูชาสำหรับการเจิมปุโรหิต และสำหรับการลบล้างบาปของปุโรหิตนั้น
ปุโรหิต ไม่มีสิทธิรับประทาน ต้องเผาเสียทั้งหมด

การถวายแด่พระเจ้าอย่างจริงใจนั้น เราเองต้องไม่ทำเพื่อเราจะรับประโยชน์ใดๆ จากการถวายนั้น
แต่พระเจ้าจะนำประโยชน์และพระพรมหาศาลมาสู่เราในภายหลัง

บางคนรับใช้พระเจ้า เพื่อนอกจากจะได้รับใช้แล้ว ยังเพื่อได้รับการชื่นชมจากคนอื่นด้วย จึงทำอย่างเต็มที่
บางคน เมื่อเขานมัสการพระเจ้าบนเวที หรือในคริสตจักร จะดูเหมือนกับว่า เขาช่างรักพระองค์สุดจิตสุดใจ
แต่เมื่อกลับมาที่บ้าน ยามไม่มีใครเห็น เขาแทบจะไม่ร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าเลยด้วยซ้ำไป

วันนี้ ขอให้เราถวายเครื่องบูชาอย่างจริงใจแด่พระเจ้า ไม่ใช่เพื่อสิ่งใดแอบแฝง
แล้วพระเจ้าผู้ทรงเห็นในที่ลี้ลับ จะเป็นผู้ประทานบำเหน็จรางวัลแก่เราเอง

คำคม

“ บางคนชูมือร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าอย่างสุดใจ เฉพาะยามที่มีคนเห็นเท่านั้น ”

สรุป เลวีนิติ 5

ภาพรวม

  • พระเจ้าสั่งคนอิสราเอลเกี่ยวกับเครื่องบูชาลบล้างบาป และเครื่องบูชาชดใช้บาป

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev05-76171

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 5
ก่อนหน้านี้พระเจ้าได้สั่งคนอิสราเอลเรื่องเครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป​ ในบทที่ 4 และได้อธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับเครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป​และอื่นๆดังนี้

ถ้า​ใคร​ทำ​บาป เพราะ​ไม่​ยอม​ให้​การเพื่อรักษาความยุติธรรม หรือ เพราะแตะ​ต้อง​สิ่ง​ที่​เป็น​มลทิน หรือ เพราะ​เผลอ​​กล่าว​คำ​สาบาน​ โดย​ไม่​ยั้ง​คิด
ก็​ให้​เขา​สาร​ภาพ​บาป​ที่​เขา​ได้​ทำ
และ​ให้​เขา​นำ​เครื่อง​บูชา​เป็น​ค่า​ปรับ​สำหรับ​บาป​ ​มา​ถวาย​แด่​พระ​เจ้า
จะ​เป็น​ลูก​แกะ​หรือ​แพะ ​ตัวเมียจากฝูงก็ได้
ถ้า​เขา​ไม่​สา​มารถ​ถวาย​ลูก​แกะ​​ได้ ก็​ให้​เขา​นำ​นก​เขา​หรือ​นก​พิราบ​สอง​ตัว​มา​ถวาย​ก็ได้
โดยนก​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป และ​นก​อีก​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว

แต่​ถ้า​เขา​ยัง​ไม่​สา​มารถ​นำ​นก​เขา​หรือ​นก​พิราบมาได้
ก็​ให้​เขา​นำ​แป้ง​อย่าง​ดี​มา 1 ​กิโล​กรัม​ มา​เป็น​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป​
แต่ห้าม​เขา​ใส่​น้ำมัน หรือ​วาง​เครื่อง​กำยาน​บน​แป้ง
เพราะ​เป็น​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป ไม่ใช่เครื่องธัญบูชา

พระเจ้าตรัส​เกี่ยวกับเครื่อง​บูชา​ชด​ใช้​บาป ​ว่า
ถ้าใครที่ทำ​การ​ไม่​ซื่อ​ตรงต่อพระเจ้า ในเรื่อง​บรรดา​สิ่ง​บริ​สุทธิ์​ที่ต้องถวายแด่พระเจ้า
ให้​ผู้​นั้น​นำ​แกะ​ตัว​ผู้​ปราศ​จาก​ตำหนิ​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชด​ใช้​บาป​
ผู้​นั้น​ต้อง​ชด​ใช้​ความ​ผิด​ที่​เขา​ทำ​ต่อ​สิ่ง​บริ​สุทธิ์ และ​เพิ่ม​อีก 20% ​ของ​ราคา​ของ​สิ่ง​บริ​สุทธิ์​นั้น
นำ​มา​มอบ​ให้​แก่​ปุโร​หิต
และ​ปุโร​หิต​จะ​ลบ​ล้าง​บาป​ของ​เขา​ด้วย​แกะ​ตัว​ผู้ ที่​ถวาย​เป็น​เครื่อง​บูชา​ชด​ใช้​บาป
และ​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย

1. ในการลบล้างบาปนั้น แม้สารภาพบาปแล้วก็ยังไม่เพียงพอที่จะลบบาปได้
ต้องจ่ายค่า​ปรับ​สำหรับ​บาป จึงจะลบล้างบาปได้
เนื่องจาก ค่าจ้างของบาปคือความตาย
ดังนั้นแม้เราจะสารภาพบาปจนหมดเปลือก
แต่ถ้าปราศจากการสิ้นพระชนม์ของพระเยซูคริสต์ เพื่อจ่ายค่าปรับโทษบาปแทนเรา
เราก็ไม่สามารถได้รับการลบล้างบาปได้

ขอบคุณพระเยซู

2. ในการถวายเครื่องบูชาลบล้างบาปนั้น
ถ้าไม่มีแพะหรือแกะ ก็ให้ใช้นกเขาหรือนกพิราบ
ถ้าไม่มีนกเขาหรือนกพิราบ ก็ให้ใช้แป้ง​อย่าง​ดี

สังเกตว่า ไม่มีอย่างหนึ่งก็ใช้อีกอย่างแทนได้ แต่ไม่มีไม่ได้
ในเมื่อเราไม่สามารถใช้แกะมากมายมหาศาล เพื่อลบล้างบาปอันมากมายนับไม่ถ้วนของเรา
เราสามารถใช้เครื่องถวายอื่นแทนได้ คือเครื่องถวายที่ประเสริฐกว่า แกะทั้งโลกรวมกัน
คือ พระเยซูคริสต์ ผู้ทรงเป็นพระเมษโปดก ลูกแกะของพระเจ้า
โดยการถวายพระองค์เองของพระเยซูคริสต์เพียงครั้งเดียว มากเพียงพอที่จะลบล้างบาปของเราได้ชั่วนิรันดร์

ขอบคุณพระเยซู

3. บรรดา​สิ่ง​บริสุทธิ์​ของ​พระ​เจ้า คือ ​บรรดา​สิ่ง​ที่​ พระเจ้าสั่งให้คนอิสราเอล​ นำ​มา​ถวาย​แด่​พระเจ้า ซึ่ง​เป็น​สิ่ง​ที่​ใช้​ดูแล​ปุโรหิต ​ได้​แก่
1) ผลิตผล​แรก​จาก​ไร่นา (ลวต.23:9-14)
2) ของ​ถวาย​ตาม​คำ​สาบาน (ลวต.27:1-25)
3) ลูก​หัว​ปีของ​สัตว์​เลี้ยง (ลวต.27:26)
4) สิ่ง​ที่​ถวาย​ขาด​แด่​พระเจ้า (ลวต.27:28-29)
5) ทศางค์ หรือ สิบ​ลด (ลวต.27:30-33)
ซึ่งความบาปเรื่องการโกงพระเจ้านี้ ต้องใช้เครื่อง​บูชา​ชด​ใช้​บาป
โดย​การ​นำ​เครื่อง​บูชา​ที่​มี​ค่า​เท่า​กับ​สิ่ง​ที่​โกง​ไป​นั้น​มา​ถวาย​
และ​ปรับ​เพิ่ม อีก 20% ของ​ราคา​ของ​สิ่ง​บริ​สุทธิ์​นั้น

ใครโกงพระเจ้า แค่สารภาพไม่เพียงพอ ต้องกลับใจโดยนำสิ่งที่โกงไปมาคืนด้วย
เพื่อชีวิตจะได้ไม่ขาดพระพร

คำคม

“ พระเยซูทรงจ่ายโทษบาปแทนเราแล้ว ใครเชื่อก็จะได้รับ ”

สรุป เลวีนิติ 4

ภาพรวม

  • พระเจ้าสั่งคนอิสราเอลเกี่ยวกับเรื่องเครื่องบูชาลบล้างบาป เมื่อทำแล้วบาปจะได้รับการอภัย

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev04-76005

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 4 บทก่อนหน้านี้ พระเจ้าตรัสเกี่ยวกับเครื่องบูชาเผาทั้งตัว , เครื่องธัญบูชา และ เครื่องศานติบูชา ในบทที่ 4 นี้ ทรงตรัสเกี่ยวกับเครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป ดังนี้

ถ้าใคร​ทำ​บาป​โดย​ไม่​เจตนา​ต่อ​พระ​บัญ​ญัติ​​ของ​พระ​เจ้า ให้ทำการลบล้างบาปดังนี้

ถ้า​ปุโร​หิต​ ทำ​บาป ย่อม​นำ​ความ​ผิด​มา​สู่​ประชา​ชน ให้​เขา​นำ​โค​หนุ่ม​ไร้​ตำหนิ​มา​ถวาย​แด่​พระ​เจ้า ​เป็น​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป
โดย​นำ​โค​นั้น​มา​ที่​ประตู​พลับพลา และ​ให้​เขา​เอา​มือ​วาง​บน​หัว​โค​ตัว​นั้น
และ​ให้​เขา​ฆ่า​โค​
แล้วปุโร​หิต​จะ​เอา​นิ้ว​จุ่ม​เลือด และ​ประ​พรม​หน้า​ม่าน​วิสุทธิ​สถาน​ 7 ครั้ง​
และ​​นำ​เลือด​เล็ก​น้อย​เจิม​เชิง​งอนของ​แท่น​เผา​เครื่อง​หอม
ส่วน​เลือด​โค​ที่​เหลือ​นั้น ​ให้เท​ลง​ที่​ฐาน​ของ​แท่น​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​
และให้​เอาไตทั้งสองข้าง และ​ไขมัน​ทั้ง​หมด​ที่​อยู่​บน​เครื่อง​ใน ออก​จาก​โค​นั้น​​
และ​​เผา​สิ่ง​เหล่า​นี้​บน​แท่น​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว
แต่​หนัง​ของ​โค​พร้อม​กับ​เนื้อ​โค หัว ขา เครื่อง​ใน​และ​มูล​ของ​มัน
ให้​เขา​นำ​ออก​ไป​นอก​ค่าย​ยัง​ที่​ทิ้ง​มูล​เถ้า
และ​ให้​ใส่​ฟืน​สุม​ไฟ​ เผา​เครื่อง​บูชา​บน​ฟืน​บน​มูล​เถ้า

ถ้า​ชุม​นุม​ชน​อิส​รา​เอล​ทั้ง​หมด​ ทำบาปโดย​ไม่​เจตนา หากจะลบล้างบาปก็ทำแบบเดียวกัน

ถ้า​ผู้​นำ​ ทำ​บาป​โดย​ไม่​เจตนา หากจะลบล้างบาปก็ทำแบบเดียวกันกับของปุโรหิต
แต่ไม่ต้องประ​พรม​หน้า​ม่าน
และไม่ต้อง​​นำ​เลือดไปเจิม​เชิง​งอนของ​แท่น​เผา​เครื่อง​หอม
และให้ใช้​แพะ​หนุ่ม​ที่​ไร้​ตำหนิ​ ​มา​ถวายเป็น​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป

ถ้า​สามัญ​ชน​ ทำ​บาป​โดย​ไม่​เจตนา หากจะลบล้างบาปก็ทำแบบเดียวกันผู้นำ
แต่ให้ใช้​​แพะ​สาว​ที่​ไร้​ตำหนิ หรือลูกแกะตัวเมียไร้ตำหนิ​ ​มา​ถวายเป็น​เครื่อง​บูชา​ลบ​ล้าง​บาป

​ซึ่ง​เมื่อ​ได้​ทำเช่นนี้แล้ว ​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย

1. เมื่อทำบาป จะได้รับการอภัยบาปก็ต่อเมื่อ มีการตาย และมีเลือดหลั่งออก
รม.6:23 “ค่าจ้างของความบาป คือ ความตาย”
พิธีกรรมนี้เล็งถึง การที่พระเจ้าจะช่วยมนุษย์พ้นบาป ที่มนุษย์ทำได้แบบชั่วนิรันดร์
ต้องใช้การตายของพระเยซูคริสต์ พระบุตรของพระเจ้าใหญ่ยิ่งสูงสุด
และโดยพระโลหิตของพระองค์ที่หลั่งออกเพื่อเรา เราจึงได้รับการลบล้างบาปชั่วนิรันดร์

2. การลบล้างบาปของ ปุโรหิต ผู้นำ และสามัญชน มีบางอบ่างที่แตกต่างกัน
ชี้ให้เห็นว่า ผู้นำ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผู้รับใช้พระเจ้า
ควรมีมาตรฐานในการดำเนินชีวิตฝ่ายวิญญาณ สูงกว่าคนทั่วๆไป
คือ ทำผิดแล้วโทษหนักกว่าประมาณนั้น
เหมือนใน ยก. 3:1 ที่กล่าวว่า “…​เรา​ที่​เป็น​คน​สอน​นั้น จะ​ต้อง​ถูก​พิ​พาก​ษา​ที่​เข้ม​งวด​ยิ่ง​ขึ้น”

คำคม

“ ความตายของพระเยซูคริสต์ นำชีวิตมาสู่เราทั้งหลาย ”

สรุป เลวีนิติ 3

ภาพรวม

  • เครื่องศานติบูชา เป็นเครื่องบูชาถวายขอบพระคุณพระเจ้า และสร้างสัมพันธ์ท่ามกลางมิตรสหาย

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev03-75754

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 3 นอกจากพระเจ้าจะสั่งคนอิสราเอลเรื่องเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและธัญบูชาแล้ว พระองค์ยังสั่งเรื่องเครื่องศานติบูชาดังนี้

ถ้า​ใครจะ​ถวาย​เครื่องบูชา​เป็น​ศานติ​บูชา ให้นำโค​ ​หรือ​ แกะ หรือ แพะ ตัวผู้หรือตัว​เมียก็ได้ ​แต่ต้องปราศจากตำหนิ และให้นำมาจาก​ฝูง
ให้​เขา​เอา​มือ​วาง​บน​หัว​ของ​สัตว์​ตัว​ที่​จะ​ถวาย
แล้วฆ่าสัตว์นั้น​ที่​ประตูพลับพลา
บุตร​ของ​อาโรน​ จะ​เอา​เลือด​ประพรม​ที่​แท่น​และ​รอบ​แท่น​บูชา​
ให้นำเครื่องในและไขมันหุ้มเครื่องใน ออกมาจากสัตว์ แล้วเผาบนแท่นบูชา
นั่นจะ​เป็น​ศานติ​บูชา เป็น​เครื่องบูชา​ด้วย​ไฟ​ถวาย​แด่​พระ​เจ้า
เป็น​กลิ่น​ที่​พอ​พระ​ทัย​แด่​พระ​เจ้า

1. ศานติบูชาเป็นเครื่องบูชาแห่ง​มิตร​ภาพ หรือ เครื่อง​บูชา​แห่ง​สวัสดิภาพ ใช้ถวายเพื่อขอบพระคุณพระเจ้าหรือแก้บนตามที่ได้ปฎิญาณไว้
สัตว์ที่ถวาย เครื่องในและไขมันหุ้มเครื่องใน จะถูกเผาบนแท่นบูชา ส่วนเนื้อจะตกเป็นของปุโรหิต และของผู้ถวายใช้จัดงานเลี้ยงเพื่อมิตรภาพ (ลวต.7:31-34)

เมื่อเราถวายสิ่งใดก็ตามแด่พระเจ้า ความจริงแล้วดูเหมือนพระองค์จะไม่ได้อะไรเลย เพราะพระองคืเป็นเจ้าของทุกสิ่งอยู่แล้ว
แต่คนที่ได้รับประโยชน์และได้รับพระพร ก็คือตัวเราเอง

​2. ใน ลนต. 3:17 กล่าวว่า “…ห้าม​ท่าน​ทั้ง​หลาย​รับ​ประ​ทาน​ไขมัน​หรือ​เลือด” ในที่นี้ไม่ได้หมายถึง ห้ามกินไขมันใดๆเลย แต่ ถ้าดูตามบริบทก็จะเข้าใจ คือ
หมายถึง ไขมันที่ห่อหุ้มเครื่องในของสัตว์ที่ถวายนั้น ให้นำไปเผา ห้ามนำมารับประทาน ให้รับประทานส่วนอื่นๆแทน

ตอนนี้ อาจจะนำมาประยุกต์ว่า ไขมันที่ติดเครื่องในต่างๆ อาจจะไม่ควรรับประทานก็เป็นได้

อย่างไรก็ดี บทเรียนสำคัญจากข้อนี้คือ ขณะเราศึกษาพระคัมภีร์ เมื่ออ่านพบประโยคใดๆ
ก่อนจะสรุปว่า พระคัมภีร์หมายความว่าอย่างนั้นจริงๆ ควรสังเกตบริบทอย่างรอบคอบก่อนทุกครั้ง

คำคม

“ ยิ่งถวาย ยิ่งได้รับพระพร ”

สรุป เลวีนิติ 2

ภาพรวม

  • พระเจ้าทรงบัญชาคนอิสราเอลเกี่ยวกับเรื่องการถวายธัญบูชาแด่พระเจ้า

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/lev02-75550

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

เลวีนิติ บทที่ 2 นอกจากเรื่องการเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแล้ว พระเจ้ายังสั่งคนอิสราเอลเรื่องการถวายธัญบูชาไว้ดังนี้ด้วย

ถ้าใครจะนำ​ธัญ​บูชา​ มา​เป็น​เครื่อง​บูชา​ถวาย​แด่​พระเจ้า ก็​ให้​นำ​แป้ง​อย่าง​ดี​มา​ถวาย
ให้​เขา​เท​น้ำ​มัน​ลง​บน​แป้ง​และ​วาง​กำยาน​บน​แป้ง​ด้วย
แล้ว​นำ​มา​ให้​บรรดา​บุตร​ของ​อาโรน
ผู้​ถวาย​บูชา​จะ​หยิบ​แป้งนั้น ​กำมือ​หนึ่ง​กับ​กำยาน​ทั้ง​หมด​ออก​มา
และ​ปุโร​หิต​จะ​เผา​เครื่อง​บูชา​ส่วน​นี้​เป็น​ส่วน​อนุ​สรณ์​บน​แท่น
ซึ่งจะ​เป็น​เครื่อง​บูชา​ด้วย​ไฟ
อันเป็น​กลิ่นที่​พอ​พระทัย​แด่​พระ​เจ้า
ส่วน​ธัญ​บูชา​ที่​เหลือ​นั้น​จะ​เป็น​ของ​อาโรน​และ​ของ​บรรดา​บุตร​ของเขา

หาก​ธัญ​บูชา​ที่นำมาถวาย ​เป็น​ขนม​อบ​ หรือปิ้ง หรือ ทอด ให้​เป็น​ขนม​ไร้​เชื้อ​ทำ​ด้วย​แป้ง​อย่าง​ดี​เคล้า​น้ำ​มัน แล้วทำเช่นเดียวกัน

บรรดา​ธัญ​บูชา​ซึ่ง​นำ​มา​ถวาย​แด่​พระ​เจ้า​นั้น ห้าม​มี​เชื้อ​ ห้าม​เผา​เชื้อ​หรือ​น้ำ​ผึ้ง ​เป็น​เครื่อง​บูชา​ด้วย​ไฟ​ถวาย​แด่​พระ​ยาห์​เวห์
แต่ถ้า​จะ​นำ​มา​เป็น​ผล​รุ่น​แรก​มา​ถวาย​แด่​พระ​เจ้า​ก็​ได้ แต่​ห้าม​เผา​ถวาย​บน​แท่น

ห้าม​ให้​เกลือ​แห่ง​พันธ​สัญ​ญา​กับ​พระ​เจ้า​ของ​ท่าน​ขาด​เสีย​จาก​ธัญ​บูชา​ของ​ท่าน
จง​ถวาย​เกลือ​พร้อม​กับ​บรรดา​เครื่อง​บูชา​ของ​ท่าน

หาก​นำ​ธัญ​บูชา​ที่​เป็น​ผล​รุ่น​แรก​มา​ถวาย​แด่​พระ​เจ้า
​จง​ถวาย​รวง​ใหม่ๆ ย่าง​ไฟ​ให้​แห้ง บด​เมล็ด​ให้​ละเอียด​เป็น​ธัญ​บูชา​ที่​เป็น​ผล​รุ่น​แรก
แล้วให้ปุโร​หิตทำเช่นเดียวกันกับธัญบูชาอื่นๆ

1. สิ่งถวายแด่พระเจ้า แม้เป็นเพียงพืชพันธุ์ธัญญาหาร ก็สามารถเป็นกลิ่นหอมที่พระเจ้าพอพระทัยได้
หากสิ่งนั้นเป็นพืชพันธุ์ที่ดีที่สุดของเขา และปราศจากเชื้อ

การถวายชีวิต เวลา ความสามารถ หรือ ทรัพย์สิน ที่เรามีแด่พระเจ้า
ต้องถวายส่วนที่ดีที่สุดแด่พระองค์ ผู้เป็นเจ้าของชีวิตของเรา เพราะพระองค์สมควรที่จะได้รับเช่นนั้น

และสิ่งที่ถวายต้องบริสุทธิ์ปราศจากเชื้อบาป ซึ่งอันนี้เราไม่สามารถทำได้ แต่โดยทางพระเยซูคริสต์เราได้รับการลบล้างบาปแล้ว
ดังนั้นการถวายสิ่งใดๆแด่พระเจ้าด้วยสุดใจของเรา ในวันนี้จึงสามารถเป็นสิ่งที่พระเจ้าพอพระทัยได้

วันนี้ เราได้ถวายส่วนที่ดีที่สุดของเราแด่พระเจ้ามากน้อยเพียงใด?

2. จากเรื่องนี้ ทำให้เรา พอคาดเดาเรื่องของ คาอิน อาเบล ได้ว่า
การที่พระเจ้าไม่พอพระทัยเครื่องถวายของคาอินนั้น ย่อมไม่ใช่เพราะตัวเครื่องถวายที่เป็นพืช
แต่น่าจะเป็นเพราะท่าทีของเขาในการถวาย ซึ่งไม่ว่าจะถวายอะไร มากแค่ไหน ถ้าท่าทีไม่ถูกต้อง เครื่องถวายบูชานั้นก็ไม่อาจเป็นที่พอพระทัยของพระเจ้าได้

หากใครถวาย เพราะเกรงใจคนอื่น เพราะอยากอวดคนอื่น เพราะถุงผ่านมาพอดีไม่ถวายก็อายเขา ฯลฯ
การถวายเช่นนั้น ไม่ได้เป็นการถวายด้วยเต็มใจ ก็ยากนักที่ของถวายนั้นจะเป็นที่พอพระทัยของพระเจ้าได้

3. เกลือ​แห่ง​พันธ​สัญญา ที่กล่าวถึงในข้อ 13 นั้น คือ เกลือที่ถวายพร้อมกับเครื่องบูชา ต้องถวายเสมอ
เกลือ หมายถึง ชีวิต เกลือช่วยทำ​ให้​สิ่ง​ที่​ปรุง​นั้น​​อยู่​ได้​นาน ไม่เน่าเสียง่ายๆ

ใน กดว. 18:19 และ 2พศด. 13:5 อธิบาย​ความ​หมาย​เพิ่มเติมว่า เกลือแห่งพันธสัญญานั้น เล็งถึง พันธ​สัญญา​ถาวร หรือ พันธ​สัญญา​นิรันดร์

พระเจ้ากำชับคนอิสราเอลว่า เกลือที่จะถวายนั้นอย่าให้ขาดไป
เพื่อให้พวกเขาระลึกถึงอยู่เสมอว่า พระเจ้าทรงกระทำพันธสัญญานิรันดร์กับพวกเขา

วันนี้ ขอให้เราระลึกอยู่เสมอว่า พระเจ้าทรงกระทำพันธสัญญานิรันดร์แก่เรา
ยรม. 31:3 ​ ​​​​​พระ​เจ้า​ทรง​ปรากฏ​แก่​เขา​จาก​ที่​ไกล ตรัส​ว่า
“เรา​ได้​รัก​เจ้า​ด้วย​ความ​รัก​นิรันดร์ เพราะ​ฉะนั้น​เรา​จึง​มี​ความ​รัก​มั่นคง​ต่อ​เจ้า​สืบไป”

4. การถวายเครื่องบูชานั้น จะเผาเครื่องบูชาเสียบางส่วน แล้วที่เหลือจะยกให้เป็นของปุโรหิต
ด้วยเหตุนี้ คริสตจักรจึงสมควร ดูแลเอาใจใส่ คนของพระเจ้าผู้ที่กำลังปรนนิบัติรับใช้พระองค์อยู่ เพราะการทำเช่นนั้น เป็นการถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้าวิธีหนึ่งนั่นเอง

คำคม

“ ของถวายเล็กน้อยอย่างเต็มใจ มีค่ายิ่งใหญ่สำหรับพระเจ้า ”

สรุป เลวีนิติ 1

ภาพรวม

  • พระเจ้าบอกกับคนอิสราเอลถึงวิธีที่จะถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระเจ้า

สำหรับคนที่ไม่สะดวกอ่านด้วยตัวเอง ให้ AI อ่านได้ที่นี่ครับ

https://audius.co/drker/leviticus01-75360

# สรุป

@ สื่งที่เรียนรู้

พระธรรมเลวีนิติ เกี่ยวข้องกับกฎเกณฑ์และพิธีกรรมต่างที่ปุโรหิตและคนอิสราเอลต้องปฎิบัติ

เลวีนิติ บทที่ 1 เมื่อคนอิสราเอลสร้างพลับพลาตามที่พระเจ้าทรงบัญชาเสร็จแล้ว
พระเจ้าจึงทรงสั่ง​โมเสส ให้บอกกับคนอิสราเอลว่า

เมื่อ​ใคร​จะ​นำ​เครื่อง​บูชา​มา​ถวาย​พระ​เจ้า ให้​นำ​​มา​จาก​ฝูง​โค​หรือ​ฝูง​แพะ​แกะ ไม่ใช่ไปจับมาจากที่อื่น

ถ้าจะถวายเป็น​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว ​ก็​ให้​เขา​นำ​โคหรือแพะหรือแกะ ​ตัว​ผู้​ที่​ไม่​มี​ตำหนิ​มา​ที่หน้าพลับพลา
แล้วให้​เขา​เอา​มือ​วาง​บน​หัว​สัตว์​นั้น
แล้ว​ให้​เขา​ฆ่า​สัตว์นั้น​เฉพาะ​พระ​พักตร์​พระ​เจ้า
ส่วน​บรรดา​บุตร​ของ​อาโรน​ผู้​เป็น​ปุโร​หิต​ จะ​​เอา​เลือด​มา​ประ​พรม​แท่น​บูชา​ทุก​ด้าน
หลังจาก​ถลก​หนัง​เครื่อง​บูชา​​นั้นแล้ว ให้​สับ​เป็น​ท่อนๆ
แล้ว​บรรดา​บุตร​ของ​อาโรน​ จะ​ก่อ​ไฟ​ที่​แท่น และ​เรียง​ฟืน​บน​ไฟ
แล้ว​​วาง​เครื่องบูชานั้น​บน​ฟืน
ให้​ผู้​นำ​สัตว์​มา​ถวาย​ เอา​น้ำ​ล้าง​เครื่อง​ใน​และ​ขา​สัตว์​ให้​เรียบ​ร้อย
แล้ว​ปุโร​หิต​จึง​เผา​ของ​ทั้ง​หมด​บน​แท่น​

แต่ถ้า​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​แด่​พระเจ้า ​เป็น​นก
ก็​ให้​ผู้​นั้น​นำ​นก​เขา​หรือ​นก​พิราบ​มา​ถวาย
ให้​ปุโร​หิต​นำ​นก​นั้น​มา​ที่​แท่น​บูชา บิด​หัว​แล้ว​เผา​บูชา​บน​แท่น
ให้​เลือด​ไหล​ออก​มา​ข้างๆ แท่น
​ให้​ฉีก​เอา​อาหาร​ใน​กระ​เพาะ​ออก​ทิ้ง​ลง​ริม​แท่น​ด้าน​ตะวัน​ออก​ ใน​ที่​ที่​ทิ้ง​มูล​เถ้า
ให้​ฉีก​ตัว​นก โดย​ไม่​ให้​ขาด​เป็น​สอง​ท่อน
แล้ว​ปุโร​หิต​จะ​เผา​นก​นั้น​ที่​แท่น​บน​กอง​ฟืน​เหนือ​ไฟ

ซึ่งการถวายเครื่องบูชาแบบนี้ เรียกว่า ​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว
​เครื่อง​บูชา​ด้วย​ไฟ ซึ่งเป็น​กลิ่น​พอ​พระ​ทัย​แด่​พระ​เจ้า

1. พระเจ้าทรงยุติธรรม แม้แต่ในเรื่องการถวายเครื่องบูชา ถ้าคนจนไม่มีโค ก็เอาแกะแพะมาถวายก็ได้ ไม่มีแกะแพะก็ยังสามารถไปจับนกมาถวายได้ และการถวายนั้นก็ยังถือว่าเป็นกลิ่นที่พระเจ้าพอพระทัยอยู่ดี

สิ่งที่พระเจ้าพอพระทัย ไม่ใช่เครื่องถวายเหล่านั้น เพราะพระองค์ทรงสร้างและทรงเป็นเจ้าของทุกสิ่ง
สิ่งที่เป็นกลิ่นหอมที่พระเจ้าพอพระทัยนั้น ก็คือ ท่าทีอันเต็มใจถวายเครื่องบูชานั้นแด่พระเจ้า

วันนี้ เราเต็มใจถวายสิ่งที่เรามี แม้ไม่มากนั้นแด่พระเจ้า มากเพียงใด?

2. การถวายเครื่องบูชานี้ พระเจ้ากำหนดขึ้นให้ทำ เพื่อจะเป็นเงาให้กับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นจริงในช่วงต่อมา คือ การที่พระเยซูถวายพระองค์เองเป็นเครื่องบูชา สำหรับการลบล้างบาปทั้งสิ้นของมนุษย์

สังเกตดีๆจะพบว่า สิ่งสำคัญของการถวายนี้ คือ ความตายของสิ่งที่ถวาย และเลือดของสิ่งที่ถวาย
นั่นคือ โดยการตายของพระเยซูคริสต์ และพระโลหิตของพระเยซูคริสต์นี่เอง ที่ทำให้บาปของเราได้รับการลบล้างอย่างสมบูรณ์
ขอบคุณพระเยซู

คำคม

“ สิ่งที่ถวายด้วยสุดใจ เป็นสิ่งถวายที่ล้ำค่าในสายพระเนตรของพระเจ้า